การจัดการการตลาด การผลิต และโซ่อุปทานการปลูกกล้วยหอมของกลุ่มเกษตรกร ป่าตึง - ริมกก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย

ผู้แต่ง

  • ชยากร พุทธกําเนิด คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • นคร ไชยวงศ์ศักดา คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • ขวัญเรือน สินณรงค์ คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • นิศารัตน์ ไชยวงศ์ศักดา สำนักวิชาบัญชี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • ธัญพร ฟุ้งเฟื่อง คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • สุทธดา ขัตติยะ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษาสภาพทั่วไปของระบบการปลูก การตลาดของกล้วยหอมในชุมชนป่าตึง-ริมกก เขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย และ 2) ศึกษาโซ่อุปทานของกล้วยหอมในเขตอำเภอเมืองจังหวัดเชียงรายและส่งเสริมการปลูกกล้วยหอมให้แก่ประชาชนที่มีความสนใจที่จะปลูกกล้วย รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้วิธีการการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-Depth Interview) มีวิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบไม่ใช้ทฤษฎีความน่าจะเป็น (Non-Probability Sampling)  และเป็นการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sampling) จำนวน 10 คน ผลการวิจัย พบว่าเกษตรกรมีช่องทางการจำหน่ายอยู่ 2 ช่องทาง คือวางขายหน้าร้านของตนเอง คิดเป็นร้อยละ 90  กับขายส่งให้กับพ่อค้าคนกลางคิดเป็นร้อยละ 10 แต่เนื่องจากปัจจุบันผลผลิตลดลง และไม่มีการรวมกลุ่มกันเพื่อวางแผนการผลิต เพื่อให้ผลผลิตออกมาในช่วงเวลาเดียวกัน จึงไม่สามารถมีผลผลิตที่เพียงพอต่อการขายส่งให้พ่อค้าคนกลาง ทำให้เกิดการขนส่งไม่เต็มคันรถ  และต้นทุนในการปลูกกล้วยหอมเมื่อคิดกำไร (ขาดทุน) ต่อไร่จะพบว่ากำไรสูงสุดอยู่ที่ 23,166 บาทต่อไร่ และขาดทุนสูงสุดอยู่ที่ 29,607 บาทต่อไร่ กำไรต่อไร่ที่สูงเนื่องจากทำการจัดจำหน่ายเอง ทำให้มีรายได้จากการขายที่สูงกว่าขายให้กับพ่อค้าแม่ค้าคนกลาง นอกจากนี้ยังมีรายได้จากการขายหน่อ ส่วนเกษตรกรที่ขาดทุนจะมีสาเหตุมาจาก มีการคิดค่าแรงของเกษตรกรทำให้ในความเป็นจริงเกษตรกรไม่ได้ขาดทุนที่เป็นตัวเงินจริงๆ

เอกสารอ้างอิง

กฤติกา จินาชาญ. (2562). ระบบโซ่อุปทานของกล้วย. ค้นเมื่อ 9 มิถุนายน 2563, จาก: http://www.thailandindustry.com/indus_newweb/articles_preview.php?cid=15966

ทวีศักดิ์ เทพพิทักษ์. (2554). การจัดการโลจิสติกส์และซัพพลายเชน. กรุงเทพฯ: ออฟเซ็ทพลัส จำกัด.

ทวงมาลี พิมพาไช. (2558). การอำนวยความสะดวกทางการค้าตามเส้นทางเชื่อมโยงเศรษฐกิจอาเซียยน: กรณีศึกษา เส้นทาง R3A ผ่าน สปป.ลาว . วารสาร MFU Connexion. 4(1), 142

เพ็ญจันทร์ สุทธานุกูล. (2558). ชุดโครงการวิจัยพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตกล้วยเศรษฐกิจเพื่อเพิ่มปริมาณผลผลิตคุณภาพ คุณภาพผลผลิตและเพิ่มมูลค่าทางการตลาดกล้วย. กรมวิชาการเกษตร.

ภคมน กิจนุสนธิ์. (2559). ความสัมพันธ์ของการจัดการห่วงโซ่อุปทาน การจัดการปฏิบัติการและการจัดการโลจิสติกส์ของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมประเทศไทย. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

มานิตย์ สิงห์ทองชัย. (2561). แนวทางการพัฒนาเครือข่ายตลาดสีเขียวในกระบวนการโลจิสติกส์และโซ่อุปทานสินค้เกษตรปลอดภัยและเกษตรอินทรีย์พื้นที่จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน. 4(1), 8.

ยุทธนา ธรรมเจริญ และคณะ. (2558). การวิเคราะห์พฤติกรรมผู้บริโภค. นนทบุรี: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ศูนย์ธุรกิจสัมพันธ์. (2563). ความท้าทายของกล้วยไทยในตลาดจีน. ค้นเมื่อ 9 มิถุนายน 2563, จาก:

https://globthailand.com/china-20022020/

ศูนย์สารสนเทศการเกษตร สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. (2559). ค้นเมื่อ 19 กันยายน 2559, จาก: http://www.oae.go.th

สถาบันวิจัยพืชสวน. (ม.ป.ป.). ยุทธศาสตร์การพัฒนางานวิจัยกล้วย พ.ศ. 2559 – 2563. ค้นเมื่อ 19 กันยายน 2559, จาก: www.doa.go.th/hort/images/stories /strategyplanthort/ strategybanana.doc

สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2562). สศก. แจงต้นทุนสินค้าเกษตรสำคัญ ปี 62. ค้นเมื่อ 9 มิถุนายน 2563, จาก: https://www.technologychaoban.com/bullet-news-today/article_113937

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-12-09