FACTORS INFLUENCING ENTREPRENEURIAL INTENTIONS OF STUDENTS IN UNLIMITED-ADMISSION UNIVERSITY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to examine the factors influencing entrepreneurial intentions among students at an unlimited-admission university and to propose guidelines for promoting university-level education that fosters the development of entrepreneurial skills. Quantitative research was used to collect data from a sample of 594 undergraduate students enrolled at an unlimited-admission university. Only two universities were in Thailand: Ramkhamhaeng University and Sukhothai Thammathirat Open University. General data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation. Factors influencing entrepreneurial intentions were analyzed using Structural Equation Modeling (SEM). The results showed that factors significantly influencing entrepreneurial intentions among students at an unlimited-admission university included attitude towards entrepreneurship, basic entrepreneurial knowledge, perceived business competence, social norms, and entrepreneurial motivation. However, perceived risk showed no statistically significant relationship. Factors that significantly shape students' entrepreneurial decisions, particularly those related to universities, include perceived business competence and basic entrepreneurial knowledge. Therefore, educational institutions play a crucial role in supporting and encouraging students to become entrepreneurs or start their own businesses.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ชมพูนุท ด้วงจันทร์, กฤษฎา สอาด, ชุติมา สมนิล, ณัฐพงศ์ รอดสะใภ้, ตวงทอง นุ้ยไม, อารอฟัต คมกำแหง, และภูริทัต ฤทธิโสม. (2564). แบบจำลองโมเดลความตั้งใจเชิงสาเหตุการเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษาระดับปริญญาตรี หลักสูตรบริหารธุรกิจ: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารการจัดการธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา, 10(2), 148-163. https://so01.tci-thaijo.org/ index.php/BJBM/article/view/246074.
นิรันดร ทัพไชย. (2565). ความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษามหาวิทยาลัยในประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. วารสารสมาคมนักวิจัย, 27(1), 111-142. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jar/article/view/254550.
พิมพิกา พูลสวัสดิ์ และวิษณุพงษ์ โพธิพิรุฬห์. (2562). อิทธิพลของปัจจัยตามทฤษฎีพฤติกรรรมแผนที่มีต่อความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษาปริญญาตรีมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 10(2), 50-61. https://ejournals.swu.ac.th/ index.php/MBASBJ/article/view/11952.
พิมพิกา พูลสวัสดิ์ และจิรวัฒน์ ทิพยรส. (2566). การรับรู้โอกาสเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษาเจเนอเรชั่นซี: บทบาทตัวแปรคั่นกลางความคิดสร้างสรรค์ของผู้ประกอบการและความหลงใหลในการเป็นผู้้ประกอบการ. วารสารบริหารธุรกิจ, 46(179), 23-53.
ภัทรวรรธน์ จีรพัฒน์ธนธร. (2564). การศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นผู้ประกอบการ. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์.
มานิตย์ มัลลวงค์ และวิวัฒน์โชติกร เรืองจันทร์. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 17(1), 155-173. https://so19.tci-thaijo.org/index.php/SDUGSAJ/article/view/433.
สุธีรา เดชนครินทร์ และกชพรพรรณ พงค์ทองเมือง. (2566). ปัจจัยสภาพแวดล้อมที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจจะเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 14(1), 164-178. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/ ssr/article/view/260587.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). รายงานวิจัย การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นผู้ประกอบการ (Entrepreneurship Education). บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2566, 22 พฤศจิกายน). รายงานสถานการณ์ MSME ปี 2566. สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม.https://bds.sme.go.th/ Files/f5e20d92-138e-48f2-a29f-5a6c3a37cfd0.pdf.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566, 7 มีนาคม). แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ.2566-2580) ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. https://www.nesdc.go.th/info/master-plan-under-the-national-strategy/.
อนุวัต สงสม. (2566). โมเดลความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการของนิสิตระดับปริญญาตรี คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(1), 210-226. https://so05.tci-thaijo.org/ index.php/pnuhuso/article/view/261531.
Ajzen, I. (2005). Attitudes, Personality, and Behavior (2nd ed.). Milton-Keynes: Open University Press/McGraw-Hill.
Colman, M., Silva, J.D., Westermann, B., & Dlamini, S. (2021). The factors that influence the entrepreneurial intentions of university students. Journal of Entrepreneurship Education, 24(5), 1-17.
Fu, X., Yan, T., Tian, Y., Niu, X., Xu, X., Wei, Y., Hu, Q., Ouyang, Z., & Wu, X. (2022). Exploring Factors Influencing Students’ Entrepreneurial Intention in Vocational Colleges Based on Structural Equation Modeling: Evidence From China. Frontiers in Psychology, 13, 1-11. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.898319.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2014). Multivariate data analysis (7th ed., Pearson new international edition). Upper Saddle River: Pearson Education Limited.
Sharaf, A., El-Gharbawy, A., & Ragheb, M. A. (2018). Factors That Influence Entrepreneurial Intention within University Students in Egypt. Open Access Library Journal, 5(10), 1-14. https://doi.org/10.4236/oalib.1104881.
Seligman, M. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. New York: Simon & Schuster.
Su, Y., Zhu, Z., Chen, J., Jin, Y., Wang, T., Lin, C-L., & Xu, D. (2021). Factors Influencing Entrepreneurial Intention of University Students in China: Integrating the Perceived University Support and Theory of Planned Behavior. Sustainability, 13(8), 4519, 1-17.
