ความพึงพอใจของประชาชนในการใช้บริการสนามกีฬาแห่งใหม่ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพี่อศึกษาระดับความพึงพอใจของประชาชนที่ใช้บริการสนามกีฬาแห่งใหม่ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา 2) เพื่อเปรียบเทียบระดับความพึงพอใจของประชาชนที่ใช้บริการสนามกีฬาแห่งใหม่ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ ความถี่ในการมาใช้บริการ และประเภทของบุคลากร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นบุคลากรทั้งภายในและภายนอกมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา เนื่องจากไม่ทราบจำนวนประชากรที่แน่นอน จึงคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างจากสูตรของคอแครน ที่ระดับค่าความเชื่อมั่นร้อยละ 95 และความคลาดเคลื่อนร้อยละ 5 ได้กลุ่มตัวอย่าง 400 คน สุ่มตัวอย่างโดยวิธีบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 35 ข้อ มีความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .91 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการเปรียบเทียบรายคู่โดยวิธีการเชฟเฟ่

ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความพึงพอใจของประชาชนที่ใช้บริการสนามกีฬาแห่งใหม่ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 3.99, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 0.40) และ เมื่อพิจารณาความต้องการแต่ละด้าน พบว่าด้านความต้องการเพิ่มเติมจากสนามกีฬา มีค่าเฉลี่ยสูงสุดอยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย = 4.22, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 0.40) รองลงมาได้แก่ ด้านสถานที่ ค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 3.89, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 0.58) และด้านการให้บริการ ค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 3.87, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 0.55) ตามลำดับ และ 2) ผลการเปรียบเทียบระดับความพึงพอใจของประชาชนในการใช้บริการสนามกีฬาแห่งใหม่ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา พบว่า เพศที่แตกต่างกัน และอายุที่แตกต่างกัน มีผลต่อความพึงพอใจในการใช้บริการสนามกีฬา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนระดับการศึกษา อาชีพ ความถี่ที่มาใช้บริการ และประเภทของบุคลากร ไม่มีผลต่อความพึงพอใจในการใช้บริการสนามกีฬาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05