ผลของการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่มีต่อทักษะการเสิร์ฟกีฬาแบดมินตันในนักเรียนมัธยมศึกษา โรงเรียนภัทรบพิตร

Main Article Content

Sarawuth thassanawiwath
Pornpimon Rungruangsin
Noppadon Imsud
Nuttarika Rattanawongsawat
Kanthita Masraksa
Thunyaporn Wanna
Areeya Siripho
Naratip Jungwisetphong
Kornruch Markjaroen

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาทักษะการเสิร์ฟในกีฬาแบดมินตัน กลุ่มตัวอย่างได้มาจากกการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนภัทรบพิตร จังหวัดบุรีรัมย์ จำนวน 60 คน แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 30 คน กลุ่มที่ 1 ได้รับการเรียนการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นฐาน กลุ่มที่ 2 ได้รับการเรียนแบบปกติ ทั้ง 2 กลุ่มได้รับการทดสอบทักษะเสิร์ฟลูกหน้ามือ (Forehand) และทักษะเสิร์ฟลูกหลังมือ (Backhand) จากแบบประเมินทักษะในก่อน และหลังได้รับการเรียนการสอน 4 สัปดาห์ ดำเนินการสอนโดยใช้แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง การเสิร์ฟลูกแบดมินตันแบบหน้ามือ (Forehand) และหลังมือ (Backhand) ในกลุ่มทดลอง และดำเนินการสอนแบบปกติ ในกลุ่มควบคุม เป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างโดยการวิเคราะห์ค่า t (Dependent t-test) ผลการทดลองพบว่า ในหลัง 4 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีการพัฒนาทักษะการเสิร์ฟมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จึงสามารถสรุปได้ว่าการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานสามารถพัฒนาทักษะการเสิร์ฟลูกหน้ามือ (Forehand) และลูกหลังมือ (Backhand) ในกีฬาแบดมินตันได้

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
thassanawiwath, S., Rungruangsin, P., Imsud, N., Rattanawongsawat, N., Masraksa, K., Wanna, T., Siripho, A., Jungwisetphong, N., & Markjaroen, K. (2023). ผลของการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่มีต่อทักษะการเสิร์ฟกีฬาแบดมินตันในนักเรียนมัธยมศึกษา โรงเรียนภัทรบพิตร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 5(2), 103–126. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/husoskru/article/view/268645
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

ฉันทกานต์ สวนจันทร์. (2564). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหา โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง ความปลอดภัยในชีวิต กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 18(1), 57-68.

ทิศนา แขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นิ่มนวล แก้วพิลา. (2561). “การพัฒนาการเรียนการสอนโดยใช้รูปแบบปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา ระดับปริญญาตรี สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตอุดรธานี”. การวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคราม, 24(1), 167-179.

บุญนำ อินทนนท์. (2551). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และความสามารถในการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนโยธินบำรุง ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานและการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้. สาขาวิชาการมัธยมศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย:มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

พระพันธวัฒน์ ธมฺมวฑฺฒโน (ภูมิรัง) และวิทยา ทองดี. (2565). “การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem–based Learning) MANAGEMENT OF PROBLEM-BASED LEARNING”. มจร อุบลปริทรรศน์, 7(1), 967-976.

พัชรา เดชโฮม. (2561). “แนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการจัดการเรียน การสอนแบบใช้โครงงานเป็นฐานในรายวิชาการบริหารและประกันคุณภาพการศึกษา”. รำไพพรรณี, 12(1), 68-78.

พิศาล ธัมมวิสิฐกุล. (2556). ผลของการฝึกกำลังใจที่มีต่อความสามารถในการเสิร์ฟลูกแบดมินตัน. โครงการวิจัยในชั้นเรียน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.

ยรรยง สินธุ์งาม. (2551). “การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน Problem-based Learning (PBL)”. สำนักวิจัยมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 5(3), 143 – 157.

ราตรี เกตบุตตา. (2546). ผลของการเรียนแบบใช้ปัญหาเป็นหลักต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา, การศึกษาคณิตศาสตร์บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักวิจัย มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย. (2553). สังเคราะห์ขั้นตอนการใช้ปัญหาเป็นฐาน. มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย

Akcay, B. (2009). “Problem-based learning in science education”. Turkish science education, 6(1), 28-38.

Amir, M. T. (2016). Inovasi pendidikan melalui problem based learning. Prenada Media.

Ardyanto, S. (2018). “Peningkatan teknik servis pendek pada bulutangkis melalui media audio visual”.Ilmiah Penjas (Penelitian,Pendidikan dan Pengajaran), 4(3), 21-32.

Edwards, B. J., Lindsay, K., & Waterhouse, J. (2005). “Effect of time of day on the accuracy and consistency of the badminton serve”. Ergonomics, 48(11-14), 1488-1498.

Nafiah, Y. N., & Suyanto, W. (2014). “Penerapan model problem-based learning untuk meningkatkan keterampilan berpikir kritis dan hasil belajar siswa”. Jurnal Pendidikan Vokasi, 4(1). 125-143.

North, J. S., & Williams, A. M. (2019). Familiarity detection and pattern perception. In Anticipation and decision making in sport (pp. 25-42). Routledge.

Savery, J. R. (2015). “Overview of problem-based learning: Definitions and distinctions”. Essential readings in problem-based learning: Exploring and extending the legacy of Howard S. Barrows, 9(2), 5-15.

Vial, S., Cochrane, J., J. Blazevich, A., & James, L. C. (2019). “Using the trajectory of the shuttlecock as a measure of performance accuracy in the badminton short serve”. Sports Science & Coaching, 14(1), 91-96.