การพัฒนาบุคลิกภาพของผู้ประกอบการท้องถิ่น ของชุมชนบ้านลำภี จังหวัดพังงา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัย เรื่องการพัฒนาบุคลิกภาพของผู้ประกอบการท้องถิ่นของชุมชนบ้านลำภี จังหวัดพังงา ครั้งนี้เพื่อที่จะเพิ่มประสิทธิภาพและประสิทธิผลในการทำความเข้าใจกับผู้ประกอบการท้องถิ่นของชุมชนบ้านลำภี จังหวัดพังงา การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การเป็นผู้ประกอบการท้องถิ่นและบุคลิกภาพท้องถิ่นของชุมชนบ้านลำภี จังหวัดพังงา ตลอดจนเพื่อกำหนดแนวทางพัฒนาบุคลิกภาพของผู้ประการท้องถิ่นของชุมชนบ้านลำภี จังหวัดพังงา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึกเป็นเครื่องมือของการศึกษาเก็บข้อมูลจากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 4 กลุ่มที่มีความเกี่ยวข้อง จำนวน 12 คน ทำการตรวจสอบสามเส้า (ด้านข้อมูล) และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการศึกษา พบว่า บุคลิกภาพทางกายของผู้ประกอบการท้องถิ่นชุมชนบ้านลำภี จังหวัดพังงา เป็นสิ่งสำคัญที่ส่งผลต่อความประทับใจในครั้งแรกที่ได้พบเจอนอกจากการดูแลตนเองแล้วเรื่องการแต่งกายและความสะอาดก็ควรตรวจสอบตนเองให้มีความพร้อม ทั้งนี้ความสำคัญเกี่ยวกับภาษาและกิริยาท่าทาง ได้แก่ มารยาท ท่าทาง การสำรวม การสื่อสาร ล้วนเป็นพฤติกรรมการแสดงออกถึงบุคลิกภาพทั้งสิ้น ในส่วนแนวทางการพัฒนาผู้ประกอบการควรให้ความสำคัญ และร่วมกันกำหนด การพัฒนาบุคลิกภาพ ให้มีความสอดคล้องกับการสร้างภาพลักษณ์ที่ดี สร้างความประทับใจให้ผู้มาเยือนหรือนักท่องเที่ยว ซึ่งส่งผลให้ผู้มาเยือนกลับมาเที่ยวซ้ำอีกครั้ง และเกิดการบอกต่อ ทำให้เกิดรายได้ต่อชุมชนเสริมสร้างเศรฐกิจชุมชนในภาพรวม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกอร สว่างศรี, วัลลี นวลหอม และสุเมธี หาญเจริญทรัพย์. (2567). ผลการจัดอบรมเชิงปฏิบัติการ ค่ายห้องเรียนแห่งความสุขปลูกฝังคุณธรรมและพัฒนาบุคลิกภาพความเป็นครู. วารสาร มจร ทวารวดีปริทรรศน์, 3(1), 28-42. https://so10.tci-thaijo.org/index.php/jmdr/article /view/1089
ชุลีรัตน์ เกิดศรี และพรทวี พูลกลาง. (2566). การวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และภัยคุกคามของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมไทยในสถานการณ์วิกฤติโควิด-19. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(7), 27-42. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/ view/264079
ธนีนุช เร็วการ, ณภัทร ทิพย์ศรี, นพรัตน์ เตชะพันธ์รัตนกุล และมงคลกร ศรีวิชัย. (2566). อิทธิพลของปัจจัยในการดำเนินธุรกิจที่มีต่อความเติบโต ของธุรกิจ SMEs ในจังหวัดเชียงราย. วารสารวิชาการการตลาดและการจัดการ. 10(2), 74–94. https://doi.org/10.60101 /mmr.2023.267405
ธัญรัศม์ จิรฐิติเกียรติ และณฐนนท ทวีสิน. (2567). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของแรงจูงใจในการทำงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพ ในการปฏิบัติงานของพนักงานในอุตสาหกรรมการผลิตน้ำดื่มประเทศไทย: กรณีศึกษาอิทธิพลคั่นกลางของตัวแปรความผูกพันต่อองค์การ. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัย ทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(2), 26-46. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/hsrnj/article/view/271749
พระสํารอง สญฺญโต (แสงทอง). (2565). การศึกษาวิเคราะห์เสขิยวัตรที่มีต่อมารยาทไทย. วารสารโพธิศาสตร์ปริทัศน์, 2(1), 49–60. https://so09.tci-thaijo.org/index.php/BRJ/article/ view/4594
มณีดา สุขเอก. (2563). การศึกษาการจัดการสอนดนตรีสำหรับเด็กปฐมวัยตามแนวคิดของ ซูซูกิของ โรงเรียนสอนดนตรีเอื้อมอารีย์. วารสารดนตรีบ้านสมเด็จฯ, 2(1), 1-12. https://so13.tci-thaijo.org/index.php/MusBSRU/article/view/326
ศิโรตม์ ภาคสุวรรณ. (2563). โครงการส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของสภาอุตสาหกรรม แห่งประเทศไทยเพื่อความอยู่รอดของ SME ไทยในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน SMEs. วารสารสมาคมนักวิจัย, 25(3), 31-42. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jar/ article/view/248016/168503
