ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการจัดตั้งนิติบุคคลบ้านจัดสรร ตามพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พุทธศักราช 2543

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงแนวคิด ทฤษฎีเกี่ยวกับ การจัดตั้งนิติบุคคลบ้านจัดสรร ของไทยและต่างประเทศ ตลอดจน แนวคำพิพากษาศาลฎีกา มาตรการทางกฎหมายและผลงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ศึกษาถึงสภาพปัญหาข้อเท็จจริงและปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับการจัดตั้งนิติบุคคลบ้านจัดสรร ของไทย ศึกษาถึงแนวทางในการแก้ไขปรับปรุงมาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการจัดตั้งนิติบุคคลบ้านจัดสรร  ผลการวิจัย พบว่า ผู้พักอาศัยบางรายไม่เข้าใจบทบาทและประโยชน์ของการจัดตั้งนิติบุคคลบ้านจัดสรร  ความไม่ชัดเจนเกี่ยวกับการส่งมอบพื้นที่ส่วนกลางจากผู้พัฒนาโครงการ เช่น การส่งมอบพื้นที่ที่ยังไม่ได้รับการปรับปรุง หรือมีข้อพิพาทเรื่องกรรมสิทธิ์ในพื้นที่ส่วนกลาง พื้นที่ส่วนกลางอาจไม่ได้มาตรฐานตามที่ตกลงไว้ในสัญญา การรวบรวมรายชื่อผู้พักอาศัย ข้อมูลของผู้พักอาศัย ขาดการสนับสนุนจากผู้พัฒนาโครงการ ผู้วิจัยจึงมีข้อเสนอแนะให้กำหนดความชัดเจนของพื้นที่ส่วนกลางบัญญัติกรอบระยะเวลาเพิ่มเติม ตาม มาตรา 39 แก้ใขเพิ่มเติมบทบัญญัติในมาตรา 14 วรรคสอง ของพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543 โดยให้ผู้อยู่อาศัย มีสิทธิขอจัดตั้งนิติบุคคลบ้านจัดสรรได้เช่นเดียวกับ เจ้าของร่วมในโครงการสามารถร่วมกันร้องขอให้จัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรได้  ให้บัญญัติบทลงโทษ ผู้จัดสรรโครงการหรือผู้พัฒนาโครงการที่ไม่ดูแลสาธารณูปโภคและบริการอื่นในพื้นที่ส่วนกลางก่อนส่งมอบหรือก่อนจัดตั้งนิติบุคคลบ้านจัดสรร ตาม มาตรา 23 และต้องบัญญัติบทลงโทษ ในมาตรา 41ของพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543  หากไม่มีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร หรือมีการจัดตั้งนิติบุคคลบ้านจัดสรรล่าช้าเกินกำหนดระยะเวลา ที่กำหนด