Deep Listening to Remedy Suffering following Buddhist Psychology Path

Authors

  • กัญกร คำพรรณ์ Ph.D. (Buddhist Psychology), Faculty of Humanities, Mahachulalongkornrajavidyalaya University
  • Siriwat Srikhruedong Department of Psychology, Faculty of Humanities, Mahachulalongkornrajavidyalaya University
  • Suwatsan Ragkhanto Department of Psychology, Faculty of Humanities, MCU

Keywords:

Deep Listening, Remedy, Suffering, Buddhist Psychology

Abstract

         The objectives of this academic article are 1) to present the importance of Deep Listening in the healing of suffering and 2) to present Buddhism’s doctrines, namely, Kalyanamitta-Dharma 7 (Qualities of a good friend), Sangahavatthu 4 (Bases of service), Brahmavihara 4 (Holy Abidings), and Sati-Sampajanna (Mindfulness and Awareness). Moreover, Psychological Concepts strengthen the ability of the listener with a compassionate heart to understand the feelings of others. Deep Listening or listening with a compassionated heart is a concentration listening to recognize and understand the interlocutor’s emotional state of mind, thoughts, and feelings. It is unconditionally listening, without prejudice, without conflict, without judgment, and participates in that feeling. During the conversation, an emotional speech helps the speaker organize and reflect feelings through their stories and possibly make them see a thing clearly and understand the cause of the problem, having a different perspective on the problem or incident. It makes them able to solve problems and make decisions on their own. A listener who is full of a compassionate heart will help the interlocutor feel safe and relieve tension, not feeling unattended or left to face problems alone. Deep Listening would help the interlocutor relief from suffering and replaced with awareness and encouragement to bravely face problems and overcome obstacles to relieve suffering.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กรมสุขภาพจิต. (2562). จน-เครียด-ฆ่าตัวตาย วาระสังคมสำคัญที่ต้องพูดถึง. สืบค้น 14 กันยายน 2564, จาก https://dmh.go.th/news-dmh/view.asp?id=29900

“_______”. (2563). 10 กันยายน วันป้องกันการฆ่าตัวตายโลก กับ 10 เรื่องที่ควรรู้!. สืบค้น 14 กันยายน 2564, จาก https://www.dmh.go.th/news- mh/view.asp?id 30428

“_______”. (2564). “ฆ่าตัวตาย” (Suicide) บาดแผลที่รอการเยียวยา. สืบค้น 14 กันยายน 2564, จาก https://www.dmh.go.th/news-dmh/view.asp?id=31002

กลุ่มงานพัฒนาวิชาการและประชาสัมพันธ์ โรงพยาบาลจิตเวชนครสวรรค์. (2563). วิธีจัดการกับความคิดอยาก “ฆ่าตัวตาย”. สืบค้น 2 กรกฎาคม 2564, จาก https://nph.go.th/?p=4877

จิณห์จุฑา ชัยเสนา ดาลลาส. (2558). ความเข้าอกเข้าใจ: พลังเพื่อพัฒนาอาชีพพยาบาล. วารสารพยาบาลสาธารณสุข, 10(1). สืบค้น 14 กันยายน 2564, จาก https://he02.tci-thaijo.org/file:///C:/Users/User/Downloads/39491-Article%20Text-90027-1-10-20150910%20(4).pdf

ชวัลรัตน์ บูรณากาญจน์. (2556). ทฤษฎียึดบุคคลเป็นศูนย์กลางการบำบัดรักษาของ คาร์ล อาร์ โรเจอร์. สืบค้น 2 กรกฎาคม 2564, จาก http://chwrbrnk.blogspot.com/2013/02/blog-post_8341.html

ดิลก ถือกล้า. (2564). Empathy และพรหมวิหาร 4: ความเหมือนจากสองฝั่งโลก. สืบค้น 14 กันยายน 2564, จาก https://www.posttoday.com/economy/columnist/659400

ตะวัน วาทกิจ. (2557). ความทุกข์ทางใจในบริบทพุทธธรรม. วารสารวิจัยราชภัฏเชียงใหม่, 15(1), 113-114.

