กลยุทธ์การจัดการยกระดับผลิตภัณฑ์ ODOP เครื่องปั้นดินเผา เมืองหนองบก แขวงคำม่วน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและการกำหนดกลยุทธ์การจัดการยกระดับผลิตภัณฑ์ ODOP เครื่องปั้นดินเผา เมืองหนองบก แขวงคำม่วน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว กลุ่มเป้าหมายในการให้ข้อมูล จำนวน 25 คน จำแนกเป็นกลุ่มภาครัฐ จำนวน 5 คน กลุ่มผู้ผลิต จำนวน 5 คน กลุ่มผู้ผลิตที่ไม่ใช่สมาชิก จำนวน 5 คน กลุ่มผู้ซื้อ จำนวน 5 คน และกลุ่มสถานประกอบการ จำนวน 5 คน โดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือการวิจัยใช้เป็นการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง ทำการวิเคราะห์เชิงเนื้อ ผลการวิจัยพบว่า
- ปัญหาด้านการผลิต ได้แก่ 1) ไม่มีการจัดทำแผนยุทธศาสตร์ 2) ขาดลวดลายที่หลากหลาย 3) สถานที่จัดเก็บไม่เพียงพอ 4) เทคโนโลยีการผลิตไม่ทันสมัย 5) ขาดการสนับสนุนจากภาครัฐอย่างต่อเนื่อง และกลยุทธ์ ได้แก่ 1) การจัดอบรมการจัดทำบัญชีรายรับ-รายจ่าย 2) การออกแบบ ดีไซน์ รูปแบบผลิตภัณฑ์ 3) งบประมาณสนับสนุนดอกเบี้ยต่ำ 4) การสร้างโรงเรือนการผลิตตามมาตรฐาน
- ปัญหาด้านการจำหน่าย ได้แก่ 1) ขาดสถานที่จัดวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของชุมชน 2) การสั่งจองในการผลิตเพื่อการจำหน่ายมีมากกว่าความสามารถของกลุ่ม 3) ขาดการควบคุมมาตรฐานผลิตภัณฑ์สินค้าทำให้ไม่มีคุณภาพ และกลยุทธ์การจัดจำหน่าย ได้แก่ 1) เพิ่มช่องทางการจำหน่าย 2) การโฆษณาประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์และ 3) การรวมกลุ่มผลิตภัณฑ์เพื่อจัดงานแสดงสินค้านอกสถานที่
- ปัญหาด้านราคา ได้แก่ 1) ไม่มีการกำหนดราคาผลิตภัณฑ์สินค้าเที่เป็นมาตรฐาน 2) การกำหนดราคาที่ต้องคำนึงถึงต้นทุน 3) ราคาขึ้นอยู่กับการตกลงระหว่างผู้ซื้อและผู้ผลิตเท่านั้น และ 4) ขาดการควบคุมราคา และกลยุทธ์ ได้แก่ กำหนดราคาผลิตภัณฑ์สินค้าตามมาตรฐานสินค้า
- ปัญหาด้านการตลาด ได้แก่ 1) ขาดสถานที่ในการตลาดเพื่อวางจำหน่าย 2) ขาดความพร้อมในการวางจำหน่ายเพราะไม่มีผลิตภัณฑ์เพียงพอ 3) ขาดการประชาสัมพันธ์ทางการตลาดและ 4) ไม่มีเครื่องหมายแสดงผลิตภัณฑ์ และกลยุทธ์ ได้แก่ 1) การวางแผนการตลาดและการสร้างเครือข่ายตลาดผลิตภัณฑ์ทั้งภายในและต่างประเทศ 2) พัฒนาช่องทางการจำหน่ายออนไลน์ 3) จัดหาแหล่งเรียนรู้ด้านการตลาดเพื่อส่งเสริมธุรกิจของชุมชนที่เข้มแข็ง และ 4) การสร้างเครื่องหมายการค้า
- ปัญหาด้านกระบวนการส่งเสริมภาครัฐ ได้แก่ 1) บุคลากรขาดความเชี่ยวชาญ 2) ไม่มีแผนพัฒนาผลิตภัณฑ์สินค้า 3) งบประมาณมีไม่เพียงพอต่อการพัฒนากลุ่ม 4) กำกับ ดูแลผลิตภัณฑ์ให้อยู่ในเกณฑ์เท่านั้น 5) ขาดการฝึกอบรม สัมมนา และศึกษาดูงานและและกลยุทธ์ ได้แก่ 1) การพัฒนาศักยภาพทรัพยากรมนุษย์ 2) การจำหน่ายผลิตภัณฑ์สินค้าเคลื่อนที่ครอบคลุมทุกพื้นที่ 3) สร้างสถานที่จำหน่าย การตลาดและการให้บริการ การท่องเที่ยวผลิตภัณฑ์ของชุมชน และ 4) ส่งเสริม สนับสนุนผลิตภัณฑ์สินค้ามุ่งสู่เกณฑ์ระดับ 5 ดาว
Downloads
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Articles)
Copyright & License
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงอุตสาหกรรมและการค้า. (2022). กองทุนส่งเสริมวิสาหกิจขนาดเล็กและขนาดกลาง (SMEs) สปป. ลาว. นครหลวงเวียงจันทน์: สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว.
