การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้แนวคิด จิตตปัญญาร่วมกับการฝึกแบบสถานีเพื่อส่งเสริมสุขภาวะ องค์รวมของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย

Main Article Content

ฐิติวัสส์ รัตนเย็นใจ
สุธนะ ติงศภัทิย์
จินตนา สรายุทธพิทักษ์

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้แนวคิดจิตตปัญญาร่วมกับการฝึกแบบสถานี 2) เพื่อศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 40 คน ในสังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา ในเขตกรุงเทพมหานคร


เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษา และแบบวัดสุขภาวะองค์รวม 4 องค์ประกอบ ได้แก่ สุขภาวะทางกาย สุขภาวะทางจิต สุขภาวะทางสังคม และสุขภาวะทางปัญญา ระยะเวลาในการทำวิจัย 8 สัปดาห์ วิธีดำเนินการ วิเคราะห์และสังเคราะห์แนวคิดจิตตปัญญาร่วมกับการฝึกแบบสถานีนำมาประยุกต์ใช้ในรูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาเพื่อส่งเสริมสุขภาวะองค์รวม และศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบที่พัฒนาขึ้น โดยการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างค่าเฉลี่ยของคะแนนสุขภาวะองค์รวมด้วยค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) ค่าเฉลี่ยของคะแนนสุขภาวะองค์รวมของกลุ่มทดลองหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ค่าเฉลี่ยของคะแนนสุขภาวะองค์รวมหลังการทดลองของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม สรุปผลการวิจัย การจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้แนวคิดจิตตปัญญาร่วมกับการฝึกแบบสถานีสามารถส่งเสริมสุขภาวะองค์รวมของนักเรียนมัธยมศึกษาได้สูงกว่าการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบปกติ

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
รัตนเย็นใจ ฐ., ติงศภัทิย์ ส., & สรายุทธพิทักษ์ จ. (2025). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้แนวคิด จิตตปัญญาร่วมกับการฝึกแบบสถานีเพื่อส่งเสริมสุขภาวะ องค์รวมของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 7(1), 29–52. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/husoskru/article/view/274061
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และสาระภูมิศาสตร์ ในกลุ่มการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กระทรวงสาธารณสุข. (2561). กลยุทธ์การเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพ. กรุงเทพฯ: สามเจริญพาณิชย์(กรุงเทพ).

กิจจา ถนอมสิงหะ. (2558). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการออกกำลังกายโดยใช้ศิลปะมวยไทยเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. สาขาสุขศึกษาและพลศึกษา. คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชญานันท์ ไทรศักดิ์สิทธิ์. (2562). ผลการจัดการเรียนรู้พลศึกษาด้วยการฝึกแบบสถานีที่มีต่อทักษะการเคลื่อนไหวพื้นฐานของนักเรียนประถมศึกษาตอนต้น. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. สาขาสุขศึกษาและพลศึกษา คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชนิดาภา ขอสุขวรกุล, ชาติชาย ม่วงปฐม, จุฬามาศ จันทร์ศรีสุคต และสุภัทรา วันเพ็ญ. (2565). การศึกษาปัญหาและความต้องการที่จำเป็นเพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความรอบรู้ในการป้องกันการตั้งครรภ์ก่อนวัยอันควรของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ. 16(2), 171-183.

ถวิล ไพรสณฑ์. (2560). แนวคิดจิตตปัญญาสู่การปฏิบัติ. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์. 32(2), 158-159.

ถาวร กมุทศรี. (2560). การเสริมสร้างสมรรถภาพทางกาย. กรุงเทพฯ: มีเดียเพรส.

ประเวศ วะสี. (2554). ระบบการศึกษาที่แก้ความทุกข์ยากของคนทั้งแผ่นดิน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นครปฐม: ศูนย์จิตตปัญญาศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล.

ปรียา แก้วพิมล, วิไลพร สมานกสิกรณ์, จิตใส ลาวัลย์ตระกูล, กัลยาณี บุญสิน และอุไรรัตน์ หน้าใหญ่. (2558). การพัฒนารูปแบบการพยาบาลด้วยพลังเรกิเพื่อส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมในหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะความดันโลหิตสูง : การศึกษานำร่อง. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์. 35(3), 73-89.

วิภาดา พ่วงพี, ณัฐิกา เพ็ญลี และวิชาญ มะวิญธร. (2562). ผลของโปรแกรมการฝึกแบบวงจรโดยใช้แอโรบิกแบบหนักสลับเบาเป็นฐานที่มีต่อ สมรรถภาพทางกายของนักเรียนชายอ้วน. วารสารสุขศึกษาพลศึกษาและสันทนาการ. 45(2), 167-181.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). (2564). จับตาทิศทางสุขภาพคนไทย ปี 2564. สืบค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2565, จาก https://resourcecenter.thaihealth.or.th/files/7/Manual/thaihealth%20watch%202021.pdf

Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.

Jonas, S. and Phillips, E. M. (2012). ACSM's Exercise is MedicineTM: A Clinician's Guide to Exercise Prescription. n.p.: Wolters Kluwer Health.

Mcmahon, A. (Ed.). (2014). The greatest challenge of the twenty-first century will be to change the value system underlying the global economy so as to make it compatible with the demands of human dignity and ecological sustainability. Journal of Research in Nursing. 19(4), 269-272. doi: 10.1177/1744987114536091

Rinnaldo, N., Gualdi-Russo, E. and Zaccagni, L. (2021). Influence of Size and Maturity on Injury in Young Elite Soccer Players. International Journal of Environmental Research and Public Health. 18(6), 1-13. doi: 10.3390/ijerph18063120

Rovinelli, R. J. and Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test validity. Tijdschrift Voor Onderwijs Research. 2, 49-60.

Ryff, C. D. and Keyes, C. L. M. (1995). The structure of psychological well-being revisited. Journal of Personality and Social Psychology. 69(4), 719-727.

Zacher, H. and Staudinger, U. M. (2018). Wisdom and well-being. Noba Scholar. Retrieved 1 September, 2022, from https://www.researchgate.net/profile/Hannes-Zacher/publication/322519172_Wisdom_and_Well-Being/links/5a5dab7aaca272d4a3de02bb/Wisdom-and-Well-Being.pdf