การพัฒนาความสามารถด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์ และสมรรถนะการรวมพลังทำงานเป็นทีม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบ 5 ขั้นตอน ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบชุมชนเป็นฐาน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาความสามารถด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียน
ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ด้วยการจัดการเรียนรู้ แบบ 5 ขั้นตอนร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบชุมชน
เป็นฐาน โดยให้มีนักเรียนจำนวนไม่น้อยกว่าร้อยละ 80 ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 75 ขึ้นไป 2) พัฒนาสมรรถนะการรวมพลังการทำงานเป็นทีมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบ 5 ขั้นตอน ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบชุมชนเป็นฐาน โดยให้มีนักเรียนจำนวนไม่น้อยกว่า
ร้อยละ 80 ผ่านเกณฑ์ในระดับสามารถขึ้นไปกลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนบ้านโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น โดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) การวิจัยครั้งนี้ใช้หลักการวิจัยเชิงปฏิบัติการ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบบันทึกผลการจัดการเรียนรู้ แบบสังเกตพฤติกรรมนักเรียน แบบทดสอบวัดความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ แบบวัดสมรรถนะการรวมพลังเป็นทีม โดยสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าร้อยละ วิเคราะห์ข้อมูล
เชิงคุณภาพโดยวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสามารถด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา
ปีที่ 3 ด้วยการจัดการเรียนรู้ แบบ 5 ขั้นตอน ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบชุมชนเป็นฐาน นักเรียนจำนวนร้อยละ 90.00 ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 83.33 ขึ้นไป ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 2) สมรรถนะ
การรวมพลังการทำงานเป็นทีมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ด้วยการจัดการเรียนรู้ แบบ 5 ขั้นตอน ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบชุมชนเป็นฐาน โดยมีนักเรียนร้อยละ 100.00 ผ่านเกณฑ์ระดับสามารถขึ้นไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). ตัวชี้วัดและหลักสูตรแกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กรรณิการ์ พวงเกษม. (2533). การสอนเขียนเรื่องโดยใช้จินตนาการทางสร้างสรรค์ในระดับประถมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 4). ไทยวัฒนาพานิช.
กระทรวงศึกษาธิการ (2551). หลักสูตรแกนกลาง การศึกษาขั้นพื้นฐาน. (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ (2551). หลักสูตรสมรรถนะ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ชนะชน ประวันนาและ สิทธิพล อาจอินทร์ (2567). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และสมรรถนะการรวมพลังทํางานเป็นทีมโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานร่วมกับสื่อสังคมออนไลน์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(5), https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/267300
ชนานัญ สุดโต และพรเทพ เสถียรนพเก้า. (2566). องค์ประกอบของสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(5), 638. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/260977
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2556). กระบวนการสร้างระบบการชี้แนะและการเป็นพี่เลี้ยง. เอกสารใน
การอบรมและพัฒนาครูโดยใช้กระบวนการสร้างระบบการชี้แนะและการเป็นพี่เลี้ยง (Coaching และ Mentoring) เสนอที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, เมษายน - สิงหาคม.
ศนันธฉัตร วัชรพัฒนกุล และกาญจนา วิชญาปกรณ์ (2568). การพัฒนาทักษะการเขียนเรื่องตามจินตนาการเชิงสร้างสรรค์ ด้วยการจัดกระบวนการเรียนรู้ตามแนว GPAS 5 Steps ร่วมกับวิธีการสอนแบบสตอรีไลน์ สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 วารสารการศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 8(2), https://so02.tci-thaijo.org/index.php/ edunsrujo/ article/view/277725
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2554). คู่มือบริหารจัดการเวลาเรียน. ลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้. สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
สุทธิวรรณ อินทะกนก. (2559). การเขียนเชิงสร้างสรรค์. สำนักวิชาการศึกษาทั่วไป. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
Bedri, Z, de Frein, R. & Dowling, G. (2017). Community-based learning: A prtmer. Irish Journal ofAcademic Practice, 6(1), 12-18.
Flecky, K. (2011). Foundations of service learning. Retrieved on June 17, 2022, from http://samples.jbpub.com/9780763759582/59582_CH01FINAL.pdf.
Kemmis, & McTaggart, R. (1988). The Action Research Planner (3rd ed.). Geelong: Deakin University Press.