ปัจจัยในการดำเนินธุรกิจของการเป็นผู้ประกอบการ ธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ที่ประสบความสำเร็จ
Main Article Content
บทคัดย่อ
ธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ เพราะ SMEs ทำให้เกิดการจ้างงานและการขยายตัวของภาคการผลิตสินค้าและอุตสาหกรรมบริการ การประกอบธุรกิจให้ประสบความสำเร็จ ผู้ประกอบการจะต้องศึกษาการดำเนินงานของธุรกิจ ต้องอาศัยความรู้ ความเข้าใจหลายด้าน โดยเฉพาะการดำเนินธุรกิจในปัจจุบันต้องเผชิญกับสภาพแวดล้อมที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ผู้ประกอบการจะต้องติดตามและทำความเข้าใจเพื่อที่จะได้ประสบความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจ การศึกษาถึงปัจจัยในการดำเนินธุรกิจของการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ที่ประสบความสำเร็จนั้นมีหลายปัจจัย
ในที่นี้ผู้เขียนขอนำเสนอ ปัจจัยด้านการจัดการ(Management) ด้านการตลาด (Marketing) ด้านการดำเนินการและเทคโนโลยี (Operation and Technology) ด้านการเงิน (Financing) และรวมไปถึงความสำเร็จของธุรกิจ (SMEs)
ในมุมมองด้านการเงิน (Financing) ด้านลูกค้า (Customer) ด้านกระบวนการภายใน (Internal) ด้านการเรียนรู้และเติบโต (Leaning and Growth) ซึ่งเป็นการประเมินผลความสำเร็จขององค์กรแบบสมดุล หรือ Balance Scorecard ซึ่งผู้เขียนได้ศึกษา วิเคราะห์อ้างอิงจากแหล่งข้อมูลทางวิชาการต่าง ๆ ประกอบด้วยบทความ วิทยานิพนธ์ และการศึกษาค้นคว้าอิสระ งานวิจัย
รวมไปถึงแหล่งข้อมูลทางสื่อออนไลน์ทางอินเตอร์เน็ต
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ
เอกสารอ้างอิง
เกษม แก้วสนั่น และเพ็ญศรี ฉิรินัง. (2564). “การจัดการองค์กรไปสู่ความสำเร็จ”. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศ์. 6(4), 88.
จิดาภา สงครามภู และสาธิต อดิตโต. (2558). “ปัจจัยที่กำหนดความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจของผู้ประกอบการธุรกิจการเกษตรขนาดกลางและขนาดย่อม ในจังหวัดขอนแก่น”. วารสารแก่นเกษตร. 43(3), 534.
เชาวลิต ประสิทธิ์. (2561). ปัจจัยภายนอกที่มีความสัมพันธ์กับความสำเร็จของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในจังหวัดฉะเชิงเทรา. (การศึกษาค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). สาขาธุรกิจระหว่างประเทศ. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ประทุมธานี.
ณัฐวุฒิ วิเศษ. (2560). “ปัจจัยในการดำเนินธุรกิจของการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) จังหวัดนนทบุรี”. วารสารปัญญาภิวัฒน์. 9(1), 18.
ถนอมพงษ์ พานิช. (2565). “ปัจจัยด้านการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการร้านอาหารญี่ปุ่นในซอยสุขุมวิท 55 เขตกรุงเทพมหานคร”. วารสารรัชต์ภาคย์. 16(45), 284-285.
นัสรี มะแน. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถทางนวัตกรรมของผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อมในจังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส. (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). สาขาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, สงขลา.
พุฒิยา เพชรคง, พวงเพ็ญ ชูรินทร์, และอรุษ คงรุ่งโชค. (2560). “ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการดำเนินงานกับค่าใช้จ่ายของธุรกิจการผลิตในธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี”. วารสารวิทยาการจัดการ. 4(2), 1574.
วารุณี กุลรัตนาวิจิตรา. (2560). ปัจจัยด้านนวัตกรรมทางธุรกิจส่งผลต่อการดำเนินงานของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (ประเภทบริการ). (การศึกษาค้นคว้าอิสระวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต). สาขาการบริหารเทคโนโลยี. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
วิชัย ชัยนาคสิงห์. (2564). หลักการจัดการ. สืบค้นเมื่อ 9 ธันวาคม 2564, จาก https://www.gotoknow.org/posts/345600
รัชตา กาญจนโรจน์, วิชิต อู่อ้น, และกัลยารัตน์ ธีระธนชัยกุล. (2563). “ปัจจัยเหตุและผลที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงทางธุรกิจ และผลการดำเนินงานทางธุรกิจ ของธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมภาคการผลิตของประเทศไทย”. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 7(2), 285.
ศิริญา ตังนฤมิตร. (2558). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสำเร็จของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.
สุกัญญา ศิริโท. (2559). ปัจจัยในการดำเนินธุรกิจของผู้ประกอบการธุรกิจ (SME) ในจังหวัดปทุมธานี. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
สุภัทร ธุระธรรมานนท์ และไพรัช พรพันธ์เดชวิทยา. (2563). “แนวทางการบริหารสภาพคล่องทางการเงินในภาคธุรกิจอุตสาหกรรมของประเทศไทย”. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม. 14(1), 295-296.