Development of Mental Transformation Model following Buddhist Psychology Classified by Temperament Types

Main Article Content

Supattra Kaveetanakul
Siriwat Srikhruedong
Witchuda Titichoatrattana

Abstract

Objectives of the study were 1) to study the mind and 6 temperaments based on Buddhist principles; 2) to analyze the development approaches of mental transformation based on Buddhist Psychology classified by temperament types; and 3) to propose the mental transformation model based on Buddhist Psychology classified by temperament types. The study was a multiphase mixed methods research consisted of 3 phases. The 1st Phase used a documentary research and group interview. The 2nd Phase was a mixed methods using a survey to collect quantitative data of the relationship between 6 temperaments and 5 components of happiness from 302 undergraduate students and a qualitative method used a group interview and focus group discussion to ensure and confirm a model for collecting qualitative data from 10 key informants as specialists in Buddhism and psychology selected by a purposive sampling method. Pearson correlation coefficient was used for analyzing quantitative data, a content analysis and analytic induction were used for qualitative data analysis.The results found that development of mental transformation model following Buddhist psychology classified by temperament types are as follows: Step 1 know the emotional/feeling happiness and mindset. Step 2 know the process of transformation and the last step know the goals of mental transformation.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Article

References

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ ป.อ.ปยุตฺโต. (2558). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย มัชฌิมาปฏิปทา (พิมพ์ครั้งที่
41 ฉบับข้อมูลคอมพิวเตอร์ ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
ชุติมา พงศ์วรินทร์. (2554). ความสุขของนิสิตนักศึกษาในบริบทพุทธธรรม: การศึกษาข้อมูลเชิง
ประจักษ์ และการพัฒนามาตรวัด (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาจิตวิทยา).
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ.
พระมหาสัจจวัฒณ์ วชิรญาโณ (ฉัตรไชยแสง). (2560). การเจริญวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน 4 เพื่อ
การปรับบุคลิกภาพ (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาพุทธจิตวิทยา).
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระนครศรีอยุธยา.
โย่ง ศรีเวียน. (2561). การพัฒนาแบบประเมินเจตสิกปัจจัยทำนายบุคลิกภาพของผู้ปฏิบัติธรรม
(วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาพุทธจิตวิทยา). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลง
กรณราชวิทยาลัย. พระนครศรีอยุธยา.
วิจารณ์ พานิช. (2558). เรียนรู้การเปลี่ยนแปลง Transformative Learning. กรุงเทพฯ:
มูลนิธิสยามกัมมาจล.
วรรณสิทธิ ไวทยะเสวี. (2556). คู่มือการศึกษา พระอภิธัมมัตถสังคหะ ปริจเฉทที่ 2 (พิมพ์ครั้งที่
11). นครปฐม: มูลนิธิแนบมหานีรานนท์.
สุภีร์ ทุมทอง, ธานี สุวรรณประทีป และ วิโรจน์ คุ้มครอง. (2563). ปราโมทย์และปีติ ธรรมสมาธิ.
นนทบุรี: บริษัท ภาพพิมพ์ จำกัด.