รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมในการส่งเสริมความปลอดภัยในสถานศึกษาของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร

Pimphisa  Chatchawapan

doi:10.60027/iarj.2026.e296551

Authors

Pimphisa Chatchawapan Samut Sakhon Primary Educational Service Area Office, Thailand https://orcid.org/0009-0002-0808-1987

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e296551

Keywords:

Participatory Management, School Safety, Safety Promotion, Samut Sakhon Primary Educational Service Area Office

Abstract

Background and Aims: Recognizing the importance of promoting safety in schools through participatory management, the researchers conducted this research with the following objectives: 1) to study the current situation and needs, 2) to create a model, and 3) to study the effectiveness of using the participatory management model in promoting safety in schools.

Methodology: Phase 1: Study of the Current State and Essential Needs. Study of documents, concepts, theories, and related research. In-depth interviews with 5 experts. Data analysis through content analysis. A study of essential needs for participatory management in promoting school safety. The population is the educational institutions under the Samut Sakhon Primary Educational Service Area Office, totaling 102 schools. Two informants were selected for each school: 1 school administrator and 1 teacher responsible for school safety promotion, totaling 204 informants. Data were collected using a questionnaire on the current and expected states. Data analysis involved finding the frequency, percentage, mean, standard deviation, and analysis of the data using the Need Index. Phase 2: Construction of the Participatory Management Model in Promoting School Safety. This involved a focus group discussion with 9 experts to draft the components of the participatory management model for promoting school safety and to provide recommendations on drafting the model. Data analysis involved content analysis. An Expert Seminar with 9 experts was conducted to verify the model and evaluate its correctness, appropriateness, feasibility, and utility. Data analysis involved content analysis, finding the mean, and the standard deviation. Phase 3: Study of the Results of Applying the Participatory Management Model in Promoting School Safety. This involved supervision of the educational institutions under the Samut Sakhon Primary Educational Service Area Office, totaling 102 schools, by a committee of 5 members. Self-assessment of the educational institutions was conducted. The informants were 1 school administrator, totaling 102 informants. Data analysis involved finding the mean and standard deviation. A study of Satisfaction was conducted by surveying the schools under the Samut Sakhon Primary Educational Service Area Office, totaling 102 schools. Two informants were selected for each school: 1 school administrator and 1 teacher, totaling 204 informants. Data analysis involved finding the frequency, percentage, mean, and standard deviation.

Results: 1. Current situation and necessary needs include: 1) Causes of problems and obstacles, comprising issues related to policy and oversight, stakeholder participation, personnel knowledge and skills, environment, buildings, equipment, budget, risk management systems, safety behavior, and culture. 2) The school has a high need for development in all aspects of participatory management to promote school safety. 2. Model of Participatory Management for Promoting School Safety: This model consists of six main components: 1) Principles of the model, 2) Goals of the model, 3) Objectives of the model, 4) Process of the model (with five sub-components and ten indicators): 4.1) Identifying collaborative actions (three indicators), 4.2) Implementing identified actions (four indicators), 4.3) Evaluating results collaboratively (one indicator), 4.4) Using evaluation results for improvement (one indicator), 4.5) Ensuring sustainability (one indicator), 5) Implementing the model, and 6) Outcomes of the model. The model has been reviewed by experts and is considered highly accurate, appropriate, feasible, and beneficial overall.

Conclusion: The results of using a participatory management model to promote safety in educational institutions include: 1) the overall implementation of the model was at the highest level; 2) the school was at the highest level of safety; and 3) the school was at the highest level of satisfaction with the overall model.

References

กนกรัตน์ ทำจะดี. (2560). การศึกษาการบริหารแบบมีส่วนร่วมในงานวิชาการของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2 [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสยาม].

กมลชนก ศรีวรรณา. (2561). การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อการทำงานเป็นทีมในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].

เกียรติสุดา ศรีสุข. (2563). ระเบียบวิธีวิจัย. โรงพิมพ์ครองช่าง.

แก้วกาญจน์ แสนโคตร. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม].

จารุวรรณ์ เหยิบไทสงค์. (2563). แนวทางการบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์].

