THE DEVELOPMENT OF CHINESE BASIC VOCABULARY MEMORIZATION ABILITY USING GAME-BASED LEARNING OF SECOND-YEAR PRIMARY SCHOOL STUDENTS

Main Article Content

Nattawan Limpradit
Prapas Panjiang

Abstract

This research aimed to: 1) Compare the Chinese vocabulary memorization abilities of second-year primary school students before and after game-based learning, and 2) Examine their satisfaction with game-based learning in developing fundamental Chinese vocabulary memorization skills. The research is an experimental study. The population consisted of Second-Year Primary School Students in the Thai Muang Subdistrict. The sample group consisted of 28 second-year primary school students from Thai Muang Municipality Kindergarten School (People's Unity), selected through cluster random sampling using the classroom as the sampling unit. The research tools included 1) A lesson plan for developing Chinese vocabulary memorization, 2) A vocabulary memorization assessment, and 3) a satisfaction questionnaire on game-based learning. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and dependent t-test for hypothesis testing. The findings revealed that the students' Chinese vocabulary memorization abilities after game-based learning were significantly higher than before at the .01 level. Additionally, the students' satisfaction with game-based learning for improving Chinese vocabulary memorization was at the highest level of satisfaction (equation = 4.57, S.D. = 0.12). after the intervention. When considering each aspect, it was found that students were most satisfied with the content, followed by teachers, teaching activities, and teaching media.

Article Details

How to Cite
Limpradit, N. ., & Panjiang, P. . (2025). THE DEVELOPMENT OF CHINESE BASIC VOCABULARY MEMORIZATION ABILITY USING GAME-BASED LEARNING OF SECOND-YEAR PRIMARY SCHOOL STUDENTS. Journal of MCU Nakhondhat, 12(5), 1–11. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/288318
Section
Research Articles

References

กลุ่มงานบริหารวิชาการ โรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลท้ายเหมือง (ประชาชนร่วมใจ). (2566). รายงานผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566. พังงา: โรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลท้ายเหมือง (ประชาชนร่วมใจ).

ฉัตรฑริกา ยุทธิวัฒน์. (2563). การพัฒนาทักษะการฟังและการอ่านคำศัพท์ภาษาจีนใน YCT ระดับ 1 โดยใช้เกม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยรังสิต.

ญัศมีน หวันสนิ. (2565). ผลการสอนคำศัพท์ภาษาอังกฤษต่างวิธีมีต่อความคงทนในการจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นภษร ทิพยวาศรี. (2566). การพัฒนาทักษะการอ่านออกเสียงพินอิน รายวิชาภาษาจีน เรื่อง การทักทาย โดยวิธีการจัดการเรียนรู้แบบเกม นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. ใน สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

นุชจรีย์ สีแก้ว และจิรายุ วงษ์สุตา. (2563). การพัฒนาการอ่านออกเสียงพยัญชนะภาษาจีนโดยใช้เกมบัตรคำพยัญชนะสำหรับ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนเทศบาล 2 วัดทุ่งสวน จังหวัดกำแพงเพชร. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาจีนธุรกิจ. มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์.

บัญญัติ ชำนาญกิจ และนวลศรี ชำนาญกิจ. (2550). ระเบียบวิธีวิจัย. นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). หลักการวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวิริยาสาส์น.

บุญชม ศรีสะอาด. (2561). พื้นฐานการวิจัยการศึกษา. มหาสารคาม: ตักสิลาการพิมพ์.

เมิ่งหยู่ เป่า. (2560). ผลการพัฒนาความสามารถในการอ่านออกเสียงภาษาจีนด้วยวิธีสอนโดยใช้เกมสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. ใน วิทยานิพนธ์คณะศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยบูรพา.

รัตนะ บัวสนธ์. (2562). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ลู่ เซิง. (2553). การพัฒนารูปแบบการสอนการออกเสียงภาษาไทยโดยใช้สัทอักษรและปฏิสัมพันธ์สำหรับนักเรียนชาวจีน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา.

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2556). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ภาษาจีน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ สกสค. ลาดพร้าว.

สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ. (2562). 10 ภาษาที่มีผู้ใช้มากที่สุดในโลก. เรียกใช้เมื่อ 15 กันยายน 2567 จาก https://dept.npru.ac.th/edu2/data/files/20191107140039_20160124140016_PR%2010%20languages.pdf

อาภากร สุวรรณมณี. (2566). ผลของการจัดการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาจีนโดยใช้เกมที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาจีน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. ใน สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.