การสร้างคุณค่าและเพิ่มมูลค่าการท่องเที่ยวโดยชุมชนสู่การเป็นชุมชนท่องเที่ยวเชิงสุขภาพด้วยความโดดเด่นของทรัพยากรในพื้นที่ตำบลโคกขาม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร

Main Article Content

พเยาว์ สายทองสุข
ชาญณรงค์ ผาดจันทึก
ปิยชนม์ มหแสงสวรรค์
ธนิชชา ชัยชัชวาลประทีป

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาคุณลักษณะความโดดเด่น วิเคราะห์ศักยภาพแยกประเภทแหล่งท่องเที่ยวจากทรัพยากรที่มีความโดดเด่น และเสนอแนะแนวทางการสร้างคุณค่าและเพิ่มมูลค่าการท่องเที่ยวโดยชุมชนสู่การเป็นชุมชนท่องเที่ยวเชิงสุขภาพด้วยความโดดเด่นของทรัพยากรในพื้นที่ตำบลโคกขาม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร การวิจัยเป็นแบบผสมผสาน (Mixed Methods) โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 69 คน และนักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างชาติรวม 500 คน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง แบบประเมิน และการประชุมเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ผลการวิจัยพบว่า ทรัพยากรการท่องเที่ยวของตำบลโคกขามมีความโดดเด่นด้านทรัพยากรธรรมชาติและวิถีชีวิตที่พึ่งพิงธรรมชาติ ซึ่งสะท้อนถึงวัฒนธรรมท้องถิ่นที่มีคุณค่า
การวิเคราะห์ศักยภาพพบว่า แหล่งท่องเที่ยวโดยรวมมีศักยภาพในระดับสูง ได้แก่ วัดโคกขาม วัดโสภาราม
(วัดบ้านขอม) และโรงเรียนนาเกลือ การจำแนกประเภทแหล่งท่องเที่ยวแบ่งออกเป็น 4 ประเภท คือ แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ แหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชีวิต แหล่งท่องเที่ยวทางศาสนาและวัฒนธรรม และแหล่งท่องเที่ยวแบบแต่งเติม และแนวทางการสร้างคุณค่าและเพิ่มมูลค่าคือ การเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยวทั้ง 4 ประเภทเป็นเส้นทางประสบการณ์สุขภาพที่ต่อเนื่องตั้งแต่การฟื้นฟูร่างกาย เรียนรู้วิถีชุมชน ไปจนถึงการพัฒนาจิตใจ โดยใช้กิจกรรม ผลิตภัณฑ์ และบริการเชิงสุขภาพเป็นตัวกลางในการบูรณาการ เพื่อสร้างคุณค่าแบบองค์รวมและเพิ่มมูลค่าการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืนของชุมชน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สายทองสุข พ., ผาดจันทึก ช., มหแสงสวรรค์ ป., & ชัยชัชวาลประทีป ธ. (2026). การสร้างคุณค่าและเพิ่มมูลค่าการท่องเที่ยวโดยชุมชนสู่การเป็นชุมชนท่องเที่ยวเชิงสุขภาพด้วยความโดดเด่นของทรัพยากรในพื้นที่ตำบลโคกขาม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 8(2), 230–243. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/art/article/view/293986
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

พเยาว์ สายทองสุข, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์

การท่องเที่ยว/การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ

ชาญณรงค์ ผาดจันทึก, คณะอุตสาหกรรมการโรงแรมและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์

การท่องเที่ยว

ปิยชนม์ มหแสงสวรรค์, คณะอุตสาหกรรมการโรงแรมและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์

การท่องเที่ยว การโรงแรม อาหาร

เอกสารอ้างอิง

วิสาหกิจชุมชนบ้านสหกรณ์. (2565). สมุดบันทึกบัญชีวิสาหกิจชุมชนบ้านสหกรณ์. วิสาหกิจชุมชนบ้านสหกรณ์.

อภิชาติ ตะกรุดทอง. (2562). การสร้างเส้นทางเชื่อมโยงการท่องเที่ยวโดยชุมชน เครือข่ายชุมชนท่องเที่ยวเพชรสมุทรคีรี. ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตรสาขาภาคตะวันตก.

Bushell, R., & Sheldon, P. J. (2009). Wellness and tourism: Mind, body, spirit, place. New York: Cognizant Communication Corporation.

Clare A. Gunn. (1994). Tourism planning: Basics, concepts, cases (3rd ed.). Taylor & Francis.

Chen, K., Liu, H., & Chang, F. (2023). Dimensions of the health benefits of wellness tourism. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(5), 4339. https://www.mdpi.com/1660-4601/20/5/4339.

Erkanli, E., Kilic, H., & Ozturen, A. (2024). Sustainable recovery in health tourism: Managerial insights from a Mediterranean destination during the COVID-19 pandemic. Sustainability, 16(18), 8171.

Erfurt-Cooper, P., & Cooper, M. (2008). Health and wellness tourism: Spa and hot springs. Bristol, UK: Channel View.

Global Wellness Institute. (2024). Global Wellness Economy Monitor 2024. https://globalwellnessinstitute.org/industry-research/2024-wellness-policy-toolkit-wellness-in-tourism/?utm_source=chatgpt.com.

Luo, Y., Huang, S., & Brown, G. (2023). Comparative analysis of wellness tourism intention. Humanities and Social Sciences Communications, 10. https://www.nature.com/ articles/s41599-023-01997-0.

Middleton, V. T. C. (1994). Marketing in travel and tourism (2nd ed.). Oxford: Heinemann Professional Publishing.

Mueller, H., & Kaufmann, E. L. (2001). Wellness tourism: Market analysis of a special health tourism segment and implications for hotel industry. Journal of Vacation Marketing, 7(1), 5–17.

Müller, H., Lanz Kaufmann, E., & others. (2023). Wellness tourism: Trends and research directions. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9869067.

Philip Kotler, & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education.

Smith, M., & Puczko, L. (2009). Health, tourism and hospitality: Spas, wellness and medical travel. Burlington, MA: Elsevier.

Victor T. C. Middleton, & Clarke, J. (2001). Marketing in travel and tourism (3rd ed.). Butterworth-Heinemann.

Wang, Y., Li, X., & Chen, Y. (2025). Determinants of wellness tourism and behavioral intentions. Sustainability, 17(17). https://www.mdpi.com/2071-1050/17/17/7824.

World Tourism Organization. (2019). UNWTO tourism definitions. Madrid, Spain: Author.

Zhang, Y., Li, X., & Chen, Y. (2022). Factors influencing wellness tourism intention. Sustainability, 14(9). https://www.mdpi.com/2071-1050/15/3/1872?utm_source= chatgpt.com.