รูปแบบการพัฒนาพื้นที่เสริมสร้างสุขภาวะของประชาชนในชุมชนเรวดี จังหวัดนนทบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาพื้นที่เสริมสร้างสุขภาวะของประชาชนในชุมชนเรวดี จังหวัดนนทบุรี 2) เพื่อพัฒนากิจกรรม เสริมสร้างสุขภาวะในชุมชน และ 3) เพื่อขยายผลการพัฒนาสู่ความยั่งยืนโดยใช้กระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชน โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ผ่านกระบวนการมีส่วนร่วมเป็น และผู้ส่วนเกี่ยวข้องเป็นกรอบการวิจัย พื้นที่วิจัยคือ ชุมชนเรวดี จังหวัดนนทบุรี กลุ่มตัวอย่างคือประชาชนในชุมชน ผู้นำชุมชน กรรมการชุมชน และเจ้าหน้าที่เทศบาลนครนนทบุรี รวมจำนวน 30 คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหานำเสนอเชิงพรรณนาประกอบการโค็ตคำ
ผลการวิจัยพบว่า
1. การพัฒนาพื้นที่เสริมสร้างสุขภาวะของประชาชนสามารถดำเนินการได้อย่างเป็นรูปธรรมโดยการปรับปรุงภูมิทัศน์ พื้นที่รกร้างให้กลายเป็นพื้นที่ปลอดภัย ใช้ประโยชน์ร่วมกัน และส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชนผ่านกิจกรรมตลาดนัด
2. กิจกรรมเสริมสร้างสุขภาวะ เช่น ลานบุญ ลานธรรม ลานปัญญา การเต้นแอโรบิค และการฝึกอาชีพ สะท้อนถึงการมีส่วนร่วมของประชาชนและผสานหลักพุทธธรรมและเศรษฐกิจพอเพียง
3. การขยายผลสู่ความยั่งยืนเกิดจากการสร้างภาคีเครือข่ายภายในและภายนอกชุมชน สนับสนุนโดยกิจกรรม CSR และกลุ่มจิตอาสา ภายใต้กรอบสาราณียธรรม 6 ซึ่งเสริมสร้างความสามัคคีและจิตสำนึกในการดูแลพื้นที่สาธารณะร่วมกัน
องค์ความรู้จากงานวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่ากระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนเป็นกลไกสำคัญในการพัฒนาพื้นที่และกิจกรรมสุขภาวะที่ตอบโจทย์ทั้งด้านกาย จิต ปัญญา และสังคม อันนำไปสู่ความยั่งยืนในระดับชุมชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Akkhayakorn, L. (2024). Balance mind and body. Manarom Hospital. https://www.manarom.com/blog/ Balance_mind_and_body.html
Anti-Corruption Operation Center, Ministry of Public Health. (2024). Stop corruption. https://stopcorruption.moph.go.th/index.php/main/p_detail/page/60
Arnstein, S. R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216–224. https://doi.org/10.1080/01944366908977225
Barton, H. & Tsourou, C. (2000). Healthy urban planning: A WHO guide to planning for people. Spon Press.
Division of Physical Activity for Health, Department of Health. (2024). Department of Health, Ministry of Public Health. https://dopah.anamai.moph.go.th/th
Green, L. W. & Kreuter, M. W. (2005). Health program planning: An educational and ecological approach (4th ed.). McGraw-Hill.
Kemmis, S. & McTaggart, R. (2005). Participatory action research: Communicative action and the public sphere. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), The SAGE handbook of qualitative research (3rd ed., pp. 559–603). SAGE Publications.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.
Kongkikkan Thangkai Puea Sukkaphap, Department of Health. (2024). Thai people's health behavior situation report 2024. Ministry of Public Health.
Manarom Hospital. (2024). Physical and mental health in a fast-paced era: Guidelines for life balance. https://www.manarom.com
National Health Commission Office. (2023). The 2023 national health situation report. National Health Commission Office.
National Statistical Office. (2020). Thai labor situation report 2020. https://www.nso.go.th
Nonthaburi Provincial Office. (2021). Thailand Together Strategic Committee. https://www.nonthaburi.go.th/
Pimpun, C. (2021). Trust in volunteer groups and community health participation [Master's thesis, Thammasat University].
Pretty, J. N. (1995). Participatory learning for sustainable agriculture. World Development, 23(8), 1247–1263. https://doi.org/10.1016/0305-750X(95)00046-F
Putnam, R. D. (1993). Making democracy work: Civic traditions in modern Italy. Princeton University Press.
Saowalak, B. (2020). Social capital and health management in rural communities [Research report, Khon Kaen University].
UN-Habitat. (2020). Public space toolkit. United Nations Human Settlements Programme.
Woraporn, T. (2023). Management of health-promoting spaces in urban communities for sustainability. Journal of Social Sciences and Humanities, 12(2), 45–62.
World Health Organization. (2018). Global action plan on physical activity 2018–2030: More active people for a healthier world. World Health Organization. https://www.who.int/publications/ i/item/9789241514187
World Health Organization. (2022). Constitution of the World Health Organization. World Health Organization.
