Creating a Peaceful Community In The Literature Of The Kingdom Of The Heart
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The academic article titled "Creating a 'Community of Peace' in the Literature of 'The Kingdom of the Heart'" aims to study the characteristics of a peaceful community and the components necessary for building such a community. The study found that the author conveys the concept of a peaceful community through both inner peace, also known as personal peace, and external peace, also known as social peace. In terms of the components for building a peaceful community, the author attempts to illustrate a peaceful community by creating diverse characters who seek a peaceful community and by constructing peaceful settings where members of the community can coexist harmoniously.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The articles published are the copyright of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University.
The views and opinions expressed in the articles published in this journal are solely those of the authors and do not necessarily reflect those of the Editorial Board or Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University.
References
กุสุมา รักษมณี. (2551). อาณาจักรแห่งหัวใจ. นานมีบุ๊คส์.
เจตนา นาควัชระ. (2521). ทฤษฎีเบื้องต้นแห่งวรรณคดี. ดวงกมล.
ชนาภา ศรีวิสรณ์. (2563). กระบวนการสร้างสันติสุขสัมพันธ์ตามหลักสันติวิธีเชิงบูรณาการ ของชุมชนดอยช้างจังหวัดเชียงราย [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ชนาภา ศรีวิสรณ์, พระมหาดวงเด่น ฐิตญาโณ, และขันทอง วัฒนะประดิษฐ์. (2561). แนวทางการเสริมสร้างชุมชนสันติสุขตามหลักพุทธสันติวิธี: กรณีศึกษาชุมชนชาวไร่กาแฟดอยช้าง. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์มจร, 6(1), 284-297.
ณัฏฐวุฒ ทรัพย์อุปถัมภ์. (2558). ทฤษฎีและหลักการพัฒนาชุมชน (พิมพ์ครั้งที่ 3). มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
นักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูงการเสริมสร้างสังคมสันติสุข รุ่นที่ 6. (2559). รายงาน การศึกษาเรื่องสันติสุขเกิดได้ภายใต้ความแตกต่าง. SlideShare. https://www.slideshare.net/tarayasri/ss-66197843
ประเวศ วะสี. (2559). สันติวิธีกับสิทธิมนุษยชน. สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ.
พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. (2557). พระพุทธศาสนากับวิทยาการสมัยใหม่. มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วัชรินทร์ แก่นจันทร์. (2563). การโต้กลับวาทกรรมการเมืองในเรื่องสั้นของ ลาวคำหอม. วารสารวิชาการบัณฑิตศึกษาและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 10(2), 87-96.
วิสิฏฐ์ คิดคำส่วน. (2557). วาทกรรมความขาว: อัตลักษณ์ความงามของผู้หญิงลาวในวัฒนธรรมสมัยใหม่ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ศิริ ฮามสุโพธิ์. (2555). การพัฒนาศักยภาพการพึ่งตนเองในระดับหมู่บ้าน. วารสารการบริหารปกครอง, 1(1), 87-125.
สถาบันพระปกเกล้า. สำนักสันติวิธีและธรรมาภิบาล. (2561). การเสริมสร้างสังคมสันติสุข รุ่นที่ 8. https://www.mukdahan.go.th/
สุชาติ เศรษฐมาลินี. (2559). การสร้างสันติภาพในสังคมพหุลักษณ์ทางศาสนาชาติพันธุ์: กรณีศึกษามุสลิมในภาคเหนือของประเทศไทย. วารสารธรรมศาสตร์, 35(2), 1-29.
สุชาติ สวัสดิ์ศรี. (2537). นักเขียนหนุ่ม. ประพันธ์สาส์น.
สุทิน นพเกตุ. (2553). สนทนาสันติภาพสู่ต้นกล้าเยาวชน. มูลนิธิสหพันธ์สันติภาพสากล (ประเทศไทย). https://upf.or.th/2010/index.php
สุภัค มหาวรากร, นิธิอร พรอำไพสกุล, และวิพุธ โสภวงศ์. (2562). ความสุขในความหลากหลายทางวัฒนธรรม. สันติศิริการพิมพ์.
อภิญญา ดิสสะมาน. (ม.ป.ป.). ถอดบทเรียนชุมชนสันติสุขภายใต้สันติวัฒนธรรม กรณีศึกษา ชุมชนบึงคอไห. สำนักสันติวิธีและธรรมาภิบาล สถาบันพระปกเกล้า.
อริยา เศวตามร์. (2542). นักพัฒนากับบทบาทในการสร้างความหมายใหม่ของ "ชุมชน" ใน ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ (บรรณาธิการ), เศรษฐศาสตร์การเมือง เอ็นจีโอ 2000. ศูนย์เศรษฐศาสตร์การเมือง คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัชฌาฐิณี. (2554). อาณาจักรแห่งหัวใจ (พิมพ์ครั้งที่ 3). นานมีบุ๊คส์.
อำภา จันทรากาศ. (2543). ทุนทางสังคมที่ส่งผลต่อความเข้มแข็งของชุมชน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อุทัย ดุลยเกษม และอรศรี งามวิทยาพงศ์. (2540). ระบบการศึกษากับชุมชน กรอบความคิดและข้อเสนอเพื่อการศึกษาวิจัย. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