สายัณ สวนยา และทักษญา สง่าโยธิน. (2567). แนวทางการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันเพื่อความสำเร็จ ของผู้ประกอบการธุรกิจอุตสาหกรรมแผงวงจรรวม ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 8(3), 1260–1273. https://doi.nrct.go.th/admin/doc/doc_658024.pdf
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 - 2580 (ฉบับย่อ). สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2561/A/082/T_0001.PDF
สุนีย์ แซ่เต๋ง และอังค์วรา ณ สุนทร. (2567). แนวทางการพัฒนาคุณภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชนภูป่าเปาะ ตำบลปวนพุ อำเภอหนองหิน จังหวัดเลย. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 6(2), 34-51. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmspsru/article/ view/268727
สุมิตรา วิไชยคำมาตย์ และสุนิติยา เถื่อนนาดี. (2566). การพัฒนาแบบจำลองความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของลักษณะบุคลิกภาพ กับผลสัมฤทธิ์การปฏิบัติสหกิจศึกษา. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 17(1), 158-177. https://grad.vru.ac.th/Journal/ga_journal_17-1.php
หทัย โปวานนท และอรนันท กลันทปุระ. (2566). การจัดทำงบประมาณตามยุทธศาสตร์ชาติช่วงปีงบประมาณ พ.ศ.2561-2565. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(1), 353-364. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsa-journal/article/view/258804
อรุณ งาแก้ว, ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ และวิศาล ศรีมหาวโร. (2567). ยุทธศาสตร์การพัฒนาการจัดการเศรษฐกิจชุมชนพึ่งตนเองของชุมชนท้องถิ่น บ้านบางสวรรค์ ตำบลบางสวรรค์ อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 7(3), 36-52. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/SASAJ/article/view/270343
Arora, N. K., & Mishra, I. (2019). United Nations Sustainable Development Goals 2030 and environmental sustainability: race against time. Environmental Sustainability, 2(4), 339-342. https://doi.org/10.1007/s42398-019-00092-y
Barrick, M. R., & Mount, M. K. (1991). The big five personality dimensions and job performance: a meta‐analysis. Personnel psychology, 44(1), 1-26. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1991.tb00688.x
Baum, J. R., Frese, M., & Baron, R. A. (2014). Born to be an entrepreneur? Revisiting the personality approach to entrepreneurship. In The psychology of entrepreneurship (pp. 73-98). Psychology Press.
Frese, M., Brantjes, A., & Hoorn, R. (2002). Psychological success factors of small-scale businesses in Namibia: The roles of strategy process, entrepreneurial orientation and the environment. Journal of developmental Entrepreneurship, 7(3), 259-282. http://www.evidence-based-entrepreneurship.com/content/ publications/068.pdf
Hogan, R., & Kaiser, R. B. (2005). What we know about leadership. Review of general psychology, 9(2), 169-180. https://doi.org/10.1037/1089-2680.9.2.169
Kuratko, D. F. (2016). Corporate entrepreneurship. The Routledge Companion to the Makers of Modern Entrepreneurship, 154.
McCrae, R. R., & Costa Jr, P. T. (1997). Personality trait structure as a human universal. American psychologist, 52(5), 509–516. https://doi.org/10.1037/0003-066X.52.5.509
Zhao, H., & Seibert, S. E. (2006). The big five personality dimensions and entrepreneurial status: a meta-analytical review. Journal of applied psychology, 91(2), 259. https://doi.org/10.1037/0021-9010.91.2.259
