การพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาเกาะลัดอีแท่นและพื้นที่เชื่อมโยงทางวัฒนธรรมในอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

Main Article Content

โยตะ ชัยวรมันกุล
สุพัฒน์ ชัยวรรณ์
ธนัชพร ชัยวรมันกุล
สายน้ำผึ้ง รัตนงาม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาภูมิปัญญาเกาะลัดอีแท่นและพื้นที่เชื่อมโยงทางวัฒนธรรมใน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ในปัจจุบัน 2) เพื่อพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาเกาะลัดอีแท่นและพื้นที่เชื่อมโยงทางวัฒนธรรมใน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม และ
3) เพื่อประเมินเส้นทางท่องเที่ยวแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาเกาะลัดอีแท่นและพื้นที่เชื่อมโยงทางวัฒนธรรมใน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม และคณะผู้วิจัยได้กำหนดใช้วิธีวิจัยแบบผสานวิธี ประกอบด้วย วิจัยเชิงเอกสาร โดยใช้วิธีการวิเคราะห์เอกสารที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหา การวิจัยเชิงคุณภาพ ในการเก็บรวบรวมข้อมูลการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) จำนวน 16 คน/รูป ร่วมกับการประชุมกลุ่มเฉพาะ (Focus Group) จำนวน 12 คน และการวิจัยเชิงปฏิบัติการ จากเก็บข้อมูลผู้เข้าร่วมกิจกรรมการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาเกาะลัดอีแท่นและพื้นที่เชื่อมโยงทางวัฒนธรรม ในเขตพื้นที่มี 25 คน สำหรับอธิบายข้อมูลในกิจกรรมก่อนและหลังจากการจัดกิจกรรม


ผลการวิจัยพบว่า


1) การศึกษาภูมิปัญญาเกาะลัดอีแท่นและพื้นที่เชื่อมโยงทางวัฒนธรรมใน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ในปัจจุบัน ผลการวิจัย พบว่า การดำเนินการพัฒนาเกี่ยวรูปแบบของการท่องเที่ยวเกาะลัดอีแท่น มีการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและเกษตร เน้นกิจกรรมเรียนรู้ และสินค้าท้องถิ่นเพื่อให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ เพื่อเสริมสร้างการจัดกิจกรรมในการพัฒนาเส้นทางในการสร้างประสบการณ์กับนักท่องเที่ยว เพื่อให้เชื่อมโยงกับ การรักษาสิ่งแวดล้อม การให้ความรู้เชิงปฏิบัติทางด้านภูมิปัญญา ทำให้เห็นว่าการท่องเที่ยวในลักษณะนี้จะมุ่งเน้นไปที่การเยี่ยมชมสถานที่สำคัญทางศาสนาและประวัติศาสตร์ ร่วมกับการทำกิจกรรมที่นักท่องเที่ยวสามารถร่วมทำได้และสามารถเรียนรู้ในการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว


2) พัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาเกาะลัดอีแท่นและพื้นที่เชื่อมโยงทางวัฒนธรรมใน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ผลการวิจัยพบว่า  กิจกรรมการพัฒนาความรู้ท่องเที่ยวแหล่งพื้นทีสำหรับการท่องเที่ยว ต้องเน้นที่การจัดทำสื่อประชาสัมพันธ์ เพื่อให้การสนับสนุนให้ความรู้ แหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรให้ผู้คนได้เรียนรู้การปลูกพืชและอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เน้นส่งเสริมการเรียนรู้ผ่านชุมชนต้นแบบและภูมิปัญญาท้องถิ่น ในการจัดเวิร์กช็อปการทำกิจกรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับภูมิปัญญาท้องถิ่น เน้นการจัดนิทรรศการ แหล่งเรียนรู้เชิงประวัติศาสตร์ และสร้างสื่อที่เข้าถึงง่าย เพื่อเป็นแนวทางในการสร้างแนวทางพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวสามารถนำไปสู่โอกาสในการสร้างรายได้และการสร้างงานให้กับชุมชนท้องถิ่น ประวัติศาสตร์


