การพัฒนาครูภาษาอังกฤษโดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อการพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนของโรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาครูภาษาอังกฤษเพื่อการพัฒนาทักษะการพูดของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ โดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ และพัฒนาทักษะการพูดของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ กลุ่มเป้าหมายในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/1, 5/3 และ 5/5 โรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ จำนวน 106 คน และครูผู้สอนวิชาภาษาอังกฤษ โรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ จำนวน 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ คู่มือการพัฒนาครูภาษาอังกฤษโดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อการพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนของโรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า ผลการพัฒนาครูภาษาอังกฤษเพื่อการพัฒนาทักษะการพูดของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ โดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ พบว่า การพัฒนาครูภาษาอังกฤษเพื่อการพัฒนาทักษะการพูดของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ โดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพมีความสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ และผลพัฒนาทักษะการพูดของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/1, 5/3 และ 5/5 โรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ พบว่า จากนักเรียนทั้งหมด 106 คน มีนักเรียนที่ได้คะแนนในระดับ 4 จำนวน 68 คน ระดับ 3 จำนวน 38 คน ค่าเฉลี่ย 3.67 และค่า S.D 0.46
ข้อค้นพบจากการวิจัย พบว่า การพัฒนาครูภาษาอังกฤษเพื่อการพัฒนาทักษะการพูดของนักเรียน โรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ โดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ทำให้ครูสามารถสอนนักเรียนให้ใช้ภาษาอังกฤษได้อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้นควรมีการส่งเสริมด้านการพัฒนาครูเพื่อนำไปพัฒนาทักษะการพูดของนักเรียนต่อไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กุลรตี ทับทิมทอง. (2565). รูปแบบการพัฒนาครูเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียนโดยใช้
กระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ โรงเรียนทับสะแกวิทยา จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. (วิทยานิพนธ์
ครุศาสตรมหาบัณฑิต) คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
ดียู ศรีนราวัฒน์และคณะ. (2558) . ภาษาและภาษาศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นันทวัน หมุดปิน. (2557). ผลของบีสลิมโมเดลเสริมด้วยกิจกรรมบทบาทสมมติต่อความสามารถในการพูด
ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต) คณะครุศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
บังอร เสรีรัตน์. (2560). รูปแบบการสร้างชุมชนการเรียนรู้เชิงวิชาชีพเพื่อส่งเสริมชุดความคิดเกี่ยวกับการสอน
ของครูประถมศึกษา. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 17(1), 115-122
บุญชัย ตั้งอุทัยสุข. (2562). การพัฒนารูปแบบชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงาน
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
วิจารณ์ พานิช. (2556). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์. พิมพ์ครั้งที่ 3 .กรุงเทพมหานคร.ฝ่ายโรงพิมพ์
บริษัทตถาตา พับลิเคชั่น.
แสงระวี ดอนบัวแก้ว. (2558). ภาษาศาสตร์สำหรับครูสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.