Development Approach for Innovative Leadership in Digital Age Businesses
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Digitalization has enabled organizations in both the public and private sectors to adapt for change. One of the keys to success in organization is leaders. This article aims to present development approach for innovative leadership in digital age business found that development approach has five dimensions: 1) creating an innovative vision; 2) having innovative knowledge, with the use of digital tools, having cognitive skills and learning new things. 3) innovative participation, to share knowledge, ideas and perspectives, 4) innovative personality both internal and external personality; and 5) innovative roles and functions. That encourages personnel to develop knowledge for organizational change to be effective and to be ready for competition without borders in the digital age.
Article Details
References
กรุงเทพธุรกิจ. (27 พฤษภาคม 2563). “New Normal” คืออะไร? เมื่อโควิด-19 ผลักเราสู่ชีวิต “ปกติวิถีใหม่”. สืบค้นเมื่อ 23 กันยายน 2563, จาก https://www.bangkokbiznews.com/news/detail/882508.
ฐิตินันท์ นันทะศรี และคณะ. (2562). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด สำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 14 (3), 93-105.
ไทยรัฐออนไลน์. (17 ธันวาคม 2562). The Issue: “ดิจิทัล ดิสรัปชัน” คือตัวปัญหา. สืบค้นเมื่อ 28 กันยายน 2563, จาก https://www.thairath.co.th/news/business/1727105.
นิกัญชลา ล้นเหลือ. (2554). โมเดลสมการโครงสร้างภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). สาขาวิชาการบริหารการศึกษาบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เนาสนิตย์ สงคราม. (2556). การสร้างนวัตกรรม: เปลี่ยนผู้เรียนให้เป็นผู้สร้างนวัตกรรม จากงานวิจัยสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประเวศ วะสี. (2540). ภาวะผู้นำ: พยาธิสภาพในสังคมไทยและวิธีแก้ไข. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์พิมพ์ไทย.
ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม. (2540). ภาวะผู้นำของไทยในอนาคต: ภาวะผู้นำ ความสำคัญต่ออนาคตไทย.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์พิมพ์ไทย.
มัลลิกา ต้นสอน. (2545). การจัดการยุคใหม่. กรุงเทพฯ: เอ็กซ์เปอร์เน็ท.
รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2544). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: ธนรัชการพิมพ์.
อรวรางค์ จันทร์เกษม และคณะ. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร ตามความคิดเห็นของพนักงานและพฤติกรรมมุ่งผลสัมฤทธิ์ในการทำงานของพนักงานในอุตสาหกรรมการผลิต. วารสารวิชาการศิลปะศาสตร์ประยุกต์, 8 (1), 138-144.
อรอนงค์ โรจน์วัฒนบูลย์. (2553). การพัฒนาตัวแบบผู้นำเชิงนวัตกรรม (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต). คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