ทิพวรรณ ถาวรโชติ. (2564). รูปแบบการนิเทศด้วยเครือข่ายความร่วมมือเพื่อส่งเสริมประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา [วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร].

ธนวรรธน์ ประชารักษ์. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ].

ธนัทธวัฒน์ วรวัชรบวรชัย. (2567). กลยุทธ์การบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษาในยุคดิจิทัล [ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

ธำรงค์ จั่นฤทธิ์. (2567). รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา [วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร].

นูซี มะเด็ง. (2564). รูปแบบการบริหารจัดการสถานศึกษาปลอดภัยในจังหวัดชายแดนภาคใต้. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 1.

ปัญญา แก้วกาญจน์. (2563). การบริหารงานวิชาการและภาวะผู้นำ. ซีเอ็ดยูเคชั่น.

พชฏ นรสิงห์. (2568). รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมในการส่งเสริมความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม].

พนม เอกดาวริช. (2562). การบริหารสถานศึกษายุคใหม่. ปัญญาชน.

พร้อมพิไล บัวสุวรรณ. (2551). ภาวะผู้นำกับการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

พวงเพชร สารากร. (2563). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษา. โอเดียนสโตร์.

รัตนะ บัวสนธ์. (2562). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วลิดา อุ่นเรือน. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความปลอดภัยในโรงเรียน. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.

วัฒนา ปุญญฤทธิ์. (2564). การบริหารความขัดแย้งและความปลอดภัยในองค์กร. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิสาร ปัญญชุณห์. (2564). การขับเคลื่อนนโยบายความปลอดภัยในสถานศึกษา สู่การปฏิบัติ. สำนักงานศึกษาธิการภาค 12.

ศฤงคาร ใจปันทา. (2563). การบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 2 [การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่].

ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2562). การบริหารการตลาดยุคใหม่. ธรรมสาร.

สมภพ เมืองสุวรรณ. (2564). สภาพและแนวทางการบริหารงานความปลอดภัยในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี].

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). คู่มือการดำเนินงานความปลอดภัยสถานศึกษา. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2568). แนวทางการดำเนินงานระบบมาตรฐานความปลอดภัยกระทรวงศึกษาธิการ (MOE Safety Center). กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). มาตรฐานการศึกษาของชาติ พ.ศ. 2561. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). รายงานการศึกษาไทย พ.ศ. 2566. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สำนักนายกรัฐมนตรี. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ.

อภิชัจ พุกสวัสดิ์. (2564). นวัตกรรมการสื่อสารแบบมีส่วนร่วม. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Anthony, R. N. (1978). The management control function. Harvard Business School Press.

Applebury, G. (2021). School safety: What to look for. https://safety.lovetoknow.com/School_Safety

Bryman, A. (1986). Leadership and organizations. Routledge & Kegan Paul.

Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participation’s place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Development, 8(3), 213–235. https://doi.org/10.1016/0305-750X(80)90011-X

Huang, Y. (2025). Participatory safety management in educational institutions: A systematic review. International Journal of Educational Management, 39(1), 45–62.

Iwona, O. (2020). Safety management in schools: Theoretical and practical aspects. Warsaw University Press.

Nichols, S. L. (2020). Safety and security in schools: Intelligence-led planning. Rowman & Littlefield.

Ontario Ministry of Education. (2012). Safe schools strategy. Queen’s Printer for Ontario.

Rideout, G. W. (1997). Educational administration and management. Prentice Hall.

Schuler, R. S., & Vandra, H. L. (1987). Personal and human resource management. West Publishing.

Smit, B. (2023). Collaborative strategies for safe schools in the post-pandemic era. Journal of School Administration, 15(2), 112–128.

Swansburg, R. C. (1996). Management and leadership for nurse managers. Jones and Bartlett.

Vicario, B. (2012). Participatory management in education. Springer.

Wanthong, N., & Seechaliao, T. (2025). The project-based learning: PjBL via brainstorming with metaverse to promote multimedia production skills. Journal of Education and Learning, 14(1), 55–68.