The Emergence of Thai Conservative Mass Politics during Thaksin Shinawatra's Era
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aimed to study the emergence of Thai conservative mass politics from 2005 to 2006, formed on the conditions of a representative political institutions' crisis during Thaksin Shinawatra's era. The study method is based on documents and Ernesto Laclau's theory of mass politics as an explanatory framework. The findings are in the following order; 1) Representative Institutions were unable to thoroughly meet with political needs of various political groups and classes, 2) As a result, those groups joined to fight against the government, and 3) The People's Alliance for Democracy (PAD), the lead political group, was able to hegemonize and lead cross-class mass politics by utilizing an ideology of nation, religion, and monarchy. Consequently, Thai conservative mass politics successfully emerged.
Article Details
The articles published are the copyright of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University.
The views and opinions expressed in the articles published in this journal are solely those of the authors and do not necessarily reflect those of the Editorial Board or Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University.
References
กนกรัตน์ เลิศชูสกุล. (2560). พัฒนาการและพลวัตรของขบวนการต่อต้านทักษิณ: จากขบวนการเสรีนิยมอันหลากหลายสู่ขบวนการอนุรักษ์นิยมเข้มข้น. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
กุลวีณ์ วิริโยทัย. (2552). กลยุทธ์การสร้างแบรนด์ทางการเมืองของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เก่งกิจ กิติเรียงลาภ และเควิน ฮิววิสัน. (2552). บทวิพากษ์ ‘การเมืองภาคประชาชน’ ในประเทศไทย: ข้อจำกัดของแนววิเคราะห์และยุทธศาสตร์การเมืองแบบ ‘ขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมรูปแบบใหม่. ฟ้าเดียวกัน, 7(2), 120-155.
ธนศักดิ์ สายจำปา. (2557). การเมืองของความปรารถนากับการศึกษาการเคลื่อนไหวของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธิดารัตน์ อเนกะเวียง. (2548). วาทกรรมวิเคราะห์ของสนธิ ลิ้มทองกุลในรายการเมืองไทยรายสัปดาห์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาวาทวิทยา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญเลิศ ช้างใหญ่. (2550). วาทกรรมกำมะลอ: ภาษาการเมืองบนหน้าหนังสือพิมพ์. กรุงเทพฯ: มติชน.
ปณิธาน พิชาลัย. (2555). การต่อสู้ทางการเมืองของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในสมัยรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภูวมินทร์ วาดเขียน, จำเนียร ชุณหโสภาค และโยธิน แสวงดี. (2564). บทบาทของสำนักสันติอโศกในการเคลื่อนไหวทางสังคม. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(4), 434-450.
วรวรรณ อินทะรังษี. (2561). การเคลื่อนไหวทางความคิดของนักวิชาการและนิตยสารข่าวรายสัปดาห์ในวิกฤติการเมืองไทยระหว่างปี พ.ศ.2549-2553. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วัชรพล พุทธรักษา. (2549). รัฐบาลทักษิณกับความพยายามสร้างภาวะการครองอำนาจนำ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครอง, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศุจิกานต์ วทาทิยาภรณ์. (2553). สินค้าสัญลักษณ์ในพื้นที่เคลื่อนไหวทางการเมือง: ศึกษากรณีตลาดสินค้ากลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรศักดิ์ ศรีธรรมกุล. (2560). บทบาทของชนชั้นกับการเมืองไทยในช่วง พ.ศ.2549 - 2557. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(1), 43-58.
อัสมา หวังกุหลำ. (2553). บทบาททางการเมืองของชนชั้นกลางไทยในขบวนการพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยภายใต้ระบอบทักษิณ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครอง, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อิทธิพล โคตะมี. (2560). ปฏิบัติการภาษาและการสร้างความชอบธรรมในการต่อสู้ของขบวนการเคลื่อนไหวทางการเมืองไทย พ.ศ.2549-2557. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการปกครอง, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เอกพลณัฐ ณัฐพัทธนันท์. (2556). ปฎิสัมพันธ์ระหว่างรัฐ ขบวนการและขบวนการโต้กลับ: กรณีศึกษาการเคลื่อนไหวทางการเมืองของกลุ่มคนเสื้อแดงตั้งแต่ปี 2549-2553. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Acaroglu, O. (2020). Rethinking Marxist approaches to transition: A theory of temporal dislocation. Brill: Leiden.
Barr, R. R. (2019). Populism as a political strategy. In Carlos Torre, Routledge handbook of global populism (pp.44-56). Routledge: New York.
Bickerton, C., & Accetti, C. I. (2017). Populism and technocracy: Opposites or complements? Critical Review of International Social and Political Philosophy, 20(2), 186-206.
Case, W. (2009). Low-quality democracy and varied authoritarianism: Elites and regimes in Southeast Asia today. The Pacific Review, 22(3), 255–269.
Case, W. (2015). Routledge handbook of Southeast Asian democratization. Routledge: London.
Chambers, P. W., & Croissant, A. (2010). Monopolizing, mutualizing, or muddling through factions and party management in contemporary Thailand. Journal of Current Southeast Asian Affairs, 29(3), 3-33.
Connors, M. K. (2005). Thailand: The facts and f(r)ictions of the ruling. Southeast Asian Affairs, 365–384.
Drew, J. (1999). The politics of persuading: Ernesto Laclau and the question of discursive force. Journal of Advanced Composition, 19(2), 292-297.
Ferrara, F. (2013). The resistible rise of Thaksin Shinawatra: Crisis, change and the collapse of Thailand’s democracy. In Narayanan Ganesan, Conjunctures and continuities in Southeast Asian politics (pp.151-183). Singapore: ISEAS.
Ganesan, N. (2006). Appraising democratic consolidation in Thailand under Thaksin's Thai Rak Thai government. Japanese Journal of Political Science, 7(2), 153-174.
Hewison, K. (2005). Neo-liberalism and domestic capital: The political outcomes of the economic crisis in Thailand. The Journal of Development Studies, 41(2), 310-330.
Kongkirati, P. (2019). From illiberal democracy to military authoritarianism: Intra-elite struggle and mass-based conflict in deeply polarized Thailand. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 681(1), 24-40.
Laclau, E. (1977). Politics and ideology in Marxist theory: Capitalism, fascism, populism. London: NLB.
Laclau, E. (1990). New reflections on the revolution of our time. London: Verso.
Laclau, E. (1996). Emancipations. New York: Verso.
Laclau, E. (2005a). On populist reason. London: Verso.
Laclau, E. (2005b). Populism: What’s in the name? In Francisco Panizza, Populism and the mirror of democracy (pp.32-49). London: Verso.
Laclau, E., & Mouffe, C. (1987). Hegemony and socialist strategy: Towards a radical democratic politics. London: Verso.
McCargo, D. (2011). Toxic Thaksin? Thailand's troublesome ex-premier. Journal of Representative Democracy, 47(3), 295-306.
Mutebi, A. M. (2006). Thailand's independent agencies under Thaksin: Relentless gridlock and uncertainty. Southeast Asian Affairs, 303-321.
Peruzzotti, E. (2019). Laclau’s theory of populism: A critical review. In Carlos Torre, Routledge handbook of global populism (pp.33-43). New York: Routledge.
