คุณลักษณะทางประชากร รูปแบบการสื่อสาร และพฤติกรรมการสื่อสารของแฟนคลับนักแสดงนำซีรีส์วายในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

Main Article Content

เพิ่มพร ณ นคร

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องนี้เป็นการศึกษาเกี่ยวกับคุณลักษณะทางประชากร รูปแบบการสื่อสาร พฤติกรรมการสื่อสาร ความแตกต่างของคุณลักษณะทางประชากร และความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการสื่อสารกับรูปแบบการสื่อสารของแฟนคลับที่มีต่อนักแสดงนำซีรีส์วายในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามออนไลน์กับกลุ่มแฟนคลับจำนวน 400 คน โดยสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง จากนั้นสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบโควตาจำแนกตามแพลตฟอร์มออนไลน์อย่างละ 100 คน ได้แก่ Platform Line, Facebook, Twitter, Instagram วิเคราะห์ผลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน พบว่าคุณลักษณะทางประชากรของแฟนคลับนักแสดงนำซีรีส์วายในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลด้านเพศ การศึกษา รายได้ อาชีพ และระยะเวลาในการติดตามนักแสดงนำซีรีส์วายมีผลต่อพฤติกรรมการสื่อสารของแฟนคลับแตกต่างกัน ยกเว้นการศึกษาที่ต่างกันมีผลต่อพฤติกรรมการสื่อสารของแฟนคลับไม่แตกต่างกัน รูปแบบการสื่อสารที่หลากหลาย ได้แก่ การสื่อสารภายในตัวเอง การสื่อสารระหว่างบุคคล
การสื่อสารออนไลน์ และการสื่อสารมวลชน ส่งต่อความชื่นชอบและนำไปสู่พฤติกรรมการสื่อสาร ได้แก่ การสนับสนุน การจดจำได้ ความตั้งใจและ
เต็มใจ และความภักดี

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ณ นคร เ. (2023). คุณลักษณะทางประชากร รูปแบบการสื่อสาร และพฤติกรรมการสื่อสารของแฟนคลับนักแสดงนำซีรีส์วายในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 5(1), 1–25. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/husoskru/article/view/266004
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชนะใจ ต้นไทรทอง, เกิดศิริ เจริญวิศาล และมนัสสินี บุญมีศรีสง่า. (2564). “อิทธิพลความเกี่ยวพันของดารากับแฟนคลับชาวไทยที่ส่งผ่านการตอบสนองทางอารมณ์สู่พฤติกรรมการท่องเที่ยว”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. 12(2), 144-163.

ทักษญา หมอกบัว. (2563). พฤติกรรมการเปิดรับสื่อที่มีผลต่อความชื่นชอบซีรี่ส์วายเรื่องเพราะเราคู่กันของเยาวชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการสื่อสารเชิงกลยุทธ์ คณะนิเทศศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. กรุงเทพฯ.

พฤกษา จันทร์ประทีป. (2559). วิถีของแฟนคลับดารา (Life of Fans). วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาทัศนศิลป์ คณะจิตรกรรม. มหาวิทยาลัยศิลปากร. กรุงเทพฯ.

ณัฐธนนท์ ศุขถุงทอง และภูวิน บุณยะเวชชีวิน. (2561). “ซีรีส์วาย: ข้อพิจารณาเบื้องต้นทางสถิติ”. International Journal of East Asian Stusies, 23(2), 360-383.

เพิ่มพร ณ นคร และณัฏฐ์วัฒน์ ธนพรรณสิน. (2565). “รูปแบบการสื่อสารของแฟนคลับนักแสดงซีรีส์โทรทัศน์ไทยแนวชายรักชาย”. วารสารการสื่อสารมวลชน คณะการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. 10(1), 355-380.

วรุตม์ มีทิพย์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อความซื่อสัตย์ภักดีต่อศิลปินเกาหลีของกลุ่มแฟนคลับชาวไทยในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการสื่อสารเชิงกลยุทธ นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. กรุงเทพฯ.

ศรัณย์ สิงห์ทน. (2552). การเรียนรู้ทางสังคมของวัยรุ่นไทยจากวัฒนธรรมเพลงสมัยใหม่ของประเทศเกาหลีใต้. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ.

สุพรรณรัตน์ มนต์วิเศษ. (2560). “การรับรู้ภาพลักษณ์ดารายอดนิยมในประเทศไทยผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของกลุ่มเจนเนอเรชั่นวาย”. วารสารการสื่อสารและการจัดการ นิด้า. 3(1), 79-87.

ภัทรนันท์ หนุนภักดี. (2550). แฟนคลับ: กระบวนการกลุ่มและพฤติกรรมสมาชิก. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาศิลปศาสตร์ สาขาสังคมวิทยาประยุกต์ ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษวิทยา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ.

ภัชรพรรณ์ อมรศรีวงษ์ และบัณฑิต สวรรยาวิสุทธ. (2562). “การศึกษาทัศนคติและพฤติกรรมการบริโภคสื่อของสาววาย”. วารสารรังสิตบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์. 5(1), 34-49.

อภินันท์ จันตะนี. (2550). สถิติและการวิจัยทางธุรกิจ. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

เอรินทร์ เผือกเกษม และพรทิพย์ สัมปัตตะวนิช. (2563). “ระดับความชื่นชอบไอดอลเกาหลีกับการตอบสนองต่อตราสินค้าของผู้บริโภค”. วารสารการประชาสัมพันธ์และการโฆษณา. 13(1), 127-140.

Backhouse, R., Bird, R., & Hoogendijk, P. (2009). “Meeting a fanclub: a lattice of generic shape selectors”. Proceedings of the 2009 ACM SIGPLAN workshop on Generic programming. Retrieved November, 24 2022, from https://doi.org/10.1145/1596614.1596625.

Jenkins, H. (1992). Textual Poachers. New York and London: Routleedge.

Roscoe, J. T. (1975). Fundamental Research Statistics for the Behavioral Sciences. New York: Holt Rinehart and Winston, Inc.

Stacks, D. W., Salwen, M. B., & Eichhorn, K. C. (Eds.). (2009). An integrated approach to communication theory and research. New York: Routledge.

Oles’, P. K., Brinthaupt, T. M., Dier, R., & Polak, D. (2020). “Types of inner dialogues and functions of self-talk: Comparisons and implications”. Frontiers in Psychology, 11, 227.