แนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการด้านดิจิทัลผ่านแอปพลิเคชันประกันสังคม (SSO Plus) ของสำนักงานประกันสังคมอำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยแบบผสานวิธีครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณภาพการให้บริการด้านดิจิทัลผ่าน แอปพลิเคชันประกันสังคม (SSO Plus) ของสำนักงานประกันสังคมอำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นต่อคุณภาพการให้บริการจำแนกตามลักษณะส่วนบุคคล 3) ศึกษาปัจจัยการยอมรับเทคโนโลยีที่มีความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลต่อคุณภาพการให้บริการ และ 4) ศึกษาแนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการด้านดิจิทัลผ่านแอปพลิเคชันประกันสังคม (SSO Plus) กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ประกันตนตามมาตรา 39 ที่เคยใช้แอปพลิเคชัน SSO Plus อย่างน้อย 1 ครั้ง จำนวน 384 คน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 8 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การถดถอยเชิงพหุคูณ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า คุณภาพการให้บริการด้านดิจิทัลผ่านแอปพลิเคชัน SSO Plus โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านความน่าเชื่อถือ ด้านสิ่งที่จับต้องได้ ด้านความมั่นใจ ด้าน การตอบสนอง และด้านความเห็นอกเห็นใจ ประชาชนที่มีอายุและระดับการศึกษาต่างกันมีความคิดเห็นต่อคุณภาพการให้บริการแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ปัจจัยการยอมรับเทคโนโลยีด้านการรับรู้ประโยชน์ การรับรู้ความง่ายในการใช้งาน ความเชื่อมั่นต่อระบบ และบรรทัดฐานทางสังคม มีความสัมพันธ์ เชิงเหตุ-ผลต่อคุณภาพการให้บริการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่ด้านทัศนคติต่อการใช้งานไม่มีความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผล ทั้งนี้แนวทางการพัฒนาควรมุ่งพัฒนาระบบให้มีความถูกต้อง รวดเร็ว ปลอดภัย ใช้งานง่าย รองรับผู้ใช้ทุกกลุ่ม และตอบสนองต่อความต้องการของผู้ใช้บริการได้อย่างเหมาะสม
คำสำคัญ: คุณภาพการให้บริการ, แอปพลิเคชันประกันสังคม (SSO Plus), ปัจจัยการยอมรับเทคโนโลยี
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิตติพันธุ์ จันทร์สละ และรวิดา วิริยกิจจา. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับการใช้บริการพิสูจน์และยืนยัน ตัวตนด้วยวิธีอิเล็กทรอนิกส์ (Digital ID) ของพนักงานธนาคารอาคารสงเคราะห์สำนักงานใหญ่. ใน เอกสารประกอบการประชุมนำเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติ ครั้งที่ 14 (หน้า 1543–1553). มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
ฐิตินันท์ รอดไพร และรัฐชาติ ทัศนัย. (2566). คุณภาพการให้บริการผ่านระบบแอปพลิเคชันเป๋าตังของประชาชน ในเขตพื้นที่อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 14(2), 109–127.
ปาลิดา ศิลปชำนาญ. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความพึงพอใจในการใช้แอปพลิเคชัน SSO Connect ของ ผู้ประกันตนมาตรา 39. การค้นคว้าอิสระวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ภัทราวดี โพธิเหาะ, นุกูล ชิ้นฟัก และนิวัตน์ สวัสดิ์แก้ว. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการให้บริการของ เทศบาลนครยะลาผ่านยะลา โมบาย แอปพลิเคชัน. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 1181–1194.
ศิริวรรณ พรมนิ่ม. (2567). ประสิทธิภาพการใช้งานแอปพลิเคชัน ThaID ด้านงานทะเบียนออนไลน์: กรณีศึกษา สำนักทะเบียนอำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท. การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมศักดิ์ สุกทัน. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้บริการภาครัฐผ่านรูปแบบแอปพลิเคชันของหน่วยงานรัฐในกลุ่มคน วัยทำงาน พื้นที่กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารรัฐกิจและกิจการ สาธารณะ, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล. (2567). พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 และแนวปฏิบัติการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล. สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล.
สำนักงานพาณิชย์จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. (2567). รายงานสถานการณ์เศรษฐกิจจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ประจำปี 2567. กระทรวงพาณิชย์.
สำนักงานประกันสังคม. (2567). รายงานประจำปีสำนักงานประกันสังคม พ.ศ. 2567. กระทรวงแรงงาน.
สำนักงานแรงงานจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. (2567). รายงานสถานการณ์แรงงานจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ไตรมาส 1/2567. กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด สำนักงานแรงงานจังหวัดประจวบคีรีขันธ์.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2562). พระราชบัญญัติการบริหารงานและการให้บริการภาครัฐ ผ่านระบบดิจิทัล พ.ศ. 2562.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). รายงานฉบับสมบูรณ์: สำรวจการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ใน ครัวเรือน พ.ศ. 2567. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
Al-Naimat, A. M. (2024). The impact of service quality on citizen engagement in e-government. International Journal of Advanced and Applied Sciences, 11(10), 99–104. https://doi.org/10.21833/ijaas.2024.10.011
Best, J. W. (1977). Research in education (3rd ed.). Prentice Hall.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.
DeLone, W. H., & McLean, E. R. (2003). The DeLone and McLean model of information systems success: A ten-year update. Journal of Management Information Systems, 19(4), 9–30. https://doi.org/10.1080/07421222.2003.11045748
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340. https://doi.org/10.2307/249008
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1988). SERVQUAL: A multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Retailing, 64(1), 12–40.
Pham, L., Limbu, Y. B., Le, M. T. T., & Nguyen, N. L. (2023). E-government service quality, perceived value, satisfaction, and loyalty: Evidence from a newly emerging country. Journal of Public Policy, 43(4), 812–833. https://doi.org/10.1017/S0143814X23000296
OECD. (2022). Open and Connected Government Review of Thailand. Retrieved November 8, 2025, from https://www.oecd.org/en/publications/open-and-connected-government- review-of-thailand_e1593a0c-en.html
United Nations, Department of Economic and Social Affairs. (2024). United Nations E- Government Survey 2024: Accelerating digital transformation for sustainable development. United Nations. Retrieved November 8, 2025, from https://publicadministration.un.org/egovkb/en-us/Reports/UN-E-Government-Survey-2024
Venkatesh, V., & Davis, F. D. (2000). A theoretical extension of the technology acceptance model: Four longitudinal field studies. Management Science, 46(2), 186–204. https://doi.org/10.1287/mnsc.46.2.186.11926