ทีมงานความสุขประเทศไทย. (2560). Deep Listening: ฟังกันอย่างเมตตากรุณา. สืบค้น 4 กันยายน 2564, จาก https://www.happinessisthailand.com/2017/08/30/deep-listening/

พระอธิการประกาสิทธิ์ สุจิณฺโณ (กลิ่นชื่น). (2561) . ศึกษาสติสัมปชัญญะที่ปรากฎอยู่ในโพธิปักขิยธรรม ในการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนา (ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระนครศรีอยุธยา.

พระไพศาล วิสาโล. (2558). ฟังด้วยใจ. สืบค้น 14 กันยายน 2564, จาก http://jitwiwat.blogspot.com/2015/01/blog-post.html

ภานุวังโส และมิน ซอง ซิน. (2549). เกินกว่าฟรอยด์จะจินตนาการ. กรุงเทพฯ: เคล็ดไทย.

มนต์ชัย พินิจจิตรสมุทร, ดร. (2552). Dialogue สุนทรียสนทนา : ศาสตร์แห่งการสร้างสรรค์สติปัญญา. สมุทรปราการ: จงเจริญเทพารักษ์การพิมพ์.

วนิดา ผาระนัด (2558). ทฤษฎีตัวยู (Theory U). วารสารวิจัยเพื่อพัฒนาสังคมและชุมชน มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 2(4), 29-35.

วรภัทร์ ภู่เจริญ, ดร. (2552). Dialogue คิดสู่ใจ ไหลเป็นปัญญา. กรุงเทพฯ: สามลดา.

วิธาน ฐานะวุฑฒ์, นพ. (2009). ทฤษฎีที่จะทำให้ชีวิตชัดเจน. สืบค้น 14 กันยายน 2564, จาก https://www.bloggang.com/mviewdiary.php?id=oddicer-pam&month=02-2010&date=27&group=13&gblog=1

วัลภา ฐาน์กาญจน์. (2563). การฟังอย่างลึกซึ้ง (Deep Listening). สืบค้น 14 กันยายน 2564, จาก http://hsmi2.psu.ac.th/upload/forum/paper_1516_ 5f0ab2e81b82a5f0ab2.pdf

สตางค์ ศุภผล (2560). การประยุกต์ใช้จิตตปัญญาศึกษาในบริบทแพทยศาสตรศึกษา. สืบค้น 14 กันยายน 2564, จาก https://he02. tci-thaijo.org/index.php/tmj/article/download/99404/77251/

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2561). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 41). กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.

“_______”. (2562). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย (พิมพ์ครั้งที่ 52). กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.

โสฬส ศิริไสย์. (2548). Dialogue: วิธีการสนทนาแบบมนุษย์สัมผัสมนุษย์และการเปลี่ยนวิธีคิดด้วยการฟังอย่างลึกซึ้ง. สืบค้น 19 กรกฎาคม 2564, จาก https://dol.thaihealth.or.th/resourcecenter/sites/default/files/documents/withiikaarsnthnaaaebbmnusysamphasmnusyaelakaar.pdf

Learning Hub Thailand. (2561). Deep listening การฟังอย่างลึกซึ้งคืออะไร?. สืบค้น 12 มิถุนายน 2564, จาก https://learninghubthailand.com/deep-listening

Roger, C.R. (1951). Client-Centered Therapy: Its Current Practice, Implications, and Theory. Mifflin, Houghton: MI.

“_______”. (1967). Psychotherapy and Personality Change. Chicago: University Press.

Published

2022-07-05

How to Cite

คำพรรณ์ ก., Srikhruedong, S., & Ragkhanto, S. (2022). Deep Listening to Remedy Suffering following Buddhist Psychology Path. Journal of MCU Humanities Review, 8(1), 309–328. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/human/article/view/254174