การกำหนดแนวทางการพัฒนาศักยภาพกลุ่มวิสาหกิจชุมชน ทอผ้าพื้นบ้าน “กลุ่มฝ้ายตุ่ย” บ้านหนองบัว ตำบลภูหอ อำเภอภูหลวง จังหวัดเลย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสำรวจศักยภาพกลุ่มทอผ้าพื้นบ้าน บ้านหนองบัว ตำบลภูหอ อำเภอภูหลวง จังหวัดเลย 2) เพื่อกำหนดแนวทางการพัฒนาศักยภาพกลุ่มทอผ้าพื้นบ้าน บ้านหนองบัว ตำบลภูหอ อำเภอภูหลวง จังหวัดเลย กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วย สมาชิกกลุ่มทอผ้า ตัวแทนกลุ่มการท่องเที่ยว พัฒนากร นักวัฒนธรรม ตัวแทนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น นักวิชาการออกแบบ ตัวแทนสำนักงานอุตสาหกรรม สำนักงานพาณิชย์ สื่อมวลชน จำนวน 25 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการศึกษาเอกสาร การสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่ม และการประชุม วิเคราะห์ข้อมูลด้วย
การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า 1) ศักยภาพของกลุ่มทอผ้าที่เป็นจุดแข็ง คือผู้นำและสมาชิกกลุ่มมีความตั้งใจที่จะพัฒนาศักยภาพตนเอง โดยการเชื่อมโยงกับกลุ่มการท่องเที่ยวชุมชน และยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้ซื้อ ส่วน จุดอ่อน คือ สมาชิกเป็นผู้สูงอายุ รูปแบบการทอไม่สวย ขาดอัตลักษณ์และไม่หลากหลาย ขาดการพูดคุยกันเพื่อการพัฒนา 2) การกำหนดแนวทางการพัฒนาศักยภาพกลุ่มทอผ้า พบว่า ด้านบุคลากร ต้องพัฒนาความคิดด้านการทอ การย้อมสี การวางโครงสร้างลายผ้า และการขาย ด้านการบริหารจัดการ ควรเน้นการมีส่วนร่วมของสมาชิก การแสวงหาเครือข่ายการตลาด นักลงทุนผู้มาส่งเสริมจากภาครัฐและเอกชน ด้านการผลิตนั้นต้องพัฒนาการทอ และการย้อมสีให้ได้มาตรฐาน ด้านงบประมาณ ต้องระดมทุนจากสมาชิก และด้านการตลาด ต้องทำขายผ่านสื่อออนไลน์
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ พัชรพร และพิพัฒน์ สารสุข. (2560). “แนวทางในการพัฒนาศักยภาพทางการออกแบบผลิตภัณฑ์แฟชั่นประเภทกระเป๋าจากเศษผ้า : กรณีศึกษา ผ้าทอไทลื้อบ้านเฮี้ย อำเภอปัว จังหวัดน่าน”. วารสารวิจิตรศิลป์. 8(1), 60-105.
จรัสพิมพ์ วังเย็น. (2554). “แนวคิดหลังสมัยการย้อนสู่โลกแห่งภูมิปัญญา”. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ. 13(1), 21-31.
จักรพงษ์ นวลชื่น. (2561). แนวทางการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนให้ยั่งยืนด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่น ศึกษากรณีวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดนครพนม และจังหวัดสกลนคร. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร หลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร.
จิตพนธ์ ชุมเกตุ. (2560). การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพทางการจัดการชุมชนอย่างยั่งยืนของชุมชนไทย มุสลิม อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี. คณะวิทยาการจัดการ. มหาวิทยาลัยศิลปากร, เพชรบุรี.
จินตนา ลินโพธิ์ศาล. (2554). การพัฒนากลุ่มสตรีทอผ้าไหมบ้านหนองแข้ ตำบลตองโขน อำเภอโคศรีสุวรรณ จังหวัดสกลนคร (ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, สกลนคร.
ณัฐภาณี บัวดี และอดิเรก ฟั่นเขียว. (2563). “แนวทางการพัฒนาศักยภาพการดำเนินงานของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนแปรรูปผลิตภัณฑ์จากกล้วย ในอำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก”. วารสารศรีวนาลัยวิจัย. 9(1), 15-24.
นงนุช อิ่มเรือง และสถาพร มงคลศรีสวัสดิ์. (2554). “แนวทางการพัฒนาศักยภาพวิสาหกิจชุมชนกลุ่มทอผ้าไหมบ้านหวายหลืม”. วารสารการบริหารท้องถิ่น. 4(2), 1-15.
นุชนาถ ทับครุฑ, ศุกพิชญาณ์ บุญเกื้อ และอรอนงค์ อำภา. (2563). การพัฒนาวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดตรังเพื่อเพิ่มโอกาสความสำเร็จ. ตรัง: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย.
ฐานันท์ ตั้งรุจิกุล, รัสมนต์ คำศรี, พาฝัน รัตนะ และไอริณ สกุลศักดิ์. (2559). ศึกษาศักยภาพการบริหารจัดการวิสาหกิจชุมชน กลุ่มผ้าทอนาหมื่นศรี จังหวัดตรัง. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 7 (1326-1336). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ฐิติพันธ์ จันทร์หอม. (2559). “การพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอภูมิปัญญาของชาวไทยทรงดำในภูมิภาคตะวันตกของประเทศไทย”. วารสารสมาคมนักวิจัย. 21(1), 181-192.
ผกามาศ บุตรสาลี, แก้วมณี อุทิรัมย์ และอุดมพงษ์ เกศศรีพงษ์ศา. (2562). “แนวทางการพัฒนาศักยภาพในการสร้างเอกลักษณ์สินค้าเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งอย่างยั่งยืนกลุ่มทอผ้าย้อมครามบ้านโพนก่อ ตำบลท่าก้อน อำเภออากาศอำนวย จังหวัดสกลนคร”. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. 14(16), 42-56.
พระครูประภัทรสุตธรรม (วงศ์สุนทร). (2561). การอนุรักษ์และพัฒนาภูมิปัญญาการทอผ้าไหมของกลุ่มทอผ้าไหมบ้านดู่นาหนองไผ่ ตำบลนาหนองไผ่ อำเภอชุมพลบุรี จังหวัดสุรินทร์ (ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาวิชาการพัฒนาสังคม. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
วรรณพงค์ ช่วยรักษา. (2560). แนวทางการพัฒนาวิสาหกิจชุมชน : กรณีศึกษากลุ่มสตรีทอผ้าฝ้ายย้อมครามบ้านถ้ำเต่าจังหวัดสกลนคร(ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). สาขาวิชาบริหารธุรกิจ.มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
สุภางค์ พิมพ์คล้ายธานี, พระราชสิทธิเวที, พระครูศรีเมธาภรณ์ และพระมหานันทวิทย์ แก้วบุตรดี. (2562). “การบริหารจัดการผ้าทอพื้นเมืองเพื่ออัตลักษณ์ที่โดดเด่นในอาเซียน”. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 6(3), 1232-1248.
ศรีปริญญา ธูปกระจ่าง. (2546). ภูมิปัญญาพื้นบ้านเพื่อการศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อุทิศ ทาหอม, จริยา ดวดไธสง และอันธิกา คงประโคน. (2561). “แนวทางการบริการจัดการกลุ่มทอผ้าไหมบ้านหนองไทรงาม ตำบลชุมเห็ด อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์”. วารสารพัฒนาศาสตร์. 1(1), 97-129.
