The Development of Achievement in Thai Music “The Evolution of Thai Music through Different Periods” of Junior High School Students by Using TAI Technique
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were: 1) to compare the learning achievement in Thai music “the evolution of Thai music through different periods” of junior high school students before and after using TAI technique and 2) to study the satisfaction level toward learning management using TAI technique of junior high school students. The sample were 31 people in Bangmod Wittaya School during the first semester of the 2024 academic year by using simple purposive sampling. The tools for this research included seven lesson plans, learning achievement tests and questionnaire for satisfaction towards learning management using TAI technique. The research used t-test, mean and standard deviation to analyze the information. The result from this research found that 1) the learning achievements of junior high school students after using TAI technique were higher than before at with the statistical significance at .05 level and 2) the level of satisfaction towards learning management using TAI technique of students was at the highest level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The articles published are the copyright of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University.
The views and opinions expressed in the articles published in this journal are solely those of the authors and do not necessarily reflect those of the Editorial Board or Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University.
References
กชกร พัฒเสมา. (2558). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์เรื่อง การบวก ลบ คูณ หารระคนสําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน]. มหาวิทยาลัยราชภัฏรําไพพรรณี
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กุลิสรา จิตรชญาวณิช. (2562 ). การจัดการเรียนรู้. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชินภพ หาแก้ว และอาทร นกแก้ว. (2565). การส่งเสริมการคิดเชิงพีชคณิตตามระดับความสามารถของนักเรียนโดยใช้แนวคิดโมเดลเมธอดร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TAI สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสาร “ศึกษาศาสตร์ มมร” คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 10(2), 73-88.
ณัชศิยากรณ์ ผนึกดี และวาสนา โต๊ะงาม. (2567). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาดนตรี เรื่องประเภทเครื่องสายตะวันตก (string instrument) โดยใช้เกมส์การศึกษา ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4/2 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. วารสารดนตรีและวัฒนธรรม, 3(2), 38-55.
ทองธวัช ศรีทอง. (2564). การถ่ายทอดดนตรีไทยรูปแบบออนไลน์ตามแนวคิด THONG MODEL. วารสารดนตรีบ้านสมเด็จฯ, 3(2), 75-84.
ทิวัตถ์ ภูจานงค์, วีระ วงศ์สรรค์ และรสรินทร์ อรอมรรัตน์. (2563). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาประวัติศาสตร์ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้วิธี TGT กับวิธีการสอนแบบปกติ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารวิจัยธรรมศึกษา, 3(2), 13-20.
ธนันญา หินลิลา และแสงสุรีย์ ดวงคำน้อย. (2565). การพัฒนาทักษะการรำวงมาตรฐาน โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือเทคนิค TAI สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(2), 2325-2336.
นัตถิชา ลิ้มทอง และกฤตยากานต์ โทพิทักษ์. (2565). การจัดการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือเทคนิค TAI ร่วมกับบทเรียนการ์ตูน เพื่อพัฒนาทักษะการเขียนเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่3. journal of Modern Learning Development, 7(5), 15-31.
ปราณิสา อุ่นดี และศักดิ์ชัย นิรัญทวี. (2564). การจัดการศูนย์การเรียนรู้ดนตรีไทยโดยภาคประชาชน กรณีศึกษา: ศูนย์การเรียนรู้ดนตรีไทยหมู่บ้านบ้านป่า จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 12(2), 161-174.
พจณิชา ฤกษ์สมุทร. (2564). เจตคติในการเรียนดนตรีไทยของนักเรียนโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์. Silpakorn University e-Journal (Social Sciences, Humanities, and Arts), 43(6), 50-62.
รัชกฤช คงพินิจบวร. (2562). กิจกรรมดนตรีไทยร่วมสมัย : แนวทางการสอนดนตรีศึกษาในโรงเรียนสำหรับศตวรรษที่ 21. วารสารดนตรีบ้านสมเด็จฯ, 1(1), 49-66.
รัฐวิชญ์ ทักขนนท์. (2560). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการอ่านโน๊ตดนตรีสากล โดยใช้การเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือเทคนิค TAI ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน]. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
เรวดี อึ้งโพธิ์. (2565). วีถีดนตรีชาติพันธุ์. โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.
ฤทัย สมบัติเจริญไทย, พาที เกศธนากร และณรงค์ พันธุ์คง. (2567). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้สาระเทคโนโลยีด้วยการจัดการเรียนรู้กระบวนการคิดเชิงคำนวณร่วมกับกระบวนการกลุ่มเทคนิค TAI เพื่อส่งเสริมความรู้เกี่ยวกับทักษะการคิดเชิงระบบและทักษะการคิดเชิงสร้างสรรค์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสาร มจร กาญจนปริทรรศน์, 4(2), 211-225.
วิมลรัตน์ สุนทรโรจน์. (2555). นวัตกรรมเพื่อการเรียนรู้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เหนือดวง พูลเพิ่ม. (2560). การจัดการเรียนรู้วิชาดนตรีตามแนวคิดของซูซูกิร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือ เพื่อพัฒนาทักษะการขับร้องและความสามารถในการทำงานเป็นทีม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
อาฟีฟี ลาเต๊ะ. (2565). การวิจัยในชั้นเรียน (พิมพ์ครั้งที่ 3). ไอ.เจ.สยาม.
อุทัย ศาสตรา, ชาริณี ตรีวรัญญู และยุทธนา ฉัพพรรณรัตน์. (2562). กระบวนการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการสร้างสรรค์ดนตรีไทยสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น: การถอดบทเรียนจากศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย). Journal of Education Studies, 47(2), 544-568.
อูบัยดะห์ สุหลง, เพ็ญพักตร นภากุล และปรีดา เบ็ญคาร. (2566). การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคกลุ่มเพื่อนช่วยเพื่อนเป็นรายบุคคล (TAI) ร่วมกับสื่อการเรียนรู้โดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์ (Unplugged Coding) เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการคิดเชิงคำนวณของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 8(3), 937-950.
Best, J. W. (1986). Research in education (5th ed). Englewood Cliffs, NJ: Practice-Hall.
