แนวทางการจัดอาหารสำหรับนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสาธิตในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การบริโภคอาหารที่เหมาะสม ถูกต้องตามหลักโภชนาการ จะทำให้นักกีฬามีสภาพร่างกายสมบูรณ์เพียงพอสำหรับการฝึกซ้อมและการแข่งขัน งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแบบผสานวิธี ด้วยวิธีวิจัยเชิงปริมาณโดยการสอบถาม และวิจัยเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกและสนทนากลุ่ม มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักกีฬาวอลเลย์บอล และ 2) นำเสนอแนวทางการจัดอาหารสำหรับนักกีฬาวอลเลย์บอล กลุ่มตัวอย่างคือ นักกีฬาวอลเลย์บอลระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสาธิตในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม 250 คน ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ นักกีฬาวอลเลย์บอล 14 คน และผู้ทรงคุณวุฒิในการสนทนากลุ่ม 9 คน โดยวิธีเลือกเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักกีฬาวอลเลย์บอล แบบประเมินอาหารบริโภคย้อนหลัง 24 ชั่วโมง และแบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของแนวทางการจัดอาหารสำหรับนักกีฬาวอลเลย์บอล รวบรวมข้อมูลโดยการสอบถาม สัมภาษณ์ และสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) พฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักกีฬาวอลเลย์บอลในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง 2) ผลการบันทึกการบริโภคอาหารย้อนหลัง 24 ชั่วโมงของนักกีฬาวอลเลย์บอล โดยเฉลี่ย 1,461 กิโลแคลอรี ต่ำกว่าเกณฑ์ที่ควรได้รับวันละ 2,400 กิโลแคลอรี และ 3) แนวทางการจัดอาหารสำหรับนักกีฬาวอลเลย์บอล แบ่งเป็น 3 แนวทาง ได้แก่ การแนะนำแนวทางการบริโภคอาหาร การจัดทำคู่มือแนวทางการบริโภคอาหาร และการจัดกิจกรรมส่งเสริมการบริโภคอาหารที่เหมาะสม มีผลการประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้อยู่ในระดับมาก โดยมีข้อเสนอแนะให้จัดกิจกรรมให้ความรู้ในการบริโภคอาหารที่เหมาะสมแก่นักกีฬา สำรวจ
ความพึงพอใจของนักเรียนเพื่อการปรับปรุงคุณภาพอาหารสำหรับนักเรียนและนักกีฬาวอลเลย์บอล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมพลศึกษา. (2555). คู่มือผู้ฝึกสอนกีฬาวอลเล่ย์บอล T-Certificate. https://pubhtml5.com/ pqqj/zayk/basic/
กองโภชนาการ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2553). คุณค่าทางโภชนาการของอาหารไทย.http://nutrition.anamai.moph.go.th/
จีรนันท์ แกล้วกล้า. (2552). โภชนาการสำหรับนักกีฬาและผู้ออกกำลังกาย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชลิดา เลื่อมใสสุก และวัชรี พืชผล. (2561). ความรู้ทางโภชนาการและพฤติกรรมการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 10(3), 73-83. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/pimjournal/article/view/162320
ธนัมพร ทองลอง. (2562). โภชนาการศาสตร์การกีฬา เอกสารประกอบการสอนวิชาโภชนศาสตร์การกีฬา [เอกสารที่ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. https://pubhtml5.com/iytc /yzza /basic
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2563). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS (พิมพ์ครั้งที่ 18). บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (2567). สูจิบัตรกีฬาสาธิตสามัคคีครั้งที่ 47 เจ้ารามเกมส์. https://chaoramgames.ru.ac.th/index.php/information/history
ยูโสบ ดําเตะ, เอกราช มะลิวรรณ, สืบสกุล ใจสมุทร และอันสอด หลับด้วง. (2568). การศึกษาเปรียบเทียบพฤติกรรมการออกกำลังกายของประชาชนในจังหวัดสงขลา. วารสารศิลปศาสตรราชมงคล สุวรรณภูมิ, 7(1), 13–27. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/art/article/view/280762
โรงพยาบาลพญาไท. (2561, 26 มีนาคม). โภชนาการที่เหมาะสมสำหรับนักกีฬา. https://www.phyathai.com/th/article/2833-โภชนาการที่เหมาะสมสำหรับนักกีฬา
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2555). สถิติประยุกต์สำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 4). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2556). การสำรวจพฤติกรรมการบริโภคอาหารของประชากร พ.ศ. 2556. https://www.nso.go.th/nsoweb/nso/survey_detail/aL
สำนักโภชนาการ กรมอนามัย. (2562). แผนปฏิบัติการด้านโภชนาการระดับชาติ 5 ปี พ.ศ. 2562–2566. https://nutrition2.anamai.moph.go.th/th/nutrition-action-plan/
สำนักวิทยาศาสตร์การกีฬา สำนักพัฒนาการกีฬาและนันทนาการ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2548). โภชนาการการกีฬาทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. สำนักพิมพ์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
สุจิตรา เกิดสุข และสุนีย์ สหัสโพธิ์. (2564). แนวทางการจัดโภชนาการที่เหมาะสมสําหรับนักกีฬาบาสเกตบอล. วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 5(1), 10-18. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/soc-rmu/article/view/245337
อดิษา สังขะทิพย์ และสุวลี โล่วิรกรณ์. (2560). พฤติกรรมการบริโภคอาหารและภาวะโภชนาการของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนในตำบล กุดปลาดุก จังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 19(1), 178-189. https://www.ubu.ac.th/web/files_up/08f2017050314355432.pdf
Canbolat, E., & Çakıroğlu, F. P. (2020). Eating disorders and nutritional habits of female university athletes. Turkish Journal of Sports Medicine, 55(3), 231–238. DOI: 10.5152/tjsm.2020.181
Cavin, M. L. (2021). A Guide to Eating for Sports. https://kidshealth.org/en/teens/eatnrun.html
Daniel, N. V. S., Jürgensen, L. P., Padovani, R. D. C., & Juzwiak, C. R. (2016). Impact of an interdisciplinary food, nutrition and health education program for adolescent Brazilian volleyball players. Revista de Nutrição, 29, 567– 577. https://doi.org/10.1590/1678-98652016000400011
Krejcie, R.V. and Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement. 30. 607-610.
Papadopoulou, S. D. (2015). Impact of energy intake and balance on the athletic performance and health of top female volleyball athletes. Medicina Sportivă, 11(1), 83–90.
