การปรับปรุงประสิทธิภาพโซ่อุปทานโคเนื้อขุนของวิสาหกิจชุมชน ตำบลป่าหุ่ง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์โซ่อุปทานและศึกษามาตรฐานการเลี้ยงโคเนื้อขุน 2) สร้างคู่มือต้นแบบและประเมินศักยภาพการจัดการโลจิสติกส์ในการเพิ่มประสิทธิภาพการเลี้ยงโคเนื้อขุนวิสาหกิจชุมชนตำบลป่าหุ่ง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย และ 3) ปรับปรุงประสิทธิภาพโซ่อุปทานโคเนื้อขุนของวิสาหกิจชุมชนตำบลป่าหุ่ง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ สมาชิกวิสาหกิจชุมชนกลุ่มพัฒนาการเลี้ยงโคเนื้อโดยวิธีผสมเทียมตำบลป่าหุ่ง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย มีทั้งหมด 17 ราย แต่ทั้งนี้สมาชิกกลุ่มที่ยังดำเนินการเลี้ยงโคเนื้อคงเหลือ ณ ปัจจุบัน มีเพียง 9 ราย ทำให้สามารถเก็บรวบรวมข้อมูลได้เพียง 9 รายทำการเลือกโดยใช้การวิจัยแบบกรณีศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง ทดสอบคุณภาพเครื่องมือโดยการตรวจความเหมาะสมด้านภาษาและเนื้อหา เก็บรวบรวมโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยการนำข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์มาวิเคราะห์เพื่อหาบทสรุปในแต่ละประเด็นควบคู่การใช้สถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) การวิเคราะห์โซ่อุปทานและมาตรฐานการเลี้ยงโคเนื้อขุนมีการเลี้ยงที่ใกล้เคียงกับมาตรฐานของกรมปศุสัตว์จำนวน 4 ประเด็น  คือ การจัดการโรงเรือนและอุปกรณ์ การจัดการบุคคล การจัดการด้านสุขภาพ และการจัดการอาหาร-น้ำและยา จากทั้งหมด 7 ประเด็น 2) การวิเคราะห์คู่มือต้นแบบในการวัดศักยภาพการจัดการโลจิสติกส์ ค่าเฉลี่ยรวมทุกขอบเขตก่อนการประเมิน มีค่าระดับคะแนนที่ 1.67 และหลังการประเมินมีค่าระดับค่าคะแนนที่ 2.92 เพิ่มขึ้นร้อยละ 74.85 ทั้งนี้ได้เสนอแนวทางในการปรับปรุงการเพิ่มประสิทธิภาพการเลี้ยงโคเนื้อขุนให้กับกลุ่มวิสาหกิจชุมชนโดยการพัฒนาความรู้ ความเข้าใจและการนำเทคโนโลยีเข้ามาช่วยสนับสนุนการเลี้ยง รวมถึงส่งเสริมการรวมกลุ่มระหว่างเกษตร ผู้ซื้อ และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเลี้ยงโคเนื้อขุนให้ได้ตามมาตรฐานและคุณภาพที่ต้องการ