Guidelines for the ethics competency development for engineering personnel

Main Article Content

Sinchai Semawonganun
Kamalas Phoowachanathipong
Suwatsan Ragkhanto

Abstract

This article aims to propose ways to develop the ethics competency of engineering personnel by content analysis methods from documents and related research to develop competencies for engineering personnel in accordance with Buddhism principles. The research found that the guidelines to enhance behavioral characteristics for correctness, goodness, consciousness of goodness and morality within the mind by applying the Buddhism as a guideline for the development of ethics competency was competency development process in accordance with  the threefold principles (Sikkhàttaya) and  the evaluating the competency development in 4 areas which were physical competency development, social competency development, mental competency development and wisdom competency development.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Articles

References

เกษม กุหลาบแก้ว. (2561). จรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรม. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2562, จาก
http://www.coe.or.th/ coe-2/download/documents/15-8-2558/4-3.pdf
เกื้อจิตร ชีระการญจน์. (2555). สมรรถนะในปัจจุบันของผู้จัดการฝ่ายบริหารทรัพยากรบุคคลใน
กลุ่มธนาคารพาณิชย์ในประเทศไทย (รายงานการวิจัย). คณะบริหารธุรกิจ : มหาวิทยาลัย
ธุรกิจบัณฑิตย์, กรุงเทพฯ.
จิรประภา อัครบวร. (2549). สร้างคนสร้างผลงาน. กรุงเทพมหานคร: ก.พลพิมพ์.
ณรงค์วิทย์ แสนทอง. (2547). มารู้จัก COMPETENCY กันเถอะ. กรุงเทพมหานคร: เอชอาร์
เซ็นเตอร์.
พนัส หันนาคินทร์. (2523). การสอนค่านิยมและหลักจริยธรรม. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์พิฆเณศ.
พระธรรมปิฏก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2541). การศึกษา: เครื่องมือพัฒนาที่ยังต้องพัฒนา (พิมพ์ครั้งที่ 2).
กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์พุทธธรรม.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2551). พุทธวิธีแก้ปัญหา เพื่อศตวรรษที่ 21 (พิมพ์ครั้งที่ 18).
นครปฐม: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2551). จะพัฒนาคนกันได้อย่างไร. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิ
พุทธธรรม.
พาผล รณวีร์. (2562). การพัฒนาคุณธรรม จริยธรรม ความมั่นคงทางอารมณ์เพื่อการบริโภคสื่อ
และข่าวสารอย่างชาญฉลาดของเยาวชน ในแขวงนครพิงค์ จังหวัดเชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ
17 กรกฎาคม 2562, จาก http://www.cmruir.cmru.ac.th/handle/123456789/546.
พุทธทาสภิกขุ. (2542). ความสุขสามระดับ (พิมพ์ครั้ง 2). กรุงเทพมหานคร: สุขภาพใจ.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2546. กรุงเทพฯ:
สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์ จำกัด.
วัลยา อาภาวุฒิคุณ. (2554). การนำแนวคิดการพัฒนาสมรรถนะในระบบราชการมาใช้ในกรมตรวจ
บัญชีสหกรณ์ (ภาคนิพนธ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์). กรุงเทพฯ.
วีรวิท คงศักดิ์. (2555). คุณธรรมกับสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: แว่นแก้ว เอ็ดดูเทนเมนท์.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2551). จิตวิทยา สู่จิตภาวนา (พิมพ์ครั้งที่ 18).
นครปฐม: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
สุกัญญา รัศมีธรรมโชติ. (2548). แนวทางการพัฒนาศักยภาพมนุษย์ด้วย Competency.
กรุงเทพมหานคร: ศิริวัฒนา อินเตอรพริ้นท์ จํากัด (มหาชน).
สุปราณี ศรีฉัตราภิมุข. (2542). การฝึกอบรมและการพัฒนาบุคลากร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย
เกษตรศาสตร์.
Boyatizis, R.E. (1982). The Competent Manager. New York: McGraw-Hill.
David McClelland. (2015). The Achievement Motive. CT: Martino Fine Book.