A Meditation Development Guideline base on Buddhist Psychology for People in Lopburi Province

  • Phrarungkiat Intapanyo (Sirisukcharoenporn) Faculty of Humanities, Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Keywords: Development, Fuideline for Developing, Buddhist Psychology, Lop Buri

Abstract

The research entitled The Guideline for Developing A Meditation through Buddhist Psychology for People in Lopburi Province had its objectives to study the state of arranging dhamma practice for the sangha and the need of people towards the dhamma practice in Lopburi province; to study the Buddhist psychological factors supporting the dhamma practice for people development;. and to present to guideline for dhamma practice through Buddhist psychology for people in Lopburi province. The mixed method research was used which means the quantitative method using the survey questionnaire with the sampling of people who came to practice the dhamma at the temples which arranged the dhamma practice in Lopburi province for 100 people. The qualitative method research was used with the structured interview. The key informants were the 5 abbots of the dhamma practice. The statistics used in this study was the frequency and percentage, average () and standard deviation. The findings were:

  1. The satisfaction toward the state in arranging dhamma practice was high in overall.
  2. Buddhist psychological factors supporting the dhamma practice for the development of people were still in need of good technique and method in arranging the dhamma practice.
  3. The guideline in the dhamma practice through Buddhist psychology for people in Lop Buri province in terms of location should manage the area of the dhamma practice as a suitable place (Sappaya). The content of training (program) should be suitable with the age of the practitioners. The restroom and toilet should be separated for male and female. There also should be the support in developing the personnel in the dhamma practice center to be qualified with the use of the 4 effective means to achieve success (Iddhipata) to apply with the undesired work environment, especially the Viriya or perseverance. The learning process of work should be considered in terms of the difference between individuality and nature of different age. Also, there should be cooperation with the community to participate in the activities in the form of the executive committee in working with activities of the dhamma practice center in various aspects. There should be a teaching tool, advertisement of dhamma practice activity through signboards of announcement, pamphlet, village broadcast, community radio station, internet public relation, Line, Facebook, etc. There also should be the main organization to take care, follow up, solve problem, support, promote, and improve the dhamma practice center.

Downloads

Download data is not yet available.

References

นิภาภัทร อยู่พุ่ม. (2557). พุทธจิตวิทยากับการพัฒนาชีวิต และสังคมไทย. วารสารสถาบันพิมลธรรม, 1(2), 133.

ประกาศิต ประกอบผล. (2560). การพัฒนาคุณภาพจิตตามแนววิปัสสนากรรมฐาน. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 7(3), 86.

พระครูใบฎีกาหัสดี กิตฺตินนฺโท. (2562). การพัฒนาจิตตามแนวพระพุทธศาสนา. สืบค้น 5 สิงหาคม 2562, จาก http:/www.mcu.ac.th/article/detail/267.

พระครูภาวนาวีรานุสิฐ วิ..(2560). กระบวนการให้คำปรึกษาเชิงพุทธจิตวิทยา. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 13(3), 146.

พุทธชญานันท์ จันทร์โสม, พระครูสุธีคัมภีรญาณ และประยูร แสงใส. (2560). แนวทางการปฏิบัติกรรมฐานเพื่อพัฒนาจริยธรรมของวัดนาหลวงอภิญญาเทสิตธรรม ตำบลคำด้วง อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 17(3), 239-240.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ.2560-2564. กรุงเทพฯ : สำนักนายกรัฐมนตรี.

สุรีย์ มีผลกิจ และวิเชียร มีผลกิจ. (2553). พระพุทธกิจ 45 พรรษา. กรุงเทพฯ : บริษัท คอมฟอม จํากัด.

อารีย์ เกาะเต้น และกฤษฎา นันทเพ็ชร. (2561). การพัฒนารูปแบบการบริหารศูนย์ปฏิบัติธรรมในประเทศสหรัฐอเมริกา, วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์, 6(4), 1455.

Published
2021-06-29