THE COOPERATION STRENGTHENING AND CORRUPT CONTROLLING DONE BY MONKSCIVIL SECTOR AND LOCAL ADMINISTRATIVE ORGANIZATION IN PHETCHABURI PROVINCE

Main Article Content

พระครูอุดมเจติยารักษ์ (ดนัย นรุตฺตโม/สำแดงเดช)
อนุชา พละกุล
ศิริเพ็ญ สุดแสนสง่า
มะลิ ทิพย์ประจง
สุบัน สวัสดิ์ประภา

Abstract

The objectives of this research are for studying and analyzing factors that related the cooperation and controlling corruption by monks, public sectors and local administrative organizations in Phetchaburi province. It is a qualitative research to analyze applied contents from specific important informers such as monks, provincial government as well as local government tally 30 persons. The research was examined by meetings of professionals.


          The research results found that:


  1. Monks are spiritual leaders who have knowledge in both worldly and Dharma. They were well recognized from the Sangha, government officers and public sectors as they were related by religion to the community. Monks proposed an anti-corruption curriculum by using a community unit as a training center to train on righteous facts in both theory and practical methods. For an example; to give advices to the communities, societies and government sectors under the Dharma principles and laws that conform to the various necessities of communities.

  2. Civil sectors should be good citizen that are interested in the community’s problems. They would be complied to the laws and local government regulations as such a local people sector that set up for fraud prevention and control committee which has been recognized by government sectors in order to work together to inspect activities of staff performances, i.e., contests, competitions, esteemed outstanding persons announcements etc. This committee will conform to the inspection of internal auditing system such as meetings, seminars, visits, campaigns, promotions and invitations activities in order to allow people enable to express their roles to participate with government officers to protect for the local benefits.

          3. The local government must comply with laws, rules and regulations, good governance and good customs and traditions. They must refuse the patronage system and beside, to promote a visible merit system, apply knowledge dissemination on laws, set up projects to create fraud prevention and corruption control by a committee to develop, follow up and evaluate their work performances. The procurements and the local works must be openly shown up for public. Also, channels for community participation must be added to offer directions for solving corruption problems. The wrong doers must be disciplined to the law in order to create “Local Honesty, Transparency Government”

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
(ดนัย นรุตฺตโม/สำแดงเดช)พ., พละกุลอ., สุดแสนสง่าศ., ทิพย์ประจงม., & สวัสดิ์ประภาส. (2020). THE COOPERATION STRENGTHENING AND CORRUPT CONTROLLING DONE BY MONKSCIVIL SECTOR AND LOCAL ADMINISTRATIVE ORGANIZATION IN PHETCHABURI PROVINCE. Journal of MCU Nakhondhat, 6(10), 4832-4851. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/214495
Section
Research Articles

References

กฤษฎา บุญชัย วีรบูรณ์ วิสารทสกุล และจตุรงค์ บุณยรัตนสุนทร. (2556). บทบาทของภาคประชาสังคมในการคุ้มครองสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ.

คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริต. (2559). ยุทธศาสตร์ว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตระยะที่ 3 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการทุจริต กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

ดุลยา อัศวกุล. (2557). แนวทางการพัฒนาการปฏิบัติงานของคณะกรรมการธรรมาภิบาลจังหวัด. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.

ประจักษ์ ก้องกีรติ. (2557). ประชาธิปไตย คอร์รัปชั่น และการปฏิรูปประเทศไทย : จะใช้ประชาธิปไตยแก้ปัญหาคอร์รัปชั่นได้อย่างไร. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศ (TDRI).

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2559). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.

พระมหาสุระพงษ์ สุรวํโส (สีหมอก). (2555). ภาวะผู้นำของพระสงฆ์ในการบริหารการพัฒนาชุมชน : กรณีศึกษาพระครูโพธิวีรคุณ วัดโพธิการาม ตำบลโพนสูง อำเภอปทุมรัตน์ จังหวัดร้อยเอ็ด. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการพัฒนาสังคม. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

พระมหาอนุชา สิริวณฺโณ (พละกุล). (2556). การศึกษาพระสงฆ์กับการพัฒนาท้องถิ่น : กรณีศึกษาวัดเทพปูรณาราม ตำบลท่าพระ อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการพัฒนาสังคม. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ภาณินี กิจพ่อค้า ชยพล สุทธิโยธิน และสิริพันธิ์ พลรบ. (2550). การพัฒนาบทบาทการให้ประชาชนและชุมชนมีส่วนร่วมในการป้องกันและแก้ไขปัญหาคอร์รัปชั่นในกระบวนการยุติธรรม : มาตรการคุ้มครองภาคประชาชนที่มีส่วนร่วม. นนทบุรี: สำนักงานกิจการยุติธรรม.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มานะ อิ่มอุดม. (2558). การบริหารตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. ใน สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยสยาม.

ราชกิจจานุเบกษา. (2546). พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ.2546 เล่มที่ 120 ตอนที่ 100 ก. กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.

ราชกิจจานุเบกษา. (2550). พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2550 เล่มที่ 124 ตอนที่ 55 ก. กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2557). สาระสังเขปประเด็นการปฏิรูปประเทศไทยด้านการบริหารราชการแผ่นดิน. กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

อรพินท์ สพโชคชัย. (2541). สังคมเสถียรภาพและกลไกประชารัฐที่ดี. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.