ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการสอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการสอนภาษาอังกฤษ 2) ศึกษาระดับคุณภาพการสอนภาษาอังกฤษ และ 3) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการสอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูผู้สอน ปีการศึกษา 2567 จำนวน 278 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามเกี่ยวกับปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการสอนภาษาอังกฤษ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามออนไลน์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการสอนภาษาอังกฤษ และระดับคุณภาพการสอนภาษาอังกฤษโดยรวมอยู่ในระดับมาก นอกจากนี้ ปัจจัยด้านนักเรียนและด้านการบริหารจัดการสามารถร่วมกันพยากรณ์คุณภาพการสอนภาษาอังกฤษได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีอิทธิพลเชิงบวกต่อคุณภาพการสอนภาษาอังกฤษ ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่า การพัฒนาคุณภาพการสอนภาษาอังกฤษจำเป็นต้องส่งเสริมทั้งด้านผู้เรียนและการบริหารจัดการของสถานศึกษาอย่างเป็นระบบ เพื่อยกระดับสมรรถนะการสื่อสารภาษาอังกฤษของผู้เรียนให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากลและการเปลี่ยนแปลงในศตวรรษที่ 21
คำสำคัญ: ปัจจัย, คุณภาพการสอนภาษาอังกฤษ, โรงเรียนประถมศึกษา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เกษศิรินทร์ โสมคง, มะลิวัลย์ โยธารักษ์ และวันฉัตร ทิพย์มาศ. (2563). กลยุทธ์การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ ภาษาอังกฤษของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาขนอม สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4. วารสาร มจร อุบล ปริทรรศน์, 5(1), 320-332.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
คณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี พ.ศ.2561-2580. http://www.rat chakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2561/A/082/T_0001.PDF.
จิรดา เอื้อศิริวัฒนะชัย. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของการสอนภาษาอังกฤษตามแนวการสอนเพื่อการสื่อสารในประเทศไทย. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี. 3(1), 79-91.
จุฑาทิพย์ วรโชติโรจนวงษ์ และประกอบ คุณารักษ์. (2566). ข้อเสนอแนวทางการจัดการศึกษา ภาษาอังกฤษที่สนับสนุนทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนมัธยมศึกษา. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ. 17(3), 23-39.
ธนพล พรมโอก และศักดิ์ชัย นิรัญทวี. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการสอนภาษาอังกฤษใน ทัศนะของครูภาษาอังกฤษโรงเรียนมัธยมศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 12(2), 259-271.
ธิษณา ศรัทธารัตน์ธนา. (2564). การจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในวิถีชีวิตใหม่ในบริบท การศึกษาของประเทศไทย. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 20(3), C1-C15
นูซูลฮานานี ดาแม่, อารีผีน เทพลักษณ์, อิสะมะแอ มะเระและจร ประสงค์สุข. (2568). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาในการส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนวิชาภาษาอังกฤษที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญตามความคิดเห็นของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 1. วารสารรัชต์ภาคย์, 19(63), 388-405.
พระมหาบัณฑิต ปณฺฑิโต ครองบัวบาน. (2567). ปัญหาการเรียนภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 21. วารสารธรรมเพื่อชีวิต, 30(1), 43-57.
รินทร์ฤดี ภัทรเดช และปัญญเดช พันธุวัฒน์. (2563). การวิเคราะห์งานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการเรียน การสอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. 17(1), 21-40.
วิจิตรา นะวงศ์, กานดา สกุลธนะศักดิ์ มัวร์ และ วิสุทธิ์ วิจิตรพัชราภรณ์. (2562). แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษตามกรอบมาตรฐานความสามารถด้าน ภาษาอังกฤษที่เป็นสากลสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1 และ 2. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 16(30).
วิลาวัลย์ โพธิ์ทอง, อมลวรรณ วีระธรรมโม และมนตรี แย้มกสิกร. (2566). การวิเคราะห์ปัญหาการ จัดการเรียนการสอนเพื่อนำสู่การยกระดับคุณภาพการศึกษา. วารสารวิจัย มข. สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (ฉบับบัณฑิตศึกษา). 11(3), 13-26.
สถาพร สมอุทัย, ดวงใจ สีเขียว และลัดดา หวังภาษิต. (2566). การพัฒนาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ สมรรถนะการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษของครูผู้สอนระดับชั้นประถมศึกษา 1. วารสารวิจัยวิชาการ, 6(4), 341-358.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2. (2565). แผนปฏิบัติการประจำปี งบประมาณ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2. https://www.pbi2.go.th/web/
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2557). แนวปฏิบัติตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่อง นโยบายการปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ. https://academic.obec.go.th /download/obec_book_teacher/basic_education_core_curriculum/051-024%20_ Nayobai%20Kan%20Patirup%20Kan%20Rian%20Kan% 20Son%20Phasa%20Angkrit.pdf
Altbach, P. G. (2013). The internationalization of higher education: Motivations and realities. Journal of Studies in International Education, 17(1), 5-9.
Crystal, D. (2003). English as a Global Language (2nd ed.). Cambridge University Press.
Darling-Hammond, L., Flook, L., Cook-Harvey, C., Barron, B., & Osher, D. (2021). Implications for educational practice of the science of learning and development. Applied Developmental Science, 25(2), 97-140.
Graddol, D. (2006). English Next. Retrieved from https://www.britishcouncil.org/english.
Grow, G. (1991). Teaching learners to be self-directed: A stage approach. Adult Education Quarterly, 41(3), 125-149.
House, J. (1999). Misunderstanding in intercultural communication: Interactions in English as a lingua franca and the myth of mutual intelligibility. In S. Sarangi (Ed.), Culturally Speaking: Managing Rapport Through Talk Across Cultures (pp. 73–88). Oxford University Press.
Leino, K., Nissinen, K., & Sirén, M. (2022). Associations between teacher quality, instructional quality and student reading outcomes in Nordic PIRLS 2016 data. Large-Scale Assessments in Education, 10(1), 25.
Mercer, S., & Dörnyei, Z. (2022). Engaging Language Learners in Contemporary Classrooms. TESOL Journal, 13(1), 1–4.
Thomas, W. P., & Reinders, H. (2021). Pursuing the dream: Developing Equity and Excellence in Bilingual Education. Caslon Publishing.
Littlewood, W. (1981). Communicative Language Teaching: An Introduction. New York: Cambridge University Press
