A Life Structure of Hero “Genghis Khan” in Culture from Intertextuality in the “Genghis Khan” Novel by Contemporary Thai Novelists

Authors

  • Korpong Namwat University of Phayao
  • Warawat Sriyabhaya University of Phayao
  • Santi Pakdeekam Srinakharinwirot University
  • Boonyong Ketthet Walailak University

Keywords:

Genghis Khan, Culture Heroes, Historical Hero

Abstract

The objective of this research was to study the biography of The Genghis Emperor in the “Genghis Khan” Novel by contemporary Thai novelists. The novel included Temüjin chom chakkraphat Yenghisakhan by Praphanthakorn, “Chengkitsakhan” by Supha Sirimanon, and “Genghis Khan” by Suriya, by applying the concept of culture hero’s life structure by Lord Raglan.The findings showed that although the novelists emphasized on presenting the image of the historical hero, it was consistent with the culture hero’s structure in 16 aspects. The aspects were such as (4) The circumstances of the hero conception are unusual, (6) the malignity by the father or the maternal grandfather at birth an attempt is made, (8) reared by foster-parents in a distant country, (13) becoming the King, (15) law legislation, (22) have one or more sepulchers. For these reasons, the biography was more interesting. It became the model to overcome the difficulties, conduct self-development, strengthen courage and the ability to move the nation forward, and became a true respectful hero.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กิ่งแก้ว อัตถากร. (2519). คติชนวิทยา. กรุงเทพฯ: หน่วยศึกษานิเทศก์ กรมการฝึกหัดครู.

แคมพ์เบลล์, โจเซฟ และ มอยเยอร์ส, บิลล์. (2551). พลานุภาพแห่งเทพปกรณัม [The Power of myth] (พิมพ์ครั้งที่ 2). (บารนี บุญทรง, ผู้แปล). นนทบุรี: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. (ต้นฉบับพิมพ์ ปี ค.ศ. 1991)

บารนี บุญทรง. (2552). ชีวิตและคุณูปการของโจเซฟ แคมพ์เบลล์ต่อการศึกษาเทพปกรณัม (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร. พิษณุโลก.

บุญสมหญิง พลเมืองดี. (2552). สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง: ประวัติศาสตร์กับมุมมองทางคติชนวิทยา (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร. พิษณุโลก.

ประพันธกร. (2507). เตมูยิน จอมจักรพรรดิเย็นกิสข่าน (พิมพ์ครั้งที่ 2). พระนคร: เกษมบรรณกิจ.

สุกัญญา สุจฉายา. (2542). พระร่วง: วีรบุรุษในประวัติศาสตร์และวีรบุรุษทางวัฒนธรรม. วารสารภาษาและวรรณคดีไทย, 16(ธ.ค.), 202-216.

สุกัญญาโสภี ใจกล่ำ. (2562). สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช: แง่คิดจาก “วีรบุรุษในวัฒนธรรมประเพณี”. วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 15(1), 41-54.

สุภา ศิริมานนท์. (2551). เจ็งกิ๊ซข่าน (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: แม่คำผาง.

“สุริยา”. (2556). เจงกิสข่าน. กรุงเทพฯ: อักษรโสภณ.

สุริยา รัตนกุล. (2555). พิธีกรรมในศาสนา เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งที่ 2). นครปฐม : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหิดล.

อรษา สุวรรณประเทศ. (2552). สมเด็จพระนเรศวรมหาราช: พลังขับเคลื่อนเบื้องหลังประชาชาติ (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร. พิษณุโลก.

Carswell, T. (1994-2019). Myths, legends and legacy of the Yuan: Genghis Khan and Kublai Khan. China Academic Journal Electronic Publishing House. pp.38-41, Retrieved August 2, 2020, from http://www.cnki.net

Raglan, Lord. (1975). The hero: a study in tradition, myth, and drama. Westport, Conn.: Greenwood Press.

Onon, U. (2005). The Secret History of the Mongols: The Life and Times of Chinggis Khan. Milton Park: Taylor & Francis e-Library.

Published

2020-12-31

How to Cite

Namwat, K., Sriyabhaya, W., Pakdeekam, S., & Ketthet, B. (2020). A Life Structure of Hero “Genghis Khan” in Culture from Intertextuality in the “Genghis Khan” Novel by Contemporary Thai Novelists. Journal of MCU Humanities Review, 6(2), 19–35. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/human/article/view/244718