The Analysis of Using Linguistic Simile in the Literature of PhraBrommolee (Vilat Ñanavaro)

  • Prakhruchinowatathamrong (Prida) Pĩtithammo Faculty of Humanities, Mahachulalongkornrajavidyalaya University
  • Atthaphong Phiwhlueng Mahamakut Buddhist University Isan Campus
Keywords: Simile, Literature, Linguistics

Abstract

The objectives of this research were 1) to analyze the use of a hermetical word in the simile in the literature of PhraBrommolee (Vilat Ñanavaro), 2) to analysis connection Process of the meaning of the simile in the literature of PhraBrommolee (Vilat Ñanavaro), which was the document research and explained descriptive research description.

The research found that using a hermetical words in the simile in the literature of PhraBrommolee (Vilat Ñanavaro) consisted of the dictionary of the Royal Institute of Thailand 2011 definition was found 5 types: 1) there are the hermetical words: compare, look like, like, as; 2) there are hermetical words: as though, like, as, likeness; 3) there are the hermetical words: then and such as; 4) there are the hermetical words: as, as…so; and 5) there is the hermetical word: let alone. And the analysis connection Process of the meaning of the simile in the literature of PhraBrommolee (Vilat Ñanavaro) was found 7 types: 1) character 2) duty 3) condition 4) action 5) symptom 6) level high-low and 7) property which reflect comparative concepts of the writer to many things in the world both abstract and concrete objects.

Downloads

Download data is not yet available.

References

ชุมสาย สุวรรณชมภู. (2544). ภาษากับการสื่อสาร. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ประทีป พืชทองหลาง. (2555). พุทธวิธีการสอนเรื่องชีวิตผ่านอุปมาอุปไมยในพระสุตตันตปิฎก (ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระนครศรีอยุธยา.

ปรีชา ช้างขวัญยืน. (2522). ศิลปะการเขียน. กรุงเทพฯ : วิชาการ.

พระปลัดปรีชา นนฺทโก (จุลเจือ). (2561). การสอนแบบอุปมาอุปไมยในพระพุทธศาสนา. วารสารพุทธศาสน์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลั, 25(3), 80 – 93.

พระพรหมโมลี (วิลาศ ญาณวโร). (2545). กรรมทีปนี. กรุงเทพฯ : ดอกหญ้า.

“_________”. (2545). ภูมิวิลาสินี. กรุงเทพฯ : ดอกหญ้า.

“_________”. (2545). วิมุตติรัตนมาลี. กรุงเทพฯ : ดอกหญ้า.

พระมหาทองสุข ปญฺญาวณฺโณ (พรหมมีเดช). (2560). การศึกษาวิเคราะห์ความสำคัญของการใช้อุปมาเพื่อสื่อธรรมที่ปรากฏในคัมภีร์โอปัมมวรค (ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระนครศรีอยุธยา.

ยุวพาส์ (ประทีปะเสน) ชัยศิลป์วัฒนา. (2544). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับวรรณคดี. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรม (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : นามมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.

วิภา กงกะนันท์. (2533). วรรณคดีศึกษา. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.

สมรรัตน์ พันธุ์เจริญ. (2542). ลักษณะคำประพันธ์ไทย. กรุงเทพฯ : สถาบันราชภัฏพระนคร.

สิทธา พินิจภูวดล และคณะ. (2514). การเขียนและการพูด. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สายทิพย์ นุกูลกิจ. (2534). วรรณกรรมไทยปัจจุบัน. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ บางเขน.

Published
2021-06-29