THE DEVELOPMENT OF ENGLISH WRITING ABILITY OF MATHAYOMSUKSA 5 STUDENTS USING CREATIVE ENGLISH WRITING DESIGN TECHNIQUE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและเปรียบเทียบความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่เรียนโดยเทคนิคการออกแบบการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์ ก่อนเรียนและหลังเรียน 2) ศึกษาเจตคติต่อการจัดการเรียนการสอนเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่เรียนโดยใช้เทคนิคการออกแบบการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์
กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 14 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1 จำนวน 30 คน โดยคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีแบบเจาะจง (specific sampling)
การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบกลุ่มเดียวสอบ ก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 10 แผน 2) แบบวัดความสามารถด้านการเขียนภาษาอังกฤษ จำนวน 2 ชุดและ 3)แบบวัดเจตคติต่อการจัดการเรียนรู้การเขียนภาษาอังกฤษ จำนวน 1 ชุดการดำเนินการทดลองใช้ระยะเวลา 10 สัปดาห์ ๆ ละ 2 ชั่วโมง ทั้งหมด 20 ชั่วโมง โดยผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้
1. นักเรียนมีคะแนนความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษก่อนเรียนเท่ากับ 233คิดเฉลี่ยร้อยละ83 และหลังเรียนเท่ากับ 433 คิดเป็นเฉลี่ยร้อยละ 72.12 เมื่อทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ย พบว่า ความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษโดยใช้เทคนิคการออกแบบการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
2. นักเรียนมีเจตคติต่อการจัดการเรียนรู้ด้านการเขียนภาษาอังกฤษโดยใช้เทคนิคการออกแบบการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์ โดยมีค่าเฉลี่ยคะแนนเท่ากับ 84.00 ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.20 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) เท่ากับ 0.79 พบว่า นักเรียนมีเจตคติอยู่ในระดับดีต่อการจัดการเรียนรู้การเขียนภาษาอังกฤษโดยใช้เทคนิคการออกแบบการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The articles published are the copyright of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University.
The views and opinions expressed in the articles published in this journal are solely those of the authors and do not necessarily reflect those of the Editorial Board or Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
ประยงค์ กลั่นฤทธิ์. (2556). การสอนภาษาอังกฤษ.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ส่งเสริมวิชาการ.
สุมิตรา อังวัฒนกุล. (2540). วิธีการสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.(2556). ก้าวสู่อาเซียน รู้เขา รู้เรา รู้รอบ. กรุงเทพฯ: สำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา.
สำนักยุทธศาสตร์และประเมินผล. (2556). ทิศทางเข้าสู่ประชาคมโลกของกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: สำนักยุทธศาสตร์และประเมินผล.
Aaron, J.E. (2005). LB Brieft: Little Brown handbook, brief vision. New York: Pearson Education, Inc.
Brown, k. & Hood, S. (1989). Writing Matters. Honk Kong: Cambridge University Press.
Dornyei, Z. (2005). The psychology of language learner Mahwah. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Inc.
Finocchiaro, M., & Brumfit, C. (1989). The function- nation approach: From topractice.New York: Oxford University Press.
Hedge, T. (2008). Teaching and learning in the language classroom. 10th ed. New York:OxfordUniversity Press.
Lo J.T & Hyland, F. (2007). Enhancing students’ engagement and motivating in writing: The case ofprimary students in Hong Kong. Journal of second Language writing, 16(1): 219-231.
Liu, J. (2012). Schema Theory and Its Instructional Applications on EFL. US-China ForeignLanguage,10(2): 915-920.
Mclver J.P & Carmines, E.G. (1981). Unidimentional Scaling. London: Sage Publication.
Nunan, D. (1999). Second language teaching & learning. Cannada: Heinle & Heinle Publishers.
Perkins, D.N. (1984). “Creativity by Design”. Educational Leadership, 42(2): 18-25.
Raimes, A. (1983). Techniques in Teaching Writing. New York: Oxford University Press.
Wyrick, J. (2005). Step to Writing Well. New York: Michael Rosenberg.
Zhang, Y. (2010). Investigating the Role of Metacognitive Knowledge in English Writing. HKBU Papers in Applied Language Studies, 14(1): 4-18.
