Innovative Leadership and Its Influence on Innovation Creation Behavior among Five-Star OTOP Textile and Garment Entrepreneurs in Upper Northern Thailand
คำสำคัญ:
Innovative Leadership, Innovation Creation Behavior, OTOP Entrepreneurs, Textile and Garment Industry, Upper Northern Thailandบทคัดย่อ
This study investigates the relationship between innovative leadership and innovative work behavior among five-star entrepreneurs participating in Thailand’s One Tambon One Product (OTOP) program, with a specific focus on the textiles and clothing sector. The sample consisted of 322 entrepreneurs, selected from a population of 1,643 using Yamane’s (1973) sampling formula. Data were obtained from entrepreneurs registered with the Ministry of Interior’s Office of Local Wisdom and Community Enterprise Promotion through structured questionnaires. The data were analyzed using descriptive statistics, Pearson correlation, and multiple regression analysis. The findings indicate that the majority of respondents were female, over 50 years old, married, and possessed educational qualifications below the bachelor’s degree level. Most enterprises operated with capital investments of less than three million Baht and reported annual revenues between 500,000 and 1,000,000 Baht. Overall, entrepreneurs demonstrated high levels of innovative leadership, particularly in the dimensions of Guarantee Creation and Risk Management, highlighting strong capabilities in trust-building, accountability, and strategic risk planning. Innovative work behavior was also rated at a high level, with Creativity and General Innovative Behavior receiving the highest mean scores. Correlation analysis revealed statistically significant positive relationships between all dimensions of innovative leadership and innovative work behavior (p < 0.05). Furthermore, multiple regression results showed that Direction Setting, Opportunity Exploitation, Strategic Management, and Creativity significantly predicted innovative work behavior, explaining 65.8 percent of the variance (adjusted R² = 0.658). The results underscore the critical role of innovative leadership in fostering creativity and innovation within community-based enterprises. The study recommends that government agencies strengthen leadership development programs, particularly in strategic management, risk planning, and innovation enhancement, to improve competitiveness and long-term sustainability among OTOP entrepreneurs.
เอกสารอ้างอิง
Abbas, A., Wei, Z., Altaf, M., & Mubeen, M. (2020). Impact of organizational leadership on innovation behavior: Mediating role of knowledge sharing and moderation of social media. Kybernetes, 49(7), 1619–1634. DOI:10.1177/2158244019898264
Amabile, T. M. (1996). Creativity in context: Update to the social psychology of creativity. Westview Press.
Anderson, N., Potocnik, K., & Zhou, J. (2014). Innovation and creativity in organizations: A state-of-the-science review, prospective commentary, and guiding framework. Journal of Management, 40(5), 1297–1333. https://doi.org/10.1177/0149206314527128
Aranya, A. (2021). Cultural textiles and fashion innovation in northern Thailand. Chiang Mai University Press.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555
Department of Community Development. (2022). OTOP development strategy 2022–2027. Ministry of Interior.
DeVellis, R. F. (2017). Scale development: Theory and applications (4th ed.). SAGE Publications.
Drucker, P. F. (1985). Innovation and entrepreneurship: Practice and principles. Harper & Row.
Edmondson, A. (1999). Psychological safety and learning behavior in work teams. Administrative Science Quarterly, 44(2), 350–383. https://doi.org/10.2307/2666999
Fongsri, P. (2010). Item discrimination power in questionnaire design (Unpublished master’s thesis). Chiang Mai University, Thailand.
Jung, D. I., Wu, A., & Chow, C. (2008). Towards understanding the direct and indirect effects of CEO’s transformational leadership on firm innovation. The Leadership Quarterly, 19(5), 582–594. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2008.07.007
Ketsa, T. (2011). Reliability testing in research instruments (Unpublished master’s thesis). Chiang Mai University, Thailand.
Ministry of Interior, Office of Local Wisdom Promotion and Community Enterprise. (2022). Annual report on OTOP products rating. Author.
Mumford, M. D., & Licuanan, B. (2004). Leading for innovation: Conclusions, issues, and directions. The Leadership Quarterly, 15(1), 163–171. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2003.12.010
Office of the National Economic and Social Development Council. (2023). Thailand’s 13th national economic and social development plan. https://www.nesdc.go.th
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(2), 49–60.
Scott, S. G., & Bruce, R. A. (1994). Determinants of innovative behavior: A path model of individual innovation in the workplace. Academy of Management Journal, 37(3), 580–607. https://doi.org/10.5465/256701
Teece, D. J., Pisano, G., & Shuen, A. (1997). Dynamic capabilities and strategic management. Strategic Management Journal, 18(7), 509–533. http://dx.doi.org/10.1002/(SICI)1097-0266(199708)18:7<509::AID-SMJ882>3.0.CO;2-Z
World Bank. (2022). Thailand economic monitor: Reducing inequality for shared growth. https://www.worldbank.org/en/country/thailand/publication/thailand-economic-monitor-reports
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
จรรยาบรรณผู้เขียนบทความ
ผู้เขียนบทความต้องรับรองว่าบทความนี้ไม่เคยตีพิมพ์ในวารสารใดหรือสิ่งพิมพ์อื่นๆ มาก่อน ต้องไม่คัดลอกผลงานผู้อื่นมาปรับแต่งเป็นบทความของตน และไม่ได้อยู่ระหว่างการเสนอเพื่อพิจารณาตีพิมพ์ อีกทั้งยอมรับหลักเกณฑ์การพิจารณาและการตรวจแก้ไขบทความต้นฉบับโดยกองบรรณาธิการวารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจพิจารณาทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิที่มีประสบการณ์และมีความเชี่ยวชาญตรงตามสาขาของบทความ ซึ่งผู้เขียนต้องแก้ไขตามคำแนะนำของผู้ทรงคุณวุฒิภายในระยะเวลาที่กำหนด หากไม่เป็นไปตามกำหนดกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์และยกเลิกการตีพิมพ์โดยจะแจ้งให้ทราบต่อไป
ข้อความที่ปรากฏในบทความของวารสารนี้เป็นความคิดเห็นของผู้เขียนซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับวิทยาลัยนครราชสีมาแต่อย่างใด และกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตรวจประเมินบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารของวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
