การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำการเปลี่ยนผ่านดิจิทัลของผู้บริหารมหาวิทยาลัย ในกำกับของรัฐในภาคใต้ของประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์องค์ประกอบภาวะผู้นำการเปลี่ยนผ่านดิจิทัล 2) พัฒนารูปแบบภาวะผู้นำการเปลี่ยนผ่านดิจิทัล และ 3) ตรวจสอบและประเมินรูปแบบภาวะผู้นำการเปลี่ยนผ่านดิจิทัลของผู้บริหารมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐในภาคใต้ เป็นการวิจัยและพัฒนา โดยการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ที่ปฏิบัติงานในมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐในภาคใต้ 3 แห่ง จำนวน 400 คน สุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เครื่องมือวิจัย คือ แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ .957 สถิติวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การตรวจสอบความสัมพันธ์ของตัวแปร สถิติ Bartlett’s Test of Sphericity ค่าไอแกน ร้อยละของความแปรปรวน และค่าร้อยละความแปรปรวนสะสม ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ ผู้บริหารที่ปฏิบัติงานในมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐในภาคใต้ จำนวน 9 คน เลือกผู้ให้ข้อมูลหลักแบบเจาะจง ใช้แบบสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญและแบบสนทนากลุ่มเป็นเครื่องมือวิจัย วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลวิเคราะห์ข้อมูล พบว่า องค์ประกอบภาวะผู้นำการเปลี่ยนผ่านดิจิทัลของผู้บริหารมหาวิทยาลัย ได้แก่ การขับเคลื่อนด้วยดิจิทัลเพื่อความคล่องตัว การสร้างวัฒนธรรมดิจิทัล การรู้ และความสามารถในการใช้ดิจิทัล การบริหารทรัพยากรและการลงทุนเชิงกลยุทธ์ การสื่อสารดิจิทัลและมีจริยธรรมในการใช้ดิจิทัล การสร้างแบรนด์ดิจิทัลสู่สากลและการสร้างเครือข่าย การคิดเชิงวิสัยทัศน์และกลยุทธ์ดิจิทัล และผลลัพธ์ของการเปลี่ยนผ่านดิจิทัล เมื่อพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำการเปลี่ยนผ่านดิจิทัลของผู้บริหารมีความถูกต้องและเหมาะสม ประกอบด้วย 6 ส่วน ได้แก่ ชื่อรูปแบบ หลักการของรูปแบบ วัตถุประสงค์ของรูปแบบ องค์ประกอบของรูปแบบ วิธีดำเนินการพัฒนา และเงื่อนไขสู่ความสำเร็จ สำหรับการตรวจสอบและประเมินรูปแบบภาวะผู้นำการเปลี่ยนผ่านดิจิทัลของผู้บริหารมีความเป็นไปได้และเป็นประโยชน์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฤษดา ผ่องพิทยา และคณะ. (2567). องค์ประกอบภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(4), 411-424.
กานตเชษฐ์ ถาคำ. (2568). การพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างความสามารถการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ของครูสู่คุณภาพผู้เรียนโรงเรียนฟากกว๊านวิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพะเยา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 12(11), 61-74.
ฉัตรชนก เฮงสุโข และกรรณิการ์ บุญขาว. (2568). การพัฒนารูปแบบและวิธีการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่สอดคล้องกับลักษณะการเรียนรู้ของผู้เรียนสังกัดโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนจังหวัดบึงกาฬ. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 12(12), 59-70.
ชนสิทธิ์ สิทธิ์สูงเนิน และคณะ. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยกิจกรรมเป็นฐานร่วมกับเทคโนโลยีเพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรและผลงานสร้างสรรค์สำหรับนักเรียน. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์ (มสป.), 24(2), 146-159.
ชำนาญ ปาณาวงษ์. (2563). ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพจากแนวคิดทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: กู๊ดเฮด พริ้นติ้ง แอนด์ แพคเกจจิ้ง กรุ๊ป.
