Buddhist Psychology Program of Happiness Enhancing from Positive Thinking for Technicians

  • Chayapon Munjit Faculty of Humanities, Mahachulalongkornrajavidyalaya University
  • Siriwat Srikhruedong Mahachulalongkornrajavidyalaya University
  • Man Suesungnoen Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Keywords: Happy Work, Buddhist Psychology, Technician Personnel, Buddhist Technicians

Abstract

         This quasi-experiment research aimed to analyze effects of Buddhist Psychology program the enhancement of Happy work for Technician. The samples were 44 of air conditioning technicians were randomly selected and divided into two groups: into 22 experimental groups and 22 control groups. The instruments were used in the study consisting of the Buddhist Psychology program comprised of 5 steps (12 activities). The instruments of collecting data were a questionnaire of Happy work for Technician personnel. which consisted of the happiness technician, the positive thinking, the Four Iddhipada with the reliability of 0.89 respectively. The data were analyzed by frequency, percentage, mean, standard deviation, Paired t- test and Independent T-test. The qualitative methods were used 6 'C' technique.

          The results of the study showed that after receiving the program; the experiment group had statistically significant higher the happiness technician, the positive thinking, the Four Iddhipada scores than those before receiving the program (p< .05). In conclusion, Buddhist Psychology program can be used in the development of technicians to be happy at work. And continue to develop the characteristics of Buddhist technicians.

Downloads

Download data is not yet available.

References

ฉัฐวีณ์ สิทธิ์ศิรอรรถ และคณะ. (2018). ศึกษาผลการใช้กิจกรรมส่งเสริมความคิดเชิงบวกในนักศึกษาประกาศนียบัตร วิชาชีพครู. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University, 27, 158.

ชุติมา พงศ์วรินทร์. (2554). ความสุขของนิสิตนักศึกษาในบริบทพุทธธรรม: การศึกษาข้อมูลเชิงประจักษ์และการพัฒนามาตรวัด (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร.

ประเวศ วะสี. (2551). นิตยสารหมอชาวบ้าน. สืบค้น 20 เมษายน 2564, จาก https://www.foctor.or.th

พระครูภาวนาสังวรกิจ. (2562). การพัฒนาสุขภาวะองค์รวมสำหรับผู้สูงวัยตามแนวพุทธจิตวิทยา (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระนครศรีอยุธยา.

พระทวีป กลฺยาณธมฺโม. (2553). การศึกษาวิเคราะห์หลักกัลป์ยาณธรรมสำหรับการดำรงชีวิตที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนา (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระนครศรีอยุธยา.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555-2559), ลงวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2554.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). ลงวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2559.

AON Hewitt. (2015). Aon Hewitt’s Model of Employee Engagement. Retrieved August 7, 2017, from https://www.aonhewitt.co.nz/getattachment/77046028-9992-4d77-

Beck, J. S. (2011). Cognitive behavior therapy: Basics and beyond (2nd ed.). New York : The Guilford Press.

Manion, Jo. (2003, December). Joy At Work! Creating a Positive Workplace. Journal of Nursing Administration, 33(12), 652-659.

Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. New York, NY: Atria Books.

Published
2021-06-29