ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนผ่านสู่การเป็นองค์กรดิจิทัลของหน่วยงานสังกัดสำนักงานสรรพสามิตภาคที่ 1 กรมสรรพสามิต
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพล 1) ปัจจัยภายในองค์กร และ 2) ปัจจัยภายนอกองค์กรที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนผ่านสู่การเป็นองค์กรดิจิทัลของหน่วยงานสังกัดสำนักงานสรรพสามิตภาคที่ 1 กรมสรรพสามิต โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรในหน่วยงาน จำนวน 230 คน ซึ่งคำนวณด้วยโปรแกรม G*Power และใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน ได้แก่ การสุ่มแบบแบ่งชั้น และสุ่มแบบอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณโดยวิธีนำตัวแปรเข้าทั้งหมด
ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยภายในองค์กร ได้แก่ ด้านผู้นำองค์กร ด้านผู้ปฏิบัติงาน และ
ด้านโครงสร้างองค์กรมีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนผ่านสู่การเป็นองค์กรดิจิทัล โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนของการเปลี่ยนผ่านสู่การเป็นองค์กรดิจิทัลได้ร้อยละ 76.40 (R² = 0.764) และมีอำนาจทำนายร้อยละ 75.40 (Adjusted R² = 0.754) และ 2) ปัจจัยภายนอกองค์กร ได้แก่ ด้านการเมือง ด้านสังคม ด้านเศรษฐกิจ และด้านเทคโนโลยี มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนผ่านสู่การเป็นองค์กรดิจิทัล
โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนของการเปลี่ยนผ่านสู่การเป็นองค์กรดิจิทัลได้ร้อยละ 78.10
(R² = 0.781) และมีอำนาจทำนายร้อยละ 77.70 (Adjusted R² = 0.777) ข้อค้นพบนี้สามารถใช้เป็นข้อมูลเชิงประจักษ์ในการกำหนดนโยบายดิจิทัลภาครัฐ และพัฒนาแผนยุทธศาสตร์ที่ตอบสนองต่อปัจจัยแวดล้อมทั้งภายในและภายนอกองค์กร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2559). การวิเคราะห์สถิติ : สถิติสำหรับการบริหารและวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 16). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เกศนรินทร์ อัยกร. (2567). การเปลี่ยนแปลงกระบวนทัศน์และการปรับตัวของรัฐประศาสนศาสตร์ในยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารการจัดการและการพัฒนาที่ยั่งยืน, 2(4), 866–879. https://so15.tci-thaijo.org/index.php/jamsd/article/view/1266/857
โกศล จิตวิรัตน์. (2562). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการเปลี่ยนแปลงสู่องค์การดิจิทัลไทยแลนด์ 4.0 ในศตวรรษที่ 21. Humanities, Social Sciences, and Arts, 12(6)1796-1816. https:// he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/187251/160580
จันทร์จิรา เหลาราช. (2564). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการปรับเปลี่ยนสู่องค์กรดิจิทัล. วารสารสารสนเทศศาสตร์, 39(4), 81–94. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jiskku/article /view/252348/171605
ชลิญา ไชยสิทธิ์ และต้องลักษณ์ บุญธรรม. (2567). แนวทางการส่งเสริมภาวะผู้นำดิจิทัลของครูอาชีวศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จังหวัดกรุงเทพมหานคร. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 6(1), 224-238. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/art/article/view/276176/182862.
วชิรพัฒน์ หวังหมู่กลาง, กฤต ผิวขำ, เจษฎา โพธิสาย, ภูบดินทร์ ดาบภูเขียว, อลงกรณ์ กรีรัมย์, ทิพารัตน์ ท้าวมา, ฐิติมา ทแกล้วพันธ์, ณัฐนันทน์ จันทร์เรือง และเกวรินทร์ ศรีเภา. (2567). การปรับตัวขององค์กรปกครองท้องถิ่นสู่ระบบราชการ 4.0 ด้วยนวัตกรรม. วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน, 2(3), 689–701. https://so15.tci-thaijo.org/index.php/jamsd/article/view/1134/710
ศิวพร แต้มคู, กุลชลี จงเจริญ และฐิติกรณ์ ยาวิไชย จารึกศิลป์. (2567). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลในการบริหารของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 19(1), 30-45. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/jre/article/ view/15758
เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ และวาสนา แก้วผนึกรังษี. (2561). การเปลี่ยนผ่านทางดิจิทัลของประเทศไทยเพื่อนำไปสู่ Thailand 4.0. วารสารวิชาการ กสทช., 24-42. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NBTC_Journal/article/view/161419/116413
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล. (2567). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ.2567-2570. สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) (สพร.) https://www.dga.or.th/policy-standard/policy-regulation/dga-019/dga-027/dg-plan-2566-2570/
สุพรรัตน์ วงศ์ดุสิตบุรี. (2566). การบริหารจัดการของผู้นำสมัยใหม่ในยุคดิจิทัลของเทศบาลเมืองพัทยา. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 8(1), 136–148. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/260322
สุภาภรณ์ สีสุพรรณ์ และอจิรภาส์ เพียรขุนทด. (2565). การปรับตัวเพื่อเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงเป็นองค์กรดิจิทัลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(8), 246-264. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA /article/view/255394/173313
Daft, R. L. (2010). Organization theory and design (10th ed.). South-Western Cengage Learning.
Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling (3rd ed.). Guilford Press.
Matt, C., Hess, T. & Benlian, A. (2015) Digital Transformation Strategies. business & In-formation Systems Engineering, 57(5), 339–343. https://doi.org/10.1007/ s12599-015-0401-5
Mergel, I., Edelmann, N., & Haug, N. (2019). Defining Digital Transformation: Results from Expert Interviews. Government Information Quarterly, 36, 1-16. https://doi.org/10.1016/j.giq.2019.06.002
Peters, T. J., & Waterman, R. H. (1982). In Search of Excellence: Lessons from America's Best-Run Companies. Harper & Row.
Reis, J., Amorim, M., Melão, N. & Matos, P. (2018). Digital Transformation: A Literature Review and Guidelines for Future Research. In World CIST'18 2018, AISC 745, (pp.411–421). Chicago.
Robbins, S. P., & Coulter, M. (2018). Management (14th ed.). Pearson Education.
Stevens, J. P. (2009). Applied multivariate statistics for the social sciences (5th ed.). Routledge/Taylor & Francis Group.
Vial, G. (2019). Understanding digital transformation: A review and a research agenda. Journal of Strategic Information Systems, 28(2), 118–144. https://doi.org/ 10.1016/j.jsis.2019.01.003
Wheelen, T. L., & Hunger, J. D. (2008). Strategic management and business policy (11th ed.). Pearson Prentice Hall.
