การศึกษาเปรียบเทียบความหมายและโครงสร้างคำประสม ที่มีคำว่า “吃” ในภาษาจีน และคำว่า “กิน” ในภาษาไทย

Main Article Content

สุชานันท์ วิเศษสุทธิ์
วริศรา นัยคุณ
ฐิติวรรณ ชีววิภาส

บทคัดย่อ

บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบโครงสร้างและความหมายของคำประสมที่มีคำว่า “吃chī” ในภาษาจีนและคำว่า “กิน” ในภาษาไทย ผลการศึกษาพบว่า รูปแบบการสร้างคำประสมที่มีคำว่า “吃chī” ในภาษาจีน และคำว่า “กิน” ภาษาไทย มีรูปแบบการสร้างคำที่เหมือนกัน คือ รูปแบบกริยาตามด้วยกรรม และรูปแบบกริยาตามด้วยส่วนขยาย แต่โครงสร้างคำประสมที่มีคำว่า “吃chī” ในภาษาจีน และคำว่า “กิน” ภาษาไทย มีทั้งลักษณะที่เหมือนและแตกต่าง และจากการวิเคราะห์คำศัพท์จากพจนานุกรมจีนและพจนานุกรมไทยรวมทั้งหมด 9 เล่ม พบว่า ความหมายขยายของคำประสม “吃chī” ในภาษาจีนทั้งสิ้น 11 ความหมาย และพบความหมายของคำประสม “กิน” ในภาษาไทยทั้งสิ้น 15 ความหมาย ซึ่งจากการเปรียบเทียบจำนวนความหมายขยาย เห็นได้ชัดว่าความหมายขยายของคำประสมที่มีคำว่า “กิน” ในภาษาไทยมีมากกว่าความหมายขยายของคำประสมที่มีคำว่า “吃chī” ในภาษาจีน และความหมายทั้งหมดสัมพันธ์กับความหมายพื้นฐาน ผ่านกลไกขยาย 2 แบบ คือ อุปลักษณ์และนามนัย

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วิเศษสุทธิ์ ส., นัยคุณ ว., & ชีววิภาส ฐ. (2022). การศึกษาเปรียบเทียบความหมายและโครงสร้างคำประสม ที่มีคำว่า “吃” ในภาษาจีน และคำว่า “กิน” ในภาษาไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 4(1), 1–27. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/husoskru/article/view/256285
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กณิกนันต์ โยธานะ. (2556). “การศึกษาเปรียบเทียบสำนวนจีนที่มีคำว่า “chī” กับสำนวนไทยที่มีคำว่า “กิน”. วารสารจีนศึกษา. 6(6), น. 145-181.

จิ้ง เสิ่น, เมธาวี ยุทธพงษ์ธาดา, และรุจิรา เส้งเนตร. (2562). “การเปรียบเทียบการขยายความหมายของคำว่า “กิน” ในคำประสมที่เป็นรูปแบบ กริยา+กรรม ในภาษาไทยและภาษาจีน”. มนุษยสังคมสาร. 17(1), น. 67-83.

ชัชวดี ศรลัมพ์. (2548). “อุปลักษณ์ตามแนวคิดของทฤษฎีภาษาศาสตร์ ปริชาน”. วารสารศิลปศาสตร์. 5(1), น. 1-16.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2552). พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 2 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ: ยูเนียนอุลตร้าไวโอเร็ต.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2553). พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ธนาเพรส.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 3 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ: ยูเนียนอุลตร้าไวโอเร็ต.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์.

สันติ อ้ายเจริญ. (2560). “กระบวนการสร้างคำประสมในภาษาไทย-จีนบนพื้นฐานแนวคิดของ Jerome L. Packard”. วารสารบัณฑิตวิจัย. 8(2), 119-128.

สำนักพิมพ์มติชน. (2547). พจนานุกรม ฉบับมติชน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มติชนปากเกร็ด.

CCL语料库. (ม.ป.ป.). สืบค้นคำว่า “吃 chī”. สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2564, จาก http://ccl.pku.edu.cn:8080/ccl_corpus/

Longdo dict. (ม.ป.ป.). สืบค้นคำว่า “กิน”. สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2564, จาก https://dict.longdo.com/

Quword趣词. (ม.ป.ป.). สืบค้นคำว่า “吃 chī”. สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2564, จาก https://www.quword.com/

漢語詞典zdict.net. (ม.ป.ป.). สืบค้นคำว่า “吃 chī”. สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2564, จาก https://www.zdic.net/zd/bs/

现代汉语词典. (ม.ป.ป.). สืบค้นคำว่า “吃 chī”. สืบค้นเมื่อ 1 มิถุนายน 2564, จาก http://www.hydcd.com/

Lakoff, G. (1987). Women, Fire, and Dangerous Things: What Categories Reveal about the Mind. Chicago: The University of Chicago Press.

Lakoff, G. & Johnson, M. (1980). Metaphor We Live By. Chicago: Chicago University Press.

Packard, J. L. (2004). The Morphology of Chinese: A Linguistic and Cognitive Approach. New York: Cambridge University Press.

Ungerer, F., & Schmid, H. J. (1996). An Introduction to Cognitive Linguistics. Longman.