02 การประยุกต์ใช้รูปแบบการเรียนการสอนแบบกระตือรือร้นสำหรับนักศึกษา ระดับมหาบัณฑิต ในมหาวิทยาลัยเอกชน

บทคัดย่อ

การวิจัยการประยุกต์ใช้รูปแบบการเรียนการสอนแบบกระตือรือร้นสำหรับนักศึกษาระดับมหาบัณฑิต
ในมหาวิทยาลัยเอกชน โดยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการเรียนการสอนแบบ
กระตือรือร้น 2) เพื่อหาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนด้วยรูปแบบการเรียนการสอนแบบกระตือรือร้น และ
3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของรูปแบบการเรียนการสอนแบบกระตือรือร้น เป็นการ
วิจัยเชิงปริมาณ ผู้วิจัยได้ทำการเก็บข้อมูลจากการจัดการเรียนการสอนจากกลุ่มตัวอย่างที่ทำการเรียนการสอน
แบบกระตือรือร้นในห้องเรียนรายวิชาการจัดการโลจิสติกส์ขั้นสูง ในมหาวิทยาลัยเอกชนจำนวน 52 คน โดยวิธี
เลือกแบบเจาะจง สถิติที่ใช้ t-test การวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย (Mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard
Deviation : SD)
ผลการวิจัยพบว่าผลการประเมินความพึงพอใจของผู้เรียนที่ผ่านการเรียนการสอนแบบกระตือรือร้น ด้าน
เกี่ยวกับความพึงพอใจในรูปแบบการเรียนการสอนเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 4.63, SD = 0.53)
ด้านเกี่ยวกับความพึงพอใจสภาพแวดล้อมในการเรียนการสอน เฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 4.77,
SD = 0.43) และด้านเกี่ยวกับความพึงพอใจในประโยชน์ที่ได้รับ เฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 4.70,
SD = 0.25) รองลงมาเป็นข้อช่วยใหเ้ กิดการเรียนรไู้ ดต้ ามวัตถุประสงคก์ ารเรียนร ู้ และขอ้ ชว่ ยใหเ้ กิดประสบการณ์
(Mean = 4.83, SD = 0.38; Mean = 4.63, SD = 0.61) ตามลำดับ
และพบว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนหลังเรียนดีกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 และ
ผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนการสอนแบบกระตือรือร้นอยู่ในระดับ “ดีมาก” อย่างไรก็ตาม ความพึงพอใจ
ต่อการเรียนมีความสัมพันธ์กันกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05