ทวีสันต์ วิชัยวงษ์ และคณะ. (2565). การเปรียบเทียบความสำเร็จของภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้นำองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทยที่มีระดับการศึกษาที่แตกต่างกัน. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัย สงขลานครินทร์, 14(2), 321-344.
ทัศนา บุญทอง และคณะ. (2564). การสำรวจระดับประเทศด้านระบบและกลไกจริยธรรมขององค์กรพยาบาลตามการรับรู้ของหัวหน้าพยาบาล. วารสารสภาการพยาบาล, 36(3), 45-61.
ธิดารัตน์ ประจักษ์. (2568). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสหวิทยาการเพื่อการบริหารการพัฒนาที่ยั่งยืน. มหาวิทยาลัยราชภัฎนครศรีธรรมราช.
นิรัช สุดสังข์. (2559). ระเบียบวิธีวิจัยทางการออกแบบ. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
บรรจบ บุญจันทร์. (2554). โมเดลสมการโครงสร้างภาวะผู้นำเชิงเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
บุญใจ ศรีสถิตย์นรางกูร. (2550). ระเบียบวิธีการวิจัยทางพยาบาลศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรรษรัตน์ พรมมินทร์ และปรีชา วิหคโต. (2563). การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 5 จังหวัดลพบุรี. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(8), 36-53.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2551). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: เฮาส์ ออฟ เคอร์มิสท์.
ภัคภิญญา ธรรมโชโต และคณะ. (2560). รูปแบบบริหารจัดการระบบสารสนเทศเพื่อสนับสนุนองค์การแห่งการเรียนรู้ตามเกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งชาติ. Veridian E-Journal, Silpakorn University สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 10(2), 79-96.
มณฑาทิพย์ นามนุ. (2561). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ยุทธ ไกยวรรณ์. (2556). การวิเคราะห์สถิติหลายตัวแปรสำหรับงานวิจัย. กรงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สัญญา พงษ์ศรีดา. (2561). การพัฒนาทักษะการสอนของครูพันธุ์ใหม่ในยุคไทยแลนด์ 4. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 2(1), 73-82.
สายฝน สวัสดิ์เอื้อ. (2566). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา ประถมศึกษาขนาดเล็กในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579 กระทรวงศึกษาธิการ. เรียกใช้เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2569 จาก https://www.onec.go.th/index.php/book/BookView/1540
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 - 2570). เรียกใช้เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2569 จาก https://shorturl.asia/R8Q0Y
สุกัญญา แช่มช้อย. (2558). ภาวะผู้นำทางเทคโนโลยี: การนำเทคโนโลยีสู่หองเรียนและโรงเรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 16(4), 216-224.
อนุพงษ์ กิคอม และประมุข ชูสอน. (2567). ภาวะผู้้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อครูนวัตกร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 7(22), 91-102.
Christensen, L. B. et al. (2015). Research methods, design, and analysis. (12th ed.). United States of America: Pearson Education.
Creswell, J. W. & Báez, J. C. (2021). 30 essential skills for the qualitative researcher. (2nd ed.). United States of America: SAGE Publications.
Elliott, A. (2017). The culture of AI: Everyday life and the digital revolution. United States of America: Routledge.
Hair, J. F. et al. (1998). Multivariate data analysis. (5th ed.). United States of America: Prentice Hall.
Lee, M. & Gaffney, M. (2008). Leading a digital school: Principles and practice. Australia: Australian Council for Educational Research.
Sheninger, E. C. & Murray, T. C. (2017). Learning transformed: 8 keys to designing tomorrow’s schools, today. United States of America: ASCD.
Sheninger, E. C. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. United States of America: Corwin Press.
Suksaen, K. et al. (2021). Evaluation of guidelines for developing digital leadership of school administrators according to the school development model towards leadership in digital era. Psychology and Education, 58(2), 5802-5808.
Westerman, G. et al. (2014). The nine elements of digital transformation. MIT Sloan Management Review, 55(3), 1-6.