3) การประเมินเส้นทางท่องเที่ยวแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาเกาะลัดอีแท่นและพื้นที่เชื่อมโยงทางวัฒนธรรมใน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม พบว่า ผลการประเมินผู้เข้าร่วมกิจกรรมเส้นทางท่องเที่ยวแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาเกาะลัดอีแท่นและพื้นที่เชื่อมโยงทางวัฒนธรรมใน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ทั้งก่อนและหลัง เกี่ยวกับการทดสอบผู้เข้าร่วมกิจกรรม 25 คน ด้วยวิธีการเปรียบเทียบค่า paired t-test โดยใช้แบบวัดกิจกรรม โดยได้ผลลัพธ์จากการประเมินคะแนนเฉลี่ยเกี่ยวกับการทดสอบทั้งก่อนและหลัง โดยภาพรวมจากการทดสอบผู้เข้าร่วมกิจกรรมเส้นทางท่องเที่ยวแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาเกาะลัดอีแท่นและพื้นที่เชื่อมโยงทางวัฒนธรรมใน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ทั้งก่อนและหลัง ทั้งก่อนและหลังวัดผลมีความแตกต่างกัน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชัยวรมันกุล โ., ชัยวรรณ์ ส., ชัยวรมันกุล ธ., & รัตนงาม ส. (2026). การพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาเกาะลัดอีแท่นและพื้นที่เชื่อมโยงทางวัฒนธรรมในอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 10(3), 1709–1725. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jeir/article/view/292145
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Bangkok Business. (2025, December 19). Catching the tourism signal 2024: When the future of Thai tourism starts to saturate. https://www.bangkokbiznews.com/finance/investment/1120951

Charumanee, N. (1993). Tourism and tourism industry management. Odeon Store.

Chamarik, S. (1989). The role of culture in development. ASEAN Institute for Health Development, Mahidol University.

Community Enterprise Information System, Community Enterprise Promotion Division, Department of Agricultural Extension. (2024). List of community enterprises/community enterprise networks. http://smce.doae.go.th/ProductCategory/SmceCategory.php

Eiamsam-ang, C. & Siltrakul, W. (2007). Local wisdom, local technology and community knowledge resources. In Teaching documents for the development and use of community knowledge resources course (Units 1–8). Sukhothai Thammathirat Open University.

Kasikorn Research Center. (2018). Historical and cultural tourism supports the Thai tourism market in the first half of 2018 (Issue No. 2908). Kasikorn Research Center Co., Ltd.

Kesonbua, T. (2013). Development guidelines for One Tambon One Product (OTOP) for export to the ASEAN market. Srinakharinwirot Research and Development Journal of Humanities and Social Sciences, 30(2), 155-174.

Phongnirundon, S. (2016). Development guidelines for tourism management potential in Wang Nam Khiao District, Nakhon Ratchasima Province. MBA-KKU Journal, 9(1), 234–259.

Sangkaeo, P., et al. (2008). Sustainable community business development: A case study of the cultural tourism business in Ban Khek Noi, Khek Noi Subdistrict, Khao Kho District, Phetchabun Province (Research report). Phetchabun Rajabhat Institute.

Sanyawiwat, S. (2012). Report on the results of the survey on opinions on participation in local development of people in Khon Kaen Province. Khon Kaen Provincial Administrative Organization.

Sawatdiwat, T., M. R. W. (2024, January 9). Paying homage to Wat Rai Khing, visiting Koh Lat E-Tan. https://www.thairath.co.th/lifestyle/life/1291959

Siriwan, I. (2007). Buddhism and society. Sutpaisarn Publishing.

Suthisomboon, S. (2004). Raising the competitiveness of the Thai tourism industry. KP Publishing House.

Tantiyanubon, P. (2008). Thai wisdom. Dhurakij Pundit University Printing House.

United Nations, Department of Economic and Social Affairs. (1960). Community development and related services. United Nations.

Uwanno, B., et al. (2011). Public participation in public policy process (2nd ed.). A.P. Graphic Design and Printing Co., Ltd.

Wasi, P. (2007). Sufficiency economy and civil society: Guidelines for economic and social recovery (6th ed.). Mor Chaoban.