รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะสำหรับผู้ฝึกสอนกีฬาบาสเกตบอลระดับชาติ (ขั้นต้นและขั้นกลาง)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาสมรรถนะของผู้ฝึกสอนกีฬาบาสเกตบอลระดับชาติ (ขั้นต้นและขั้นกลาง) พัฒนารูปแบบการพัฒนาสมรรถนะ และตรวจสอบรูปแบบดังกล่าว การวิจัยใช้แนวคิดการพัฒนาสมรรถนะเป็นกรอบ โดยศึกษาผู้ฝึกสอน 300 คนในสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย ขั้นตอนที่ 2 ใช้ข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญ 9 คน และผู้ทรงคุณวุฒิ 15 คนในขั้นตอนที่ 3 เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมิน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาสมรรถนะสำหรับของผู้ฝึกสอนกีฬาบาสเกตบอลระดับชาติ (ขั้นต้นและขั้นกลาง) ประกอบด้วย ปัจจัยด้านการวางแผนและกำหนดเป้าหมาย การฝึกอบรมและพัฒนา การประเมินและให้ข้อมูลย้อนกลับ และการสนับสนุนและส่งเสริม 2. รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะสำหรับของผู้ฝึกสอนกีฬาบาสเกตบอลระดับชาติ (ขั้นต้นและขั้นกลาง) ประกอบด้วย 2 ส่วนหลัก ได้แก่ การระบุปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาสมรรถนะและการกำหนดแนวทางการพัฒนาสมรรถนะที่เป็นระบบและมีประสิทธิภาพ 3. ผลการตรวจสอบรูปแบบโดยผู้ทรงคุณวุฒิพบว่า รูปแบบที่พัฒนาขึ้นมีความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความมีประโยชน์อยู่ในระดับสูง สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาสมรรถนะของผู้ฝึกสอนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
องค์ความรู้จากงานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาสมรรถนะของผู้ฝึกสอนกีฬาบาสเกตบอลระดับชาติ (ขั้นต้นและขั้นกลาง) ให้มีความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะที่จำเป็นต่อการปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ อันจะส่งผลต่อการพัฒนาศักยภาพของนักกีฬาและความสำเร็จของทีมในระยะยาว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Basketball Association of Thailand. (2022). Information on the number of basketball coaches in Thailand. Basketball Association of Thailand.
Boyatzis, R. E. (1982). The competent manager: A model for effective performance. Wiley.
Callary, B., Culver, D. M., Werthner, P., & Bales, J. (2021). A competency-based approach to coach development. Journal of Sport Psychology in Action, 12(4), 237-249.
Chouhan, V. S., & Srivastava, S. (2014). Understanding competencies and competency modeling: A literature review. IOSR Journal of Business and Management, 16(1), 14-22.
Chunhaklai, S. (2023). Using technology to develop the abilities of sports coaches. Journal of Sports Science and Health, 24(1), 34-45.
FIBA. (2022). FIBA annual report 2021. Mies: FIBA.
Garrison, D. R. (1997). Self-directed learning: Toward a comprehensive model. Adult Education Quarterly, 48(1), 18-33.
Hiemstra, R., & Brockett, R. G. (2012). Reframing the meaning of self-directed learning: An updated model. Adult Education Research Conference.
Kennedy, J. (2021). Understanding human resource development: Theory and practice. Routledge.
Knowles, M. S. (1975). Self-directed learning: A guide for learners and teachers. Prentice Hall/Cambridge.
Lara-Bercial, S., & Mallett, C. (2023). Future directions in high performance coach development. Sports Coaching Review, 12(1), 1-9.
Mallett, C., Trudel, P., Lyle, J., & Rynne, S. B. (2023). Formal vs. informal coach education. International Journal of Sports Science & Coaching, 4(3), 325-364.
McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than for "intelligence". American Psychologist, 28(1), 1-14.
Moen, F., Hrozanova, M., & Stenseng, F. (2020). Peer mentoring in a high-performance setting: The experiences of national-level Norwegian track and field athletes. The Sport Psychologist, 34(4), 325-334.
Phutichan, P. (2021). Developing the competencies of personnel in organizations. Journal of Administration and Management Mahidol University, 14(2), 123-135.
Prahalad, C. K., & Hamel, G. (1990). The core competence of the corporation. Harvard Business Review, 68(3), 79-91.
Rakchart, K. (2020). Readiness for self-learning and self-learning behavior of students. Journal of Educational Studies Review, 35(2), 23-31.
Schempp, P. (2021). Learning to coach: Perspectives from great coaches. Routledge.
Siriwohan, T. (2021). Human resource development in organizations. Thammasat University Press.
Smith, B. J. (2002). The role of perceived barriers to self-directed learning [Unpublished doctoral dissertation, The Pennsylvania State University].
Somprayoon, S., Bokkharat, U., & Khaklong, U. (2020). Journal of Interdisciplinary Research: Graduate Studies Edition, 9(2), 1-15.
Suwathinpornkul, I. (2018). Research and development: a new paradigm in educational research. Faculty of Education Srinakharinwirot University.
Swanson, R. A., & Holton, E. F. (2009). Foundations of human resource development. (2nd ed.). Berrett-Koehler.
Thongkaew, T. (2021). Leadership and human resource development. Chulalongkorn University Press.
Wanichbancha, K. (2016). Structural equation analysis (SEM) with AMOS. (2nd ed.). Samlada.
Wongthongdee, S. (2016). Factors affecting success in human resource development: Journal of Humanities and Social Sciences Mahasarakham University, 35(6), 125-135.
Yongsripanyarit, W., & Bunsiri, P. (2022). Developing the competency of basketball coaches: Academic journal Institute of Physical Education, 14(1), 55-68.
