Method Guideline Salika Deshana of Preaching Introduced by Wat Prayurawongsawas

Authors

  • phrakhrusophonpariyattayanukit Songdee Wat Prayurawongsawat Worawihan, Thon Buri, Bangkok, Thailand
  • Suwatsan Ragkhanto Department of Psychology, Faculty of Humanities, Mahachulalongkornrajavidyalaya University
  • Chen Nakorn Department of Thai Language, Faculty of Humanities, Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

Deshana (Preaching), Salika Feeding, Wat Prayurawongsawas

Abstract

         Preaching is a method of propagating Buddhism that the Buddha had practiced throughout his life. And presently, the teaching or teaching method is still the main principle in propagating Buddhism and preserving Buddhism. The goal is for the benefit and happiness of the public mass. For this reason, Wat Prayurawongsawas Woravihan has determined to maintain the principles and methods of propagating Buddhism with outstanding preaching methods from the beginning of Rattanakosin Period to the present day to make it apparently clear that both the Kingdom and the Buddhachakra are satisfied with the preaching of Salika style to feed the devotees and followers with their unique characteristics and admiration for traditions. There is a religious policy that “Fishing outside, joining the ten directions, making friends throughout the world, managing wisdom, like a Salika bird feeding her babies with the bait”. The Salika method of preaching is in accordance with the four Buddhist teaching methods: Santhassana, with Clarity, Samadapana, with Motivation for Faith, Samuttechana: With courage, confidence, and ability to do it. Predominantly in the middle is Concentration, pointing the way in the end is Wisdom.

Downloads

Download data is not yet available.

References

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ฐิติพงค์ สังเงิน. (2563). นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา. สืบค้นเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2564, จาก https://www.gotoknow.org/posts/674925.

พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2551). ตำนานสาลิกาป้อนเหยื่อ. นนทบุรี: หจก.เชน ปริ้นติ้ง.

พระพรหมบัณฑิต (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2558). พระธรรมเทศนา 61 กัณฑ์. กรุงเทพฯ: หจก.สามลดา.

“________”. (2562). เอกสารประกอบการบรรยายหลักสูตรวิชาการเทศนา รุ่นที่ ๑ ทุนเล่าเรียนหลวง. กรุงเทพฯ: วัดประยุรวงศาวาส.

“________”. (2562). 190 ปี วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร. กรุงเทพฯ: อัมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).

พระมหาโพธิวงศาจารย์ (ทองดี สุรเตโช). (2563). วิธีเทศนา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: บริษัทปัญญามิตรการพิมพ์.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2555). พุทธวิธีการสอน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วศิน อินทรสระ. (2545). พุทธวิธีในการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เม็ดทราย.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2564). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บริษัท สหธรรมิก จำกัด.

สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ), พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต), พระราชธรรมวาที (ชัยวัฒน์ ธมฺมวฑฺฒโน) และพระราชปฏิภาณกวี (บุญมา อาคมปุญฺโญ). (2553). พระนักเทศน์ เฉลิมพระเกียรติ 84 พรรษา. กรุงเทพฯ: หจก.สามลดา.

สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2524). ศาสนาเปรียบเทียบ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

องค์การเผยแผ่วัดประยุรวงศาวาส. (2548). ศิลปะการเทศนา. กรุงเทพฯ: หจก.สามลดา.

“________”. (2549). วิชาการเทศนา. กรุงเทพฯ. หจก.สามลดา.

Matlin.M.W. (1993). Psychology. U.S.A.: Halt, Rinchat and Winston,Inc.

Published

2022-07-05

How to Cite

Songdee, phrakhrusophonpariyattayanukit, Ragkhanto, S., & Nakorn, C. (2022). Method Guideline Salika Deshana of Preaching Introduced by Wat Prayurawongsawas. Journal of MCU Humanities Review, 8(1), 355–370. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/human/article/view/256987