ทางเลือกการจัดการความขัดแย้งในองค์การ

ผู้แต่ง

  • สาริศา เจนเขว้า คณะศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา

บทคัดย่อ

              ธรรมชาติของมนุษย์โดยทั่วไปจะมีความแตกต่างกันระหว่างบุคคลทั้งนิสัยใจคอ ทัศนคติ การสื่อสาร วิธีการทำงาน และอกุศลธรรมที่อยู่ในตัวบุคคล เป็นต้น เมื่อมนุษย์มาทำงานอยู่ร่วมกันในองค์การย่อมไม่อาจหลีกเลี่ยงความขัดแย้งกันได้ ซึ่งความขัดแย้งนั้นมีทั้งก่อให้เกิดผลดีและผลเสียต่อองค์การ  ดังนั้นผู้บริหารองค์การจึงต้องจัดการกับความขัดแย้งให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม เพื่อพลิกวิกฤตความขัดแย้งให้เป็นโอกาสในทางสร้างสรรค์ และเกิดผลดีต่อองค์การ ทั้งนี้ความขัดแย้งสามารถจัดการได้หลากหลายทางเลือก ขึ้นอยู่กับการเลือกวิธีการจัดการความขัดแย้งใดที่เกิดผลกระทบทางลบน้อยที่สุดทั้งนี้ต้องอาศัยวิธีการทั้งทางโลกและทางธรรม เพื่อช่วยให้มนุษย์อยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุขและเกิดความสามัคคีในองค์การโดยรวม    

เอกสารอ้างอิง

ชัยเสฏฐ์ พรหมศรี. (2550). Conflict Management (การจัดการความขัดแย้งในองค์กร). กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.

บุษยมาศ แสงเงิน. (2553). คู่มือสมรรถนะบุคลากร มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม เอกสารการปฏิบัติงานสำหรับบุคลากรสายสนับสนุน. พิษณุโลก: กองบริหารบุคคล สำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). 2546. พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2539. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม 20. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิชัย โกสุวรรณจินดา. (2549). หัวหน้างานพันธุ์แท้. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: ส.ท.ท.

สำนักระงับข้อพิพาท สำนักงานศาลยุติธรรม. (2550). การจัดการความขัดแย้งกับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: บริษัท ธนาเพรส จำกัด.

เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. (2540). ความขัดแย้ง : การบริหารเพื่อความสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: ต้นอ้อ.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-04-30

รูปแบบการอ้างอิง

เจนเขว้า ส. . . (2020). ทางเลือกการจัดการความขัดแย้งในองค์การ. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 14(1), 304–314. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/hsjournalnmc/article/view/240330

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