A Study of the Communication Competencies of Personnel at the Faculty of Medicine, Chiang Mai University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article analyzes the communication competency of personnel at the Faculty of Medicine, Chiang Mai University. It examines the perception levels of both administrative and operational staff and compares communication competencies between the two groups. A quantitative research design was employed, with data collected from 373 participants selected through quota sampling. The research instrument was a questionnaire, validated for content and reliability (Cronbach’s Alpha = 0.990). Data were analyzed using descriptive and inferential statistics, including Independent Sample t-tests and Chi-square tests.
The results revealed that the overall perception of communication competency among personnel was at the highest level ( = 4.29, SD = 0.62). The highest-rated component was personality competency, followed by speaking skills, relationship-building, and listening skills. The administrative group exhibited significantly higher communication competency than the operational group (p < 0.05). Furthermore, job position was significantly associated with speaking skills, relationship-building, and personnel image (p < 0.05), but not with personality, listening, or communication channel creation competencies.
Based on these findings, the study recommends the implementation of communication skill development programs, enhancements to internal communication systems, the integration of digital technologies, and the development of international communication competencies. These initiatives aim to improve organizational management efficiency and strengthen collaboration within the Faculty of Medicine.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The articles published are the copyright of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University.
The views and opinions expressed in the articles published in this journal are solely those of the authors and do not necessarily reflect those of the Editorial Board or Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University.
References
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (2564). แผนกลยุทธ์คณะแพทยศาสตร์ ในวาระบริหารประจำปี 2564 - 2568. คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. https://www.med.cmu.ac.th/web/oit/8054/
งานบริหารบุคคล คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (2567). ระบบค้นหาบุคลากร. คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. https://w1.med.cmu.ac.th/personnel/for-all-department/
จิราวรรณ วงศ์ดอกไม้ และ รุ้ง ศรีอัษฎาพร. (2553). การพัฒนาความสามารถในการสื่อสารสำหรับบุคลากรที่มีศักยภาพสูงในองค์กรรัฐ. วารสารนิเทศศาสตร์, 28(2), 95-107.
ณฐอร กีรติลาภิน. (2560). รูปแบบและปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการสื่อสารในองค์กร กรณีศึกษา โรงพยาบาลบ้านแพ้ว (องค์การมหาชน) [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นิชาวดี ตานีเห็ง. (2560). การพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารของนายกองค์การบริหารส่วนตําบลในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ [ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
บุญส่ง ทิ้งชั่ว และคณะ. (2564). รูปแบบการสื่อสารเพื่อการมีส่วนร่วมในการกําหนดนโยบายพัฒนา ตําบลนาโพธิ์ อําเภอกุสุมาลย์ จังหวัดสกลนคร. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(2), 89-104.
พรรณภา ส่งแสงแก้ว. (2566). การพัฒนากรอบความคิดแบบเติบโต ในทักษะการสื่อสารด้านการพูดเพื่อการนําเสนอ [รายงานวิจัย]. มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2551). ระเบียบวิธีวิจัยสำหรับมนุษศาสตร์และสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). ประสานพิมพ์.
สำนักนโยบายและแผนการอุดมศึกษา สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษาวิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม. (2564). แผนด้านการอุดมศึกษาเพื่อผลิตและพัฒนากำลังคนของประเทศ พ.ศ. 2564 - 2570. บริษัทภาพพิมพ์จำกัด.
อภิษฎา วัฒนะเสวี และ ชนะเกียรติ สมานบุตร. (2557). รูปแบบการสื่อสาร และปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อประสิทธิภาพการสื่อสารภายในองค์กร กรณีศึกษา บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุนไทยพาณิชย์ จำกัด [การศึกษาค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยรังสิต.
เอกรัตน์ คําสิงห์ และคณะ. (2564). กลยุทธ์การใช้สื่อในการสื่อสารผลงานของนายกเทศมนตรีตําบลท่าก้อน อําเภออากาศอํานวย จังหวัดสกลนคร. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(2), 149-168.
Barnlund, D. C. (1970). A transactional model of communication. In K. K. Sereno & C. D. Mortensen (Eds.). Foundations of communication theory (pp. 83–92). Harper & Row.
Clayton, W. (2020). Connecting mayors: The content and formation of Twitter information networks. Urban Affairs Review, 58(1), 33–67. https://doi.org/10.1177/1078087420947182
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340. https://doi.org/10.2307/249008
Fayzullayeva, N. (2023). The improving of listening skill. Modern Science and Research, 2(10), 272–276.
Goffman, E. (1959). The moral career of the mental patient. Psychiatry, 22(2), 123–142. https://doi.org/10.1080/00332747.1959.11023166
Goleman, D. (1995). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. Bantam Books.
Graen, G. B., & Uhl-Bien, M. (1995). Relationship-based approach to leadership: Development of leader-member exchange (LMX) theory of leadership over 25 years: Applying a multi-level multi-domain perspective. The Leadership Quarterly, 6(2), 219–247. https://doi.org/10.1016/1048-9843(95)90036-5
Hofstede, G. (1980). Culture and organizations. International Studies of Management & Organization, 10(4), 15–41. https://doi.org/10.1080/00208825.1980.11656300
Likert, R. (1967). The method of constructing an attitude scale. In M. Fishbein (Ed.), Attitude theory and measurement (pp. 90–95). Wiley.
Mitchell, T., et al. (2022). Inclined but less skilled? Disentangling extraversion, communication skill and leadership emergence. Journal of Applied Psychology, 107(9), 1524–1539. https://doi.org/10.1037/apl0000962
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift voor Onderwijsresearch, 2(2), 49–60.
Schultz, T. W. (1961). Investment in human capital. The American Economic Review, 51(1), 1–17. https://www.jstor.org/stable/1818907
Schulze, J., et al. (2022). Mind the context-The relevance of personality for face-to-face and computer-mediated communication. PLOS ONE, 17(8), e0272938. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0272938
Wanithanachakorn, R., et al. (2022). Development of causal relationship model of factors affecting communicative English listening and speaking competency for undergraduate students of Rajabhat universities in the central region. Journal of MCU Nakhondhat, 9(9), 314–327.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.
