การจัดตกแต่งอาหารเชิงสร้างสรรค์แบบฉบับสวนดุสิต
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบในการจัดตกแต่งอาหารเชิงสร้างสรรค์แบบฉบับสวนดุสิต 2) สร้างรูปแบบการจัดตกแต่งอาหารเชิงสร้างสรรค์แบบฉบับสวนดุสิต และ 3) จัดทำคู่มือแนวทางการจัดตกแต่งอาหารเชิงสร้างสรรค์แบบฉบับสวนดุสิต โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) แบ่งเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) จากผู้ทรงคุณวุฒิและเชี่ยวชาญด้านอาหารและศิลปะ จำนวน 15 ท่าน และระยะที่ 2 การวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ประเมินความเหมาะสมของคู่มือโดยผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 7 ท่าน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์
กึ่งโครงสร้าง และแบบประเมินความเหมาะสม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) และสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบในการจัดตกแต่งอาหารฯ ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ (1) องค์ความรู้ด้านศิลปะ (2) องค์ความรู้ด้านอาหาร (3) คุณภาพของภาชนะที่ใช้ (4) ลักษณะหรือชนิดของอาหาร (5) วัตถุดิบที่ใช้ และ (6) ความปลอดภัยของวัตถุดิบ 2) รูปแบบการจัดตกแต่งอาหารฯ ที่สังเคราะห์ได้มีลักษณะเด่นคือความเรียบง่ายที่ทรงคุณค่าเน้นการกินได้จริงและสุขอนามัย โดยพัฒนาเป็นต้นแบบ 10 เมนูอัตลักษณ์ ได้แก่ ขนมจีนน้ำยา ขนมจีนน้ำพริก ผัดไท ข้าวเกรียบปากหม้อ เมี่ยงคำ กระทงทอง ข้าวตังหน้าตั้ง สาคูไส้หมู เต้าส่วน และบัวลอยเผือก 3) คู่มือแนวทางการจัดตกแต่งอาหารฯ มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 4.94, S.D. = 0.16) ซึ่งสามารถนำไปใช้เป็นมาตรฐานในการยกระดับการนำเสนออาหารไทยสู่สากลได้จริง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จุฑารัตน์ พรโชคกุลพัฒน์, สุภาวดี ยาดี และเจือง ถิ หั่ง. (2567). การประกอบสร้างคุณค่าเชิงสัญญะทางวัฒนธรรมอาหารในรายการสารคดี โทรทัศน์ หอมกลิ่นสยาม. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(11), 353-367. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/
view/273960
ธีราภรณ์ หุ่นธานี. (2556). โครงการออกแบบภาชนะใส่อาหารเพื่อการบริโภคสำหรับผู้หญิงที่ต้องการควบคุมปริมาณอาหาร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรังสิต]. RSUIR at Rangsit University Intellectual Repository. https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/
/1642
ปฤณัต นัจนฤตย์. (2554). การพัฒนาหลักสูตรการออกแบบตกแต่งอาหารเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 2(2), 122-134. https://so05.tci-thaijo.org/index.php /suedureasearchjournal/article/view/7184
ปฤณัต นัจนฤตย์. (2560). การพัฒนาหลักการออกแบบรูปลักษณ์อาหารแบบพอดีคำ บนฐานหลักการทางศิลปะ และทัศนศิลปะธาตุ. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ Veridian มหาวิทยาลัยศิลปากร (มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ), 10(2), 1561-1576. https://he02.tci-thaijo.org/
index.php/Veridian-E-Journal/article/view/99595
พระมหาสุขชาน ชาครธมฺโม. (2561). ศึกษาวิเคราะห์ผู้บริหารในแนวคิดและทฤษฎีตะวันตกและตะวันออก. วารสารวิจัยธรรมศึกษา, 1(2), 21-28. https://so07.tci-thaijo.org/index.php /dsr/article/view/426
พิมพาภรณ์ บุญประเสริฐ. (2567). วาทกรรมซอฟต์พาวเวอร์ (Soft Power) ของรัฐบาลไทย. วารสาร วิวิธวรรณสาร, 7(3), 115-130. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/wiwitwannasan /article/view/269372
ภารตา จันทร์สว่าง, จิราพัทธ์ แก้วศรีทอง, วิรัชยา อินทะกันฑ์, กุลชญา สิ่วหงวน และ กีรติญา สอนเนย. (2567). การพัฒนาคู่มือฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการขนมไทยเบื้องต้นสำหรับบุคลากร วิทยาลัยสารพัดช่างแพร่. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(11), 1297-1310. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/270388
รัตติกาล เจนจัด. (2565). การเปลี่ยนผ่านการสื่อสารอาหารในสื่อ. Media and Communication Inquiry, 4(2), 156-188. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/MCI/article/view/1850
ศิโรจน์ ผลพันธิน, สุขุม เฉลยทรัพย์, มลิวัลย์ ธรรมแสง, สิรธัมม์ อุดมธรรมานุภาพ และ สุภาภรณ์
ตั้งดำเนินสวัสดิ์. (2567). ธุรกิจวิชาการ: มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. วารสารวิชาการ บัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 20(1), 1-17. https://so19.tci-thaijo.org/index.php/SDUGSAJ/
article/view/215
ศุภรา อรุณศรีมรกต. (2561). การรับรู้ผ่านทัศนธาตุ: มุมมองใหม่จากงานออกแบบสู่งานศิลปะ. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ Veridian มหาวิทยาลัยศิลปากร (มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ), 11(1), 2292-2303. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/121556
สรินทร พัฒอำพันธ์, วิกรม รุจยากรกุล, อนิรุธ จันทพาส และ สุคนธ์ ขาวกริบ. (2567). การประเมินความปลอดภัยด้านเคมีและด้านจุลินทรีย์ของอาหารที่จำหน่ายรอบรั้วโรงเรียน พื้นที่เขตแห่งหนึ่ง กรุงเทพมหานคร. วารสารสาธารณสุขและสุขภาพศึกษา, 4(2), 1-13. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/tjphe/article/view/268950
สุเมษย์ หนกหลัง, พีรเดช ประคองพันธ์, มารุต พัฒผล, ปริชัย ดาวอุดม, โชคลาภ มั่นคง, ฐปณัธ แสงย้อย, ณัฏฐาทิพ จันทร์ผล, ประพัฒน์ ศิลปกิจจานนท์, ปาวรีย์ ขาวสมบูรณ์, เมทินี น้อยเรือน, ลิลลี่ แม็คกร๊าธ และ สุรวุฒิ เอี่ยวสกุล. (2567). พลวัตวัฒนธรรมการบริโภคอาหารสตรีทฟู้ดย่านเยาวราชของผู้บริโภค: พลวัตวัฒนธรรมการบริโภคอาหารสตรีทฟู้ดย่านเยาวราชของผู้บริโภค. โขง-สาละวิน, 15(2), 120-162. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jnuks/article/
view/273738
อภิญญา มานะโรจน์, จิราพัทธ์ แก้วศรีทอง และ คงศักดิ์ ศรีแก้ว. (2567). การสร้างสรรค์อาหารไทยจากทุนวัฒนธรรมสำหรับผู้ประกอบการร้านคาเฟ่ จังหวัดพิษณุโลก. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(2), 385-402. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/
article/view/267414
Halse, A. (1968). The use of color in interiors. McGraw-Hill.
Lohr. L. (2003). Creating graphics for learning and performance: Lessons visual literacy. Upper Saddle River, N.J. Pearson Education, Inc.
