กลยุทธ์การตลาดโซเชียลมีเดียที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าในเว็บไซต์ช้อปปี้ ในยุควิกฤติโควิด-19
คำสำคัญ:
โซเชียลมีเดีย, ระดับการตัดสินใจซื้อ, Shopeeบทคัดย่อ
สถานการณ์ไวรัสโควิด-19 ส่งผลให้ผู้บริโภคมุ่งเป้าสู่การซื้อสินค้าทางออนไลน์ และคาดการณ์ว่าธุรกิจนี้จะกลายเป็นธุรกิจหลักต่อไปในอนาคต งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลยุทธ์โซเชียลที่ส่งผลต่อ
การตัดสินใจซื้อสินค้าจากเว็บไซต์ช้อปปี้ (Shopee) ในช่วงวิกฤติโควิด-19 ของผู้ที่ทำงานจากที่บ้าน
(work from home) ที่อาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงปริมาณ โดยมีแบบสอบถามออนไลน์เป็นเครื่องมือการวิจัย เพื่อสำรวจประชากรกลุ่มผู้บริโภคสินค้าออนไลน์จากเว็บไซต์ช้อปปี้ จำนวน 400 คน ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยส่วนผู้บริโภคด้านเพศที่แตกต่างกัน มีผลต่อระดับการตัดสินใจซื้อสินค้าในเว็บไซต์ช้อปปี้ และกลยุทธ์การตลาดด้านโซเชียลมีเดียได้แก่ เฟซบุ๊ก อินสตาแกรม ยูทูป มีผลต่อระดับ
การตัดสินใจซื้อสินค้าบนเว็บไซต์ช้อปปี้ ในยุควิกฤติโควิด 19 ของลูกค้าในเขตกรุงเทพมหานคร และพฤติกรรมการใช้สื่อโซเชียลมีเดียของกลุ่มตัวอย่างพบว่า ส่วนใหญ่เข้าถึงสื่อโซเชียลมีเดีย เฉลี่ยวันละ 3-4 ชั่วโมง
สื่อโซเชียลที่ใช้บ่อยที่สุด คือ เฟซบุ๊ก ซึ่งมีการรับรู้หรือพบเห็นการโฆษณาของช้อปปี้ ผ่านสื่อเฟซบุ๊กมากที่สุด ผลการวิจัยนี้สามารถนำไปปรับการโฆษณาผ่านสื่อโซเชียลมีเดีย ให้เหมาะกับพฤติกรรมการใช้สื่อโซเชียลมีเดียของกลุ่มเป้าหมาย เพื่อกระตุ้นการตัดสินใจซื้อเพิ่มเป็นการเพิ่มยอดขาย เพราะเป็นสื่อโซเชียลมีเดียมีค่าใช้จ่ายน้อยกว่าสื่ออื่น ๆ เข้าถึงกลุ่มเป้าหมาย และวัดผลได้รวดเร็ว
เอกสารอ้างอิง
กัลยรัตน์ โตสุขศรี. (2552). พฤติกรรมและปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อแชมพูสระผม "แพนทีน โปร-วี". หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
เกวลี เพ็ชรเนียม. (2560). สื่อโฆษณาการตลาดดิจิตอลที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าของผู้บริโภคในเขต กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
จรัสกร วรวสุนธรา. (2559). การสื่อสารการตลาดดิจิทัลบนเส้นทางการการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคที่ส่งผลต่อ การซื้อสินค้าประเภทแฟชั่นผ่านเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ณัฐจิตต์ วลัยรัตน์. (2562). Marketeer Forum: e-Commerce is Now ภาพรวม e-Commerce ไทยไปถึงไหน. ค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2562, จาก: https://marketeeronline.co/archives/108485.
ณัฐนี คงห้วยรอบ. (2559). การสื่อสารการตลาดแบบดิจิทัลที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์บนเว็บไซต์ LAZADA ในกรุงเทพมหานคร, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ณัฐกานต์ ภูเอี่ยม และภักดี มานะหิรัญเวท. (2557). ปัจจยัที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเฟอร์นิเจอร์ชุดคครัวนำเข้าของผบู้ริโภค. วารสารบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลยัอุบลราชธานี, 3(6), 19-35.
