ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยว จังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ระดับอิทธิพลทางวัฒนธรรม (Soft Power) นโยบายภาครัฐ การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ พฤติกรรมผู้บริโภค ความคาดหวังผู้บริโภค และการตัดสินใจท่องเที่ยว (2) อิทธิพลทางวัฒนธรรม นโยบายภาครัฐ การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ พฤติกรรมผู้บริโภค ความคาดหวังผู้บริโภค ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยว และ (3) แนวทางการพัฒนาการตัดสินใจท่องเที่ยว เป็นการวิจัยเชิงผสมผสาน โดยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักท่องเที่ยวภายในจังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 500 คน ใช้การวิเคราะห์สมการเชิงโครงสร้างด้วยโปรแกรม ADANCO 2.7 และเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ผู้ประกอบการธุรกิจขนาดเล็ก และนักท่องเที่ยวชาวไทยในจังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 20 คน ด้วยการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และเขียนข้อมูลด้วยรูปแบบเชิงพรรณนาเพื่อให้เกิดความสมบูรณ์ครบถ้วน
ผลการวิจัย พบว่า (1) อิทธิพลทางวัฒนธรรม นโยบายภาครัฐ การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ พฤติกรรมผู้บริโภค ความคาดหวังผู้บริโภค และการตัดสินใจท่องเที่ยว ภาพรวมอยู่ในระดับมาก = 3.84, 3.70, 3.72, 3.81, 3.63 และ 3.89 ตามลำดับ S.D. = .695, .721, .742, .707, .767 และ .657 ตามลำดับ (2) อิทธิพลทางวัฒนธรรม นโยบายภาครัฐ การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ พฤติกรรมผู้บริโภค ความคาดหวังผู้บริโภค โดยมีค่าอิทธิพลรวมอยู่ที่ 0.972, 0.323, 0.431, 0.346 และ 0.248 ตามลำดับ และ (3) การสร้างเอกลักษณ์ด้านวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์เป็นปัจจัยสำคัญในการดึงดูดนักท่องเที่ยวให้เข้ามาในจังหวัดเชียงใหม่มากขึ้น การส่งเสริมกิจกรรมท่องเที่ยวที่เชื่อมโยงกับชุมชนท้องถิ่น เช่น การเรียนรู้ประเพณีล้านนา งานฝีมือ และอาหารพื้นเมือง จะช่วยสร้างประสบการณ์ที่เป็นเอกลักษณ์และกระตุ้นให้เกิดการท่องเที่ยวซ้ำ นอกจากนี้ การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน เช่น ระบบขนส่งมวลชนที่เข้าถึงง่าย และการปรับปรุงคุณภาพสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะการแก้ปัญหามลพิษทางอากาศ PM2.5 เป็นอีกแนวทางที่สำคัญต่อการส่งเสริม
การท่องเที่ยวในระยะยาว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฯ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และไม่ได้เป็นทัศนะและความรับผิดชอบของ กองบรรณาธิการ หรือ ของ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2567). รมว.ปุ๋ง โชว์ตัวเลขคนนิยมเที่ยวภาคเหนือเพิ่มขึ้น. กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. https://www.mots.go.th/news/1001099.
เชียงใหม่ในม่านฝุ่น เข้าใจปัญหาของเมืองด้วยกัน. (2566). Aware Corporation Limited. https://www.aware.co.th.
เดินหน้าส่งเสริมการท่องเที่ยว จ.เชียงใหม่ เร่งสร้างถนนวงแหวนให้แล้วเสร็จ พร้อมผลักดันรถไฟฟ้าอำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยว แก้ปัญหาการจราจร ลดค่า PM2.5. รัฐบาลไทย. (2567). https://www.prd.go.th/th/content/category/detail/id/33/iid/249270.
ท่องเที่ยวในเมืองเหงา กับ ‘รุ่งเช้า’ ของผู้ประกอบการ. (2566). The citizen plus. https://thecitizen.plus/node/41071.
ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและพยากรณ์ทางการเกษตร. (2566). เชียงใหม่หลังโควิด-19 คึกคัก ชาวต่างชาติหน้าใหม่แห่เที่ยว กว่าร้อยละ 68.91 ประทับใจเทศกาลประเพณีและวัฒนธรรมที่สวยงามมากที่สุด. https://maejopoll.mju.ac.th/poll.aspx?id=4253.
ส่อง Soft Power เชียงใหม่ มีอะไรบ้างที่สามารถขายได้ในระดับโลก.(2566). เชียงใหม่นิวส์. https://www.chiangmainews.co.th/news/3184591/.
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2566). เที่ยวแบบรักษ์โลก เที่ยวแบบ “Low Carbon Tourism”. https://www.onep.go.th.
สุดปัง! “เชียงใหม่” ติดอันดับ 3 ของโลก เมืองที่มีอากาศอบอุ่นและประหยัด. (2566). MGR Online. https://mgronline.com/travel/detail/9660000096095.
แหล่งท่องเที่ยวใหม่ ‘ศูนย์การเรียนรู้ศิลปะโบราณและวิทยาศาสตร์ล้านนา’ ผ่านจิตรกรรมฝาผนังอายุ 500 ปี. (2566). มติชนออนไลน์. https://www.matichon.co.th/local /news_3922041.
อนาคตท่องเที่ยวเชียงใหม่: โอกาสบนความเสี่ยง. (2566). กรุงเทพธุรกิจ. https://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/travel/1092109.
Anholt, S. (2020). The good country equation: How we can repair the world in one generation. Berrett-Koehler.
Bordian, N., & Peñafiel, M. (2023). Effects of integrated marketing communication for sustainability and consumer behavior in tourism. European Journal of Tourism Research, 35, 3508. https://doi.org/10.54055/ejtr.v35i.3070.
Casado Claro, M. F., Pastrana Huguet, J., & Saavedra Serrano, M. C. (2023). Tourism as a soft power tool: The role of public diplomacy in Japan's country and destination branding. Journal of Tourism, Sustainability and Well-being, 11(2), 66–80. https://doi.org/10.34623/snwy-ec89.
Chayomchai, A., & Suwannapusit, U. (2022). Influence of integrated marketing communication and tourism involvement on local experience-based tourism decision. ASEAN Journal of Management & Innovation, 9(2), 73–83.
Comrey, A. L., & Lee, H. B. (Eds.). (1992). Interpretation and Application of Factor Analytic Results. Lawrence Erlbaum Associates.
Cong, L. (2021). Tourism decision-making behaviour: An analysis of factors influencing Chinese tourists' travel decisions to the United States. Journal of Tourism and Hospitality Management, 9(1), 15–27. https://doi.org/10.3390/su131810301
Fan, Y. (2019). Soft power: Power of attraction or confusion? Place Branding and Public Diplomacy, 15(4), 235–237
Hennink, M., Hutter, I., & Bailey, A. (2020). Qualitative research methods. Sage.
Jin, D. Y. (2023). The rise of digital platforms as a soft power apparatus in the New Korean Wave era. Global Media and China, 9(2), 123–140.
Miles, B., Huberman, M., & Saldana, J. (2020). Qualitative Data Analysis: A Methods Sourcebook. SAGE.
Nye, J. S. (2021). Soft power: The means to success in world politics. PublicAffairs.
Rakmai, N., Rattanaburi, N., Suwunnkomol, N., & Bualom, O. (2022). Integrated marketing communication to promote health tourism for new way. Journal of Positive School Psychology, 6(3), 3564–3574.
Sato, S., & Parry, K. D. (2021). Strategic orientation, integrated marketing communication, and relational performance in e-commerce: Evidence from Japan. Business Communication Research and Practice, 4(1), 28–39.
Sevin, E. (2024). Unpacking soft power for cities: A theoretical approach. Place Branding and Public Diplomacy, 20(1), 22–35.
