AN APPLICATION OF THE TEN ROYAL VIRTUES IN SANGHA’S AFFAIRS ADMINISTRATION IN NAKHON SI THAMMARAT PROVINCE (DHAMMAYUT)

Main Article Content

พระครูสุรัตวิหารการ เขมธมฺโม (รอดแก้ว)
พระณัฐพงษ์ ญาณเมธี (ไกรเทพ)
พระณัฐพงษ์ สิริสุวณฺโณ (จันทร์โร)
กันตภณ หนูทองแก้ว
เดชชาติ ตรีทรัพย์

Abstract

The objectives of this thesis were as follows : 1) To study the application of the ten royal virtues in Sangha’s affairs administration in Nakhon Si Thammarat province (Dhammayut). 2) To compare the application of the ten royal virtues in Sangha’s affairs administration in Nakhon Si Thammarat province (Dhammayut) in terms of ages, periods of monkhood, Dhamma educations as differently. The population composed of 4,379 persons in Nakhon Si Thammarat province, sample size according to the table of R.V. Krejcie and D.W.Morgan, at the reliability at 95%, got the sample at the number of 201 persons. and in depth interview with 7 key informants The statistics were used as follows, frequency, percentage, arithmetic mean, standard deviation, t–test, and F-test.


            The results revealed that :


            1) The application of the ten royal virtues in Sangha’s affairs administration in Nakhon Si Thammarat province (Dhammayut) by overviews were at high level, when considered in each aspects from more to less found that the aspect of Dana is the highest mean and follow up the aspect of Avihingsa and the aspect of Akkodha is the lowest mean, respectively.


            2) The comparative results of application of the ten royal virtues in Sangha’s affairs administration in Nakhon Si Thammarat province (Dhammayut) in term of of ages, periods of monkhood, ruling positions, formal education and Dhamma educations found that by overviews for all aspects there are not different as statistical significance at .05.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
เขมธมฺโม (รอดแก้ว)พ., ญาณเมธี (ไกรเทพ)พ., สิริสุวณฺโณ (จันทร์โร)พ., หนูทองแก้วก., & ตรีทรัพย์เ. (2020). AN APPLICATION OF THE TEN ROYAL VIRTUES IN SANGHA’S AFFAIRS ADMINISTRATION IN NAKHON SI THAMMARAT PROVINCE (DHAMMAYUT). Journal of MCU Nakhondhat, 6(10), 5425-5440. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/227496
Section
Research Articles

References

กรมการศาสนา. (2535). พระราชบัญญัติคณะสงฆ์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา.

เชาว์ ไพรพิรุณโรจน์. (2548). ทฤษฎีและการจัดองค์การ. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์.

นนทพรรณ์ ธนบุณยเกียรติ์. (2559). การศึกษาความคิดเห็นของประชาชนในเขตเทศบาลนครพิษณุโลกในการนำหลักทศพิธราชธรรมมาใช้ในการบริหารภาครัฐแนวใหม่. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครอง. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.

บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. (2551). ทศพิธราชธรรมกับพระมหากษัตริยไทย. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอ.พี.กราฟิค ดีไซน์และการพิมพ์ จํากัด.

ประกิต บุญมี สุวัตถิ์ ไกรสกุล จุฑาภรณ์ และคณะ . (2561). ความคิดเห็นของพระสงฆ์ที่มีต่อการบริหารกิจการคณะสงฆ์ : ศึกษากรณี เขตการปกครองคณะสงฆ์ ตำบลท่าไม้ จังหวัดสมุทรสาคร. สยามวิชาการ, 19(33), 31-50.

พระทัศพงศ์ สุทสฺสโน (ยศประสิทธิ์). (2558). ศึกษาวิเคราะห์การใช้หลักทศพิธราชธรรม ในการปกครองคณะสงฆ์ของ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2539). การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: โกมลคีมทอง.

พระธราธร นาถธมฺโม (เทพวรรณ). (2558). การบริหารงานตามหลักทศพิธราชธรรมขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรบัญฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระปลัดวรรณไชย มะยงค์. (2558). การบริหารกิจการคณะสงฆ์โดยหลักทศพิธราชธรรมในจังหวัดชุมพร. ใน วิทยานิพนธ์พุธศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระไพศาล วิสาโล. (2533). พุทธธรรมกับการพัฒนาสังคม. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิโกมลคีมทอง.

ส่งศรี ชมภูวงศ์. (2549). ระเบียบวิธีวิจัย. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

อาจารย์เฉลิมพงศ์ มีสมนัย. (2550). องค์การและการจัดการงานบุคคล. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.