A Development of Creative Behavior For Youth By Using of Media According to Buddhist Psychology

Main Article Content

๋Jinjutha Suphamongkol
Kamalas Phoowachanathipong

Abstract

The research entitled “A Development of Creative Behavior For youth By Using of Media According to Buddhist Psychology” aimed 1) To study the concepts and theories of development of creative behavior by using media according to Buddhist Psychology, 2) To design the activities of developing creative behaviors by using Buddhist psychology for youths, and 3) To demonstrate the activities of developing creative behaviors and presenting its result. The samples included 30 9th grade students at Amnuaiwit School, who were selected with purposive sampling method. The study was conducted as semi-experimental research with research instruments were a measurement form for changes in behaviors of social media use and activities for development of creative behavioral. Quantitative data was analyzed by t-test and qualitative data was analyzed by content analysis. The findings revealed that


          1) The youths used social media not creatively and spent too much time. An activity should be organized to educate and apply Buddhist principles with the youths to differentiate advantages and drawbacks and to develops social media use behavior in a more creative way.


          2) The activities of social media use that were suitable for the youths included the process for creative behavior development according to the Threefold Trainings and changes of social media use behaviors in 4 aspects: intellectual, mental, physical and social aspects according to Bhavana 4 Principle, the development and expression through physical and verbal behaviors and Yonisomanasikara Principle, the right way of thinking.


          3) The result of creative behavior development indicated that the mean score before and after joining the activities was different with statistical significance at .05.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Article

References

กมลาศ ภูวชนาธิพงศ์ และคณะ. (2560). ค่านิยมและพฤติกรรมต้นแบบใช้เครือข่ายสังคม
ออนไลน์ตามแนวพุทธจิตวิทยาบูรณาการของสามเณร. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์
มจร, 5(2), 43.
กมลาศ ภูวชนาธิพงศ์ และ พุทธชาติ แผนสมบุญ. (2560). Smart Novices สามเณรยุคศตวรรษ
21 ทำโครงงานนวัตกรรมสร้างสรรค์เพื่อชุมชน. สืบค้น 25 พฤษภาคม 2562, จาก
https://www.matichon.co.th/education/news_580707
จินตนา ตันสุวรรณนนท์ และคณะ. (2553). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการบริโภคสื่อด้วย
ปัญญาของนักศึกษาระดับอุดมศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารพฤติกรรม
ศาสตร์, 16(1), 121-135.
นรินทร ศิริไทย. (2547). ความรู้เรื่องการรู้เท่าทันสื่อเพื่อสุขภาพภูมิคุ้มกันสุขภาพที่ดีสำหรับเด็ก
และเยาวชนในการพัฒนาองค์ความรู้การรู้เท่าทันสื่อสุขภาพ สู่หลักสูตรในระบบและ
นอกระบบการศึกษาของไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริม
สุขภาพ.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). พัฒนาการแบบองค์รวมของเด็กไทย. กรุงเทพฯ:
ธรรมสภาและสถาบันบันลือธรรม.
“____________”. (2552). การศึกษาทั่วไปเพื่อพัฒนามนุษย์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรี
นครินทรวิโรฒ.
พระมหากำพล คุณงฺกโร. (2557). การพัฒนาเยาวชนแนวพุทธ The development of the
youths According to the Buddhist Way. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราช
นครินทร์ สาขามนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์, 1(2), 78.
วันวิสา สรีระศาสตร์. (2555). ปัจจัยเชิงสาเหตุด้านสถานการณ์ทางสังคม และการมีภูมิคุ้มกัน
ทางจิตที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างสร้างสรรค์และปลอดภัยของ
นักเรียนหญิงระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนที่เข้าร่วมและไม่เข้าร่วมโครงการส่งเสริมการ
ใช้อินเทอร์เน็ตอย่างสร้างสรรค์และปลอดภัย. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา,
4(1), 1-13.
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (ดีป้า) กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. The 2018
DQ Impact Report. สืบค้น 9 เมษายน 2562, จาก http://www.depa.or.th/
th/news/cyberbullying
Johnson, David W. & Johnson, Roger T. (1994). Learning Together and Alone : Cooperative
and Individualistic Learning (4th ed). Boston : Allyn and Bacon.
Takington, S.A.. (1998). Improving Critical Thinking Skills Using Paideia Seminars in
a seven-Grade Literature Curriculum (Doctoral Dissertation). University of
San Diego. USA.
Dillon, J.T. (1984). Research on Questioning and Discussion. Educational leadership,
42(3), 50-56.