ปัจจัยที่ส่งผลต่อการคงอยู่ในงานของเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยระดับวิชาชีพจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับความผูกพันต่อองค์กรการรับรู้การสนับสนุนจากองค์กร ความสมดุลระหว่างชีวิตและการทำงาน และการคงอยู่ในงาน และ 2) วิเคราะห์อิทธิพลของความผูกพันต่อองค์กร การรับรู้การสนับสนุนจากองค์กร และความสมดุลระหว่างชีวิตและการทำงานที่ส่งผลต่อการคงอยู่ในงานของเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยระดับวิชาชีพในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา กลุ่มตัวอย่างคือเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยระดับวิชาชีพ จำนวน 280 คน ได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม มาตราส่วนประมาณค่า 7 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า ความผูกพันต่อองค์กร การรับรู้การสนับสนุนจากองค์กร ความสมดุลระหว่างชีวิตและการทำงาน และการคงอยู่ในงานโดยรวมอยู่ในระดับมาก ผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณพบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการคงอยู่ในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 ได้แก่ ด้านความพึงพอใจ (β = 0.32) ด้านเวลา (β = 0.21) ด้านความยุติธรรม (β = 0.22) และด้านความผูกพันต่อเนื่อง (β = 0.20) ขณะที่ด้านบรรทัดฐานสังคมมีอิทธิพลต่อการคงอยู่ในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.01 (β = 0.18) ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การสร้างความเป็นธรรมในองค์กร การส่งเสริมความสมดุลระหว่างชีวิตและการทำงาน และการออกแบบระบบการทำงานที่เอื้อต่อความมั่นคงในสายอาชีพ เป็นกลไกสำคัญในการเสริมสร้างการคงอยู่ในงานของเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยระดับวิชาชีพ ซึ่งสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการกำหนดนโยบายและกลยุทธ์ด้านการบริหารทรัพยากรมนุษย์ได้อย่างเหมาะสม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน. (2568). ทะเบียนเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงานระดับ วิชาชีพ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. https://www.labour.go.th.
จรัมพร โห้ลำยอง, และศิรินันท์ กิตติสุขสถิต. (2565). อิทธิพลของสมดุลชีวิตกับการทำงานต่อความตั้งใจลาออกและความตั้งใจคงอยู่กับองค์กรในกลุ่มบุคลากรภาคการศึกษา. วารสารวิชาการจัดการภาครัฐและเอกชน, 4(3), 221-236. https://doi.org/10.14456/jappm.2022.30
ดลพร ธีระวงศ์สกุล, และวงศ์ลัดดา วีระไพบูลย์. (2566). ปัจจัยเชิงสาเหตุของความตั้งใจคงอยู่ของพนักงานธนาคารกรุงเทพ สำนักงานใหญ่. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(2), 339–352. https://so02.tcithaijo.org/index.php/jemri/article/view/258973
นัฐพล แววปัญญาศิลป์. (2566). ความสมดุลชีวิตกับการทำงานที่มีผลต่อความตั้งใจคงอยู่: กรณีศึกษาบริษัทผู้ผลิตเส้นใยแก้วนำแสงในจังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารสหศาสตร์ ศรีปทุม ชลบุรี, 9(3), 1–15. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/ISCJ/article/view/265512
วสุมา เลดา, และลัดดาวัลย์ สำราญ. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในการทำงานของแรงงานต่างด้าวในเขตจังหวัดพระนครศรีอยุธยา.วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 7(2), 32–45. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/art/article/view/285793
สำนักงานประกันสังคม. (2567). รายงานสถิติการประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยเนื่องจากการทำงาน ปี พ.ศ. 2566. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานประกันสังคม. https://www.sso.go.th
Greenhaus, J. H., Collins, K. M., & Shaw, J. D. (2002). The relation between work–family balance and quality of life. Journal of Vocational Behavior, 63(3), 510–531. https://doi.org/10.1016/S0001-8791(02)00042-8
Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61–89. https://doi.org /10.1016/1053-4822(91)90011-Z
Mitchell, T. R., Holtom, B. C., Lee, T. W., Sablynski, C. J., & Erez, M. (2001). Why people stay: Using job embeddedness to predict voluntary turnover. Academy of Management Journal, 44(6), 1102–1121. https://doi.org/10.2307/3069391
Rhoades, L., & Eisenberger, R. (2002). Perceived organizational support: A review of the literature. Journal of Applied Psychology, 87(4), 698–714. https://doi.org/10.1037/ 0021-9010.87.4.698