นราธิป ภักดีจันทร์. (2558). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการซื้อสินค้าโอทอป ของกลุ่มวัยรุ่นในเขต อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน. 1(2), 55-64.
ประชาชาติธุรกิจ. (2562). อีคอมเมิร์ซไทยโตไม่หยุด “สพธอ.” เผยผลสำรวจ ปี 61 โต 14% ทะลุ 3.15 ล้านล้านบาท คาดปีนี้บูมอีก 20%. ค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2562, จาก: https://www.prachachat.net
/ict/news 285669 .
ปิยมาภรณ์ ช่วยชูหนู. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านทางสังคมออนไลน์. การค้นคว้าอิสระหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พิชา วิสิทธิ์พานิช, ศิริพร อินโห้, ลักษมี งามมีศรี และจิรพร จรบุรี. (2562). การศึกษาห่วงโซ่คุณค่าในการผลิตและการตลาดผลิตภัณฑ์แปรรูปจากปลาเชิงพาณิชย์ในพื้นที่จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวทิยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน, 5(2), 89-100.
ภัทราวดี กุฏีศรี. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อกาตัดสินใจ ซื้อสินค้าประเภทเครื่องสำอางผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ (e-Commerce) ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลราชบุรี.
เมธชนัน สุขประเสริฐ. (2558). ปัจจัยจากการใช้สื่อออนไลน์ยูทูปที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อสินค้าของผู้บริโภคในประเทศไทย กรณีศึกษาบิวตี้บล็อกเกอร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
รุจิเรข ศรีแสนสุข. (2559). การศึกษาถึงโซเชียลมีเดียที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อรถยนต์ของประชากรในกรุงเทพมหานคร กรณีศึกษา : รถยนต์นั่งยี่ห้อโตโยต้า, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
รมิตา สกุลนี และบรรดิษฐ พระประทานพร. (2563). การศึกษาปจจัยของสวนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลตอความจงรักภักดีของลูกคารานโชหวยในตําบลตลาดขวัญจังหวัดนนทบุรี. วารสารวิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน, 6(1), 5-15.
ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์, และอัจฉรา ชำนิประศาสน์. (2547). ระเบียบวิธีวิจัย. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดีการพิมพ์.
วรรษมน อินทรสกุล. (2557). อิทธิพลของอินสตาแกรมบุคคลที่มีชื่อเสียงต่อพฤติกรรมการบริโภคสินค้าแฟชั่นออนไลน์. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
วันเพ็ญ พุทธานนท์. (2563). ‘ETDA’ แนะพลิกวิกฤติเป็นเงิน ขายของออนไลน์อยู่บ้านช่วงโควิด-19. ค้นเมื่อ 9 เมษายน 2563, จาก: https://www.thebangkokinsight.com/326745/.
วิภาวรรณ มโนปราโมทย์. (2556). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านสังคมออนไลน์ (อินสตาแกรม) ของประชากรในกรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
สหเทพ เพ็ชรเกลี้ยง. (2554). การโฆษณาผ่านระบบอินเทอร์เน็ตที่มีผลต่อการรับรู้ตราสินค้าของผู้บริโภคในประเทศไทย. หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (2563). ETDA แนะพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสขายของออนไลน์อยู่บ้านนั่งนับเงินช่วงโควิด-19. ค้นเมื่อ 3 เมษายน 2563, จาก: https://bit.ly/308Eeke.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2562). ETDA เผยมูลค่า e-Commerce ไทยโตต่อเนื่อง ยอดปี 2561 พุ่งสูง 3.2 ล้านล้านบาท. ค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2562, จาก: https://bit.ly/2P0DmrA.
อาลิสา พุ่มปรีชา, ธงชัย พงศ์สิทธิกาญจนา และวิศิษฐ ฤทธิบุญไชย. (2560). แนวทางการพัฒนาส่วนประสมการตลาดพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ผลิตภัณฑ์สุขภาพและความงามเพื่อสร้างความภักดีในตราสินค้า. วารสารวิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน, 3(1), 80-93.
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. (3rd ed.). New York: John Wilay & Sons.