กฤษดา จักรเสน. (2563). ยุทธศาสตร์การพัฒนาอินทผลัมอย่างยั่งยืนในประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].
จิรทัศน์ ดาวสมบูรณ์. (2563). การสร้างมูลค่าผลิตภัณฑ์จากภูมิปัญญาท้องถิ่นเครื่องปั้นดินเผาบ้านมอญ ตำบลบ้านแก่ง จังหวัดนครสวรรค์ ภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์. กระแสวัฒนธรรมมหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 22(42), 19–33.
ชลกาญจน์ สถะบดี. (2565). การศึกษาองค์ประกอบทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 กลยุทธ์การตลาดเพื่อเพิ่มศักยภาพผลิตภัณฑ์ชุมชนศิลปะประดิษฐ์และของที่ระลึกเซรามิค โดยใช้ภูมิปัญญาแบบผสมผสานด้วยแบบจำลองธุรกิจ. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1), 174–193.
ธีรกิตินวรัตน ณ อยุธยา. (2558). การตลาดบริการแนวคิดและกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เทศบาลตำบลเชียงเครือ. (2566). ศูนย์ผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผาบ้านเชียงเครือ. http://www.chkr.go.th
นันทกาญจน์ เกิดมาลัย. (2562). ข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์การพัฒนาผลิตภัณฑ์ครามสกลนครสู่สากล [วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ประสพชัย พสุนนท์, และคณะ. (2562). การสร้างสรรค์นวัตกรรมกระบวนการทำงานที่มีต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของพนักงานร้านสะดวกซื้อในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ, 6(2), 73–88.
แผนกอุตสาหกรรมและการค้าแขวงคำม่วน. (2565). บทรายงานแผนกอุตสาหกรรมและการค้า. แขวงคำม่วน: สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว.
พชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร. (2560). นโยบายและการวางแผนกลยุทธ์สำหรับสถานศึกษายุคใหม่. มหาสารคาม: อภิชาติการพิมพ์.
พนมศักดิ์ สุวิสุทธิ์. (2561). การวิจัยเครื่องปั้นดินเผาพื้นบ้านแนวแม่น้ำเจ้าพระยา. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 22(2), 98–114.
พลกฤต กิติเงิน. (2562). ข้อเสนอเชิงนโยบายของประสิทธิผลตามยุทธศาสตร์การมีส่วนร่วมของประชาชนและเครือข่ายการปฏิบัติงานของตำรวจในเขตพื้นที่ตำรวจภูธรภาค 4 [วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต]. วิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
มาโนชย์ นวลสระ. (2564). แนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์และตราสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ให้ได้มาตรฐานระดับสากล จังหวัดเชียงราย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 15(1), 119–134.
วรรณภา ฐิติธนานนท์. (2556). รูปแบบการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชนหมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผามอญโบราณเพื่อการพึ่งพาตนเองอย่างยั่งยืน. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร, 3(1), 67–75.
สรรเพชร เพียรจัด, และคณะ. (2564). นวัตกรรมการพัฒนาผลิตภัณฑ์ทางการท่องเที่ยวโดยชุมชนผ่านกลไกการเชื่อมโยงตลาดการท่องเที่ยวจังหวัดบุรีรัมย์สู่ความยั่งยืน. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 18(1), 73–84.
สีสมพร สุดทิจัก. (2563). กลยุทธ์การบริหารการพัฒนายุทธศาสตร์การท่องเที่ยวเชิงนิเวศในบริบทมรดกโลกทางธรรมชาติ : กรณีศึกษาป่าสงวนแห่งชาติหินหนามหน่อ แขวงคำม่วน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].
สุวิทย์ อินทิพย์. (2555). การพัฒนางานหัตถกรรมเครื่องปั้นดินเผาในเอกลักษณ์ของชุมชนมอญ ปากเกร็ด สำหรับเป็นผลิตภัณฑ์ร่วมสมัย. วารสารวิชาการ คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 5(2), 89–102.
เสาวนีย์ ธูปทอง. (2562). แนวทางส่งเสริมแหล่งเรียนรู้เครื่องปั้นดินเผาบ้านโรงหวด ตามแนวคิดปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
Boone, L. E., & Kurtz, D. L. (1989). Marketing (6th ed.). Marianna, FL: Dryden Press.
Gill, C. (2006). Super flexibility for pelleting and more. Feed International, 27(1), 5–12.
Kolter, P. (1997). Marketing management: Analysis, planning, implementation and control (5th ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Lamb, L., & McDaniel, C. (2000). Marketing (5th ed.). USA: South-Western College Publishing.
Luther, G., & Lyndall, U. (1937). The science of administration. New York: Columbia University.
